معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
* maryam *
عضو جدید
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا --- بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا --- نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی -- سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا ---عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست --- من که یک امروز مهمان توام فردا چرا -- نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم --- دیگر اکنون با جوانان نازکن با ماچرا -- وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار --- اینهمه غافل شدن از چون منی شیداچرا ---شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود --- ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا --- ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت --- اینقدر با بخت خواب آلود من لالاچرا --- آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند ---- در شگفتم من نمی پاشد ز هم دنیا چرا --- در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین --- خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا --- شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر ---این سفر راه قیامت میروی تنهاچرا
آخرین ویرایش:
رویایی پوشیدم ...
آنقدر سیاه
با تو ...
لباسم که گم می شود ...
نشانه خوبی نیست !
غیر ممکن در نگاهمان
آشتی نمی کند ...
ممکن نیست ما شویم ...!
آنقدر سیاه
با تو ...
لباسم که گم می شود ...
نشانه خوبی نیست !
غیر ممکن در نگاهمان
آشتی نمی کند ...
ممکن نیست ما شویم ...!
نگاهت که می کنم می آیی !
آرام در مردمک چشمانم می نشینی ...
ومن مثل همیشه مهمان حضورت می شوم ...
درست مثل آن روزها
که زخم های کهنه ام را مرهم می شوی ...
ومن امشب ...
مهمان آن چشم هایم ...!
آرام در مردمک چشمانم می نشینی ...
ومن مثل همیشه مهمان حضورت می شوم ...
درست مثل آن روزها
که زخم های کهنه ام را مرهم می شوی ...
ومن امشب ...
مهمان آن چشم هایم ...!
انگار
کسی دارد
جای خالی ام را
هاشور می زند ...
دل من ولی
شور می زند !
برای حرف های تازه و بلندم ...
که روی خط سکوت
از هم می پاشند ...
چقدر غم انگیز است
شعر های نگفته
و پیشانی سیاه ...!
کسی دارد
جای خالی ام را
هاشور می زند ...
دل من ولی
شور می زند !
برای حرف های تازه و بلندم ...
که روی خط سکوت
از هم می پاشند ...
چقدر غم انگیز است
شعر های نگفته
و پیشانی سیاه ...!
زیر ایوان بودم
من زمان باران
جسم من اینجا بود
و دلم تنها بود
در کنار ان همه غم هایم
روح من تنها بود
در بیابانی گرم
ولی چشمان من
با اشکهایم بودند
تقدیم به او که نبود
ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد
دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد
و گیسوان بلندش را به باد می داد و دست های سپیدش را به آب می بخشید
و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند
ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد
دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد
و گیسوان بلندش را به باد می داد و دست های سپیدش را به آب می بخشید
و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند
خداحافظ!
اما
این بوسه
روزی
تو را شاعر خواهد کرد..
چنان که مرا،
بوسه ی سلام..
اما
این بوسه
روزی
تو را شاعر خواهد کرد..
چنان که مرا،
بوسه ی سلام..
گاهی
روی سایه ات دراز می کشم ...
و لبخند می زنم ...
دیگر هیچ تاریکی
ترازوی ترس هایش را
روی شانه هایم میزان نمی کند ...!
روی سایه ات دراز می کشم ...
و لبخند می زنم ...
دیگر هیچ تاریکی
ترازوی ترس هایش را
روی شانه هایم میزان نمی کند ...!
صدامیکنم تورا
وقتی نگاهم درنگاهت مات میماند
وقتی سکوتم،عاشقا نه ترین ها رادرحصاربی صدایش برای تو میخواند
صدامیکنم تورا
هیچ گمان ندارم روزی همسفر باشیم ...
تورا شوق مقصد هست ...
و مرا شوق جاده ...
آرزویم
باتو بودن بود ...
اما
.
.
.
آرزو بهتر است آرزو بماند ...!
تورا شوق مقصد هست ...
و مرا شوق جاده ...
آرزویم
باتو بودن بود ...
اما
.
.
.
آرزو بهتر است آرزو بماند ...!
آمدنت را خوب یادم نیست ...
بی صدا آمدی بی آن که من بدانم ...
و بی اجازه ماندی بی آن که من بخواهم !
اما اکنون که با ذره ذره ی وجودم ماندنت را ...
تمنا میکنم ...
قصد سفر داری !!!
بی صدا آمدی بی آن که من بدانم ...
و بی اجازه ماندی بی آن که من بخواهم !
اما اکنون که با ذره ذره ی وجودم ماندنت را ...
تمنا میکنم ...
قصد سفر داری !!!
می گویی تنها نرو... مراقب باش !
از این جاده هایی
که تو را می برند بی من
می ترسم ...
و کاش یک بار حتی
می فهمیدی که این صورت مساله های زمینی
به خدا از سواد من فراتر است ...!
از این جاده هایی
که تو را می برند بی من
می ترسم ...
و کاش یک بار حتی
می فهمیدی که این صورت مساله های زمینی
به خدا از سواد من فراتر است ...!
من درختی بودم
ميوه هايم همه تو
ريشه هايم، تنه ام
هر چه که بود
همه از عشق تو بود...
برگ سبزی هم اگر بود
دلم بود
کنارت روييد...
تو رسيدی يک روز
به زمين افتادی
دل سبزم خشکيد
ريشه هايم افسرد...
من درختی بودم
که شکستم ديروز
از تو تا اين امروز
و کسی در من مرد...
ميوه هايم همه تو
ريشه هايم، تنه ام
هر چه که بود
همه از عشق تو بود...
برگ سبزی هم اگر بود
دلم بود
کنارت روييد...
تو رسيدی يک روز
به زمين افتادی
دل سبزم خشکيد
ريشه هايم افسرد...
من درختی بودم
که شکستم ديروز
از تو تا اين امروز
و کسی در من مرد...
سلامی از زبان لیلی به عاشقان دشت عشق
سلامی از زبان مجنون به باغبان آن دشت.
هر شب وقتی پنجره ها ی بسته را باز می کنم
و به سوی آسمان پر ستاره نگاه می کنم
تو را چون کهکشان ها در آسمان ها می بینم
هر شب در مقابل رویم تو را می بینم و
که به رویم لبخند می زنی و می گویم:
همیشه در خاطرم هستی
و من به تو می گویم ای مونس و ای مجنونم
اگر سینه ی مرا بشکافند و قلب مرا ببینی می فهمی که
روی آن نوشته ام:
(((((( تنها تو را دوست دارم))))))
سلامی از زبان مجنون به باغبان آن دشت.
هر شب وقتی پنجره ها ی بسته را باز می کنم
و به سوی آسمان پر ستاره نگاه می کنم
تو را چون کهکشان ها در آسمان ها می بینم
هر شب در مقابل رویم تو را می بینم و
که به رویم لبخند می زنی و می گویم:
همیشه در خاطرم هستی
و من به تو می گویم ای مونس و ای مجنونم
اگر سینه ی مرا بشکافند و قلب مرا ببینی می فهمی که
روی آن نوشته ام:
(((((( تنها تو را دوست دارم))))))
با تمـام مـداد رنگـی هـای دنـیا
بـه هـر زبـانی که بـدانی یـا نـدانی !
خـالی از هـرتشبیه و استعـاره و ایهـام …
تنهـا یکــ جملـه برایـت خـواهـم نوشت :
دوستت دارمــ خاص ترین مخـاطب خـاص دنیـا
بـه هـر زبـانی که بـدانی یـا نـدانی !
خـالی از هـرتشبیه و استعـاره و ایهـام …
تنهـا یکــ جملـه برایـت خـواهـم نوشت :
دوستت دارمــ خاص ترین مخـاطب خـاص دنیـا
| براي ديدن اين عكس با اندازه واقعي اينجا كليك كنيد . اندازه واقعي اين عكس 679x686 مي باشد |
وقتی که دیگر کسی نیست
تا برایش کلمات را کنار هم بگذاری ...
اندیشه ات را باید به فراموشی بسپاری ...
چرا که
دلت را فراموشی گرفته است !
برای او که تنها رفت ...!
تا برایش کلمات را کنار هم بگذاری ...
اندیشه ات را باید به فراموشی بسپاری ...
چرا که
دلت را فراموشی گرفته است !
برای او که تنها رفت ...!