نتایح جستجو

دوپهلو

دکتر بشه

همه را گو : مهر دائمی دار

برنده جایزه یک تور گردشگری دور جهان به مدت 80 روز

چرا غمگین چرا تنها وتلخم چرا بی تاب این رویای تلخم نمیدانم چرا اینگونه نالان پریشان همان سودای تلخم چرا دیگر نمیایی بخوابم چرا ساکت شده دنیای تلخم چرا لیلی من مجنون ندار چرا تنها شده سیمای تلخم (خداوندا به فریاد دلم رس) چرا دنیا شده عقبای...

می روم منزل به منزل در فراق روی یار با همان یکتا قبا مجنون خالی می شوم عاشق مصری اگر پیراهن یوسف درید من یکی عریان ترین عشق مثالی می شوم

با تو ای معشوق زیبا باز عالی میشوم من همان تشنه لب اشک خیالی میشوم می روم تا کوچه های شب به تردید وصال باز هم چشم انتظار صبح جاری میشوم

از بانک اطلاع بدن تو برنده شدی

دوبله

غمگین ترین فاصله ها راتو نوشتی دیوانه شدم درد وبلا را تو نوشتی در دفتر فردوس برین جای دلم بود اتش زدی وجرم وخطا را تو نوشتی دیوانه ترین سالک دریای جنونم عاشق تر از این ثانیه ها را تو نوشتی صد سال در این بادیه تسبیح شمردیم لبخند زدی خط دعا را تو نوشتی صد بار پی توبه به میخانه نرفتیم یک جام...

دمید بر شب بی روح من چه ماه قشنگی! که بود ریخته بر شانه‌اش سیاه قشنگی! مرا به بزم عطش باری نگاه خودش برد خدای من چه بگویم عجب نگاه قشنگی کشاند بعد به آغوش گرم خود، به گمانم به اشتباه، ولیکن چه اشتباه قشنگی!

جز به اشک شعرهایم نان خشکم تر نشد قسمتم از باغ هستی جز گلی پرپر نشد گرچه طعم زندگی دایم برایم تلخ بود شعرم اما در تمام عمر خود بتگر نشد

این نامه را وقتی که میخوانی دیگر کسی در انتظارت نیست دیگر کسی دلخوش به امّیدِ صدسال های آزگارت نیست مضراب سنتورم شکست از بس پر شور با او گفتگو کردم اینجا نبودی و تو را هرشب در بین نُت ها جستجو کردم...

ادمین محل کار خود بشود

دلم گرفته برای کسی که نیست هنوز تمامِ من به فدای کسی که نیست هنوز نشسته ام بنویسم : هر آنکه اینجا هست نشسته است بجای کسی که نیست هنوز

احساس دل تنگی

دل درد درد دل کدوم رو دوس داری

اولین دلبرِ دلبرده ازین مرد... سلام گرمیِ کوچه‌ی باران زده‌ی سرد... سلام آمدم باز برایت بنویسم ، بروم چند بیتی به هوایت بنویسم ، بروم آمدم شعر شوم تا تو فقط گوش شوی باز بشنو که محال است فراموش شوی تو که تا آمدی از چاله نجاتم دادی پس چرا در هوس چاه شدن افتادی؟ رفتی و شعر ، به دور از تو مرا...

نومید نیم گرچه ز من ببریدی یا بر سر من یار دگر بگزیدی تا جان دارم غم تو خواهم خوردن بسیار امیدهاست در نومیدی....