مراببخش بخاطر همه ی لحظه هایی که به یاد تو نبوده ام.
بخاطر همه ی درهایی که کوبیده ام و خانه ی تو نبوده است.
بخاطر همه ی حاجاتی که از غیر تو خواسته ام.
بخاطر همه ی آنچه خواستی به من بفهمانی و من نفهمیدم.
بخاطر همه ی مهربانی هایت که با گنـــــــــــــاه پاسخ گویشان بوده ام.
بخاطر همه ی چشم پوشی هایت که سوء استفاده کرده و گستاخ تر شده ام.
بخاطر همه ی آنچه در راه من خرج کرده ای و من هیچ در راه تو خرج نکرده ام.
دلتنگم !
مثل خیلی از روزهای زندگانی ام .
این روزها هیچ کس شریک غم و دلتنگی آدمها نیست ؛ تنها همدم تنهایی ها و بی کسی هایم ، یک قلم و چند ورق کاغذ تا نخورده است .
اگر روزی کاغذهایم تمام شوند چه کنم..
.