نسترن ای مونس و جانان من
نسترن ای شادی و هرمان من
ازکدامین دشت سرسبز آمدی
روح من درمان من ایمان من
طبع شعرم بی رمق گردیده بود
ای دلیل شعر من برهان من
اهو وش اندر سراغت می دوم
جان من غمخوار من طرلان من
.
.
.
ما هم عاره :دی
هاع دیگه .. مزاحم همیشگی پروف های مردم ...
فدای روی ماهت ...