نتایح جستجو

ملك شعراي بهار....... قصايد ملك شعراي بهار....... قصايد پیامی ز مژگان تر می‌فرستم کتابی به خون جگر می‌فرستم سوی آشنایان ملک محبت ز شهر غریبی خبر می‌فرستم در اینجا جگرخستگان‌اند افزون ز هر یک درود دگر می‌فرستم درود فراوان سوی شاه خوبان ز درویش خونین‌جگر...

آن دل که تو دیـده‌ای فکارست هنوز وز عشــق تو با ناله‌ی زارست هنوز وان آتـJــش دل بر سر کارست هنوز وان آب دو دیـــــــده برقرارست هنوز "رباعيات انوري"

دل شــJــــادی روز وصلت ای شمع طراز با صد شب هجــــر بیش گفتست به راز تا خود پس از این زان همه شبهای دراز با روز وصـــــــال بی‌غمـــی گویــــJــد باز "رباعيات انوري"

گفتم عقـلم گفت که حیران منست گفتم جانـــم گفت که قربان منست گفتم که دلــــم گفت که آن دیـــوانه در سلسله‌ی زلف پریشـان منست عبيد زاكاني

پیــش لب و زلفـش ای دل از حیرانی چون ابروی شـــوخ او مکن پیشـــانی ســـــودا زدگی زلــــــف او می‌بیـــنی باریک مزاجــــــــی لبش میـــــــدانی

ته کت نازنده چشــمان سرمه سائی ته کت زیبنـــــــــده بالا دلـــــــــــربایی ته کت مشـــکین دو گیسو در قفائی بمــــــو واجی که ســـــرگردان چرائی

منم آن لاله که از نعمت الوان جهان با دل سوخته و خون جگر ساخته‌ام...

یک بوســـــــه ز تو خواســتم و شش دادی شاگــــــرد که بــودی که چنین اســـــــتادی خوبـــــی و کـــــــرم را چـــو نکو بنیــــــــادی ای دنیــــــــــــــا را ز تو هـــــــــــــــــزار آزادی "رباعيات مولوي"

love is wide ocean that joins two shores عشق اقيانوس وسيعي است که دو ساحل رابه يکديگر پيوند ميدهد

سايت خوبيه، اما گاهي اوقات كه خيلي كارت ضروري باشه ، لج ميكنه و ترجمه نميكنه :biggrin:

سلام و بنــــــدگی‌های فــــــــــــراوان از این مسـکین بدان خورشید خوبان سلامـــی کز نسیمش جــــــان فزاید سلامی کز دمـــش دل برگشــــــــاید ممنون از لطفتون، خيلي خيلي قشنگ بود. [img]

[img]

[img]

[img]

سلام ممنون براي من كه جواب داد.... البته من با 912 امتحان كردم.... همين الان 2تا اس ام اس به خودم زدم :D صددرصد واسه 912 جواب ميده

گویند که معشوق تو زشتست و ســیاه گر زشت و سیاهست مرا نیست گــناه من عاشـــــقم و دلم بر او گشــــته تباه عاشــــــق نبود ز عیب معشـــــوق آگاه "فرخي سيستاني"

اول دفتر به نام ایزد دانا *** صانع پروردگار حی توانا اکبر و اعظم خدای عالم و آدم *** صورت خوب آفرید و سیرت زیبا از در بخشندگی و بنده نوازی *** مرغ هوا را نصیب و ماهی دریا قسمت خود می‌خورند منعم و درویش *** روزی خود می‌برند پشه و عنقا حاجت موری به علم غیب بداند *** در بن چاهی به زیر صخره صما...

تا رخت بیفـــــکند به صحرا دل مـن سرمــایه زیان کرد ز سودا دل مــن یک موی نماند از اجـــــل تا دل من القــــصه بطولــها دریغــــــا دل مـن "خاقاني"

بار دگر آن دلبر عيار مرا يافت... بار دگر آن دلبر عيار مرا يافت... بار دگر آن دلبر عیار مرا یافت *** سرمست همی‌گشت به بازار مرا یافت پنهان شدم از نرگس مخمور مرا دید *** بگریختم از خانه خمار مرا یافت بگریختنم چیست کز او جان نبرد کس *** پنهان شدنم چیست چو صد بار مرا یافت گفتم که در انبوهی شهرم...

ز دســـت ديده و دل هر دو فريــاد كه هر چه ديـــده بيند دل كند ياد بســــازُم خنجري نيشش زفولاد زنُم بر ديــــــده تا دل گــــردد آزاد