تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد//وجود نازکت آزرده گزند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توست//به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست//که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی//رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد//مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند//بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی//که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توست//به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست//که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی//رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد//مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند//بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی//که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
