خودتو با یه شعر وصف کن...!
- شروع کننده موضوع secret_f
- تاریخ شروع
خوب میدانم چگونه همگان رفتار کردند
انها که تظاهر میکردند برایشان مهم هستی و تمام مدت از تو تعریف میکردند
اما در عوض خیلی ساده پشت سرت حرف درست میکردند گروهی تحمل دیدن رقیب را نداشتند فرقی نمیکرد دختر و پسر نداشت
نمیدانستم چه کنم وقتی همه برایت مهم هست اما کسانی که لیاقت نداشتند
تلخ این بود که خوب میدانستم خدا تو را خیلی دوست دارد حتی بیشتر از من
وقتهایی که تو را غمگین میکردم تنبیه میشدم
اما نمیدانم وقتی دلم شکست
وقتی به کسی اعتماد داشتم که تنها به او حقیقت میگفتم و به بقیه تظاهر میکردم شکستمش اما مقصر دلم بود
اخر همش میگفت رفتنی هستی میگفت تو نیز تنهایم میگذاری
تو نیز ذره ای دوستم نداری
انها که تظاهر میکردند برایشان مهم هستی و تمام مدت از تو تعریف میکردند
اما در عوض خیلی ساده پشت سرت حرف درست میکردند گروهی تحمل دیدن رقیب را نداشتند فرقی نمیکرد دختر و پسر نداشت
نمیدانستم چه کنم وقتی همه برایت مهم هست اما کسانی که لیاقت نداشتند
تلخ این بود که خوب میدانستم خدا تو را خیلی دوست دارد حتی بیشتر از من
وقتهایی که تو را غمگین میکردم تنبیه میشدم
اما نمیدانم وقتی دلم شکست
وقتی به کسی اعتماد داشتم که تنها به او حقیقت میگفتم و به بقیه تظاهر میکردم شکستمش اما مقصر دلم بود
اخر همش میگفت رفتنی هستی میگفت تو نیز تنهایم میگذاری
تو نیز ذره ای دوستم نداری
ادمها را معنی نمیکنم
چون بجای انها زندگی نمیکنم
تنها بجای خودم زندگی میکنم
فقط میخواهم نقشی زیبا بر امواج دریای زندگیم بزنم
تا امواج را شیفته ساحل زندگیم کند
تا اگر مسافری در راه مانده
در ساحل دلم رام گیرد
دست دلم را به همه تقدیم میکنم
حتی انان که دوستم ندارند
چون بجای انها زندگی نمیکنم
تنها بجای خودم زندگی میکنم
فقط میخواهم نقشی زیبا بر امواج دریای زندگیم بزنم
تا امواج را شیفته ساحل زندگیم کند
تا اگر مسافری در راه مانده
در ساحل دلم رام گیرد
دست دلم را به همه تقدیم میکنم
حتی انان که دوستم ندارند
دلم مثل کویر آرزوی دیدن باران را دارد اما دریایی نیست تنها یک خواب است و بس
کاش باران میدانست معنی انتظار چیست
منی که همان کویر تشنه و بی جانم سالهاست که انتظار یک قطره باران را می کشم
اما افسوس که این انتظار بیهوده است
و ای کاش باران میدانست درد دل این کویر خسته و تشنه چیست
ایکاش که میشد وصف حالت را گفت
ایکاش که میشد غم پنهان درونت را گفت
ایکاش که میشد گریست
تا بدانند که دردت در چیست
ایکاش میدانستی تو
که چه دردل دارم
چه کسی گوش کند یا که فراموش کند
چه کسی درد تو باور بکند
گرکه میشد برون ریزم این راز دلم
با خبر میشد ازدرد دلم
هرچه ننگ است مرا بار کنند
هرچه سنگ است سرم خورد کنند
قیمتم را به پشیزی برابربکنند
لیک نتوانم گفت آنچه دردل دارم
درداین بی خبری ها که باخوددارم
کس نداند دردم کس نفهمد حرفم
چه کنم با دل تنگ
من نبودم برای دگران رنگ به رنگ
دگر افسرده شدم
با دلی مست وپریشان آواره شدم
ازبرای غم او خسته واشفته شدم
که ندارد خبر ازحال پریشانی من
که نداند همه شب ناله من
بسته شددفتر شعرم که چه ها میکردم
خودندانسته چه شوری که به پا میکردم
تشــــــــــــــــنه همان سكـوتی هستم ،
که زیباترین نگـاه هایت را
بی بهانه تقدیمم میکند ...
که زیباترین نگـاه هایت را
بی بهانه تقدیمم میکند ...
هــــر کـســــ یـا شـــــب میمیــــــرد یــــا روز ... مـــن شبــــانـــــه روز !
دیگر صاف راه نمیروم
مهم نیست میگویند
سالم نیستم
مهم این است تو میدانی
غم نبودنت
کمرم را خم کرده!!!!
گاهی وقتها دلم میگیرد بر من خورده نگیر
به خیالت دوستانم را از یاد میبرم
نه هرگز دوستان مهربانم را از یاد نمیبرم
تنها خودم را از یاد برده ام
با خودم غریبه شده ام
نمیدانم شاید بخاطر اینکه گاهی
برای کسانی که لیاقت عواطفم را نداشتن
عاطفه خرج کردم
باعث شده دیگر مثا قبل نتوانم باشم
اما میدانی کمک میخواهم
تا خود فراموش شده ام را باز یابم
به خیالت دوستانم را از یاد میبرم
نه هرگز دوستان مهربانم را از یاد نمیبرم
تنها خودم را از یاد برده ام
با خودم غریبه شده ام
نمیدانم شاید بخاطر اینکه گاهی
برای کسانی که لیاقت عواطفم را نداشتن
عاطفه خرج کردم
باعث شده دیگر مثا قبل نتوانم باشم
اما میدانی کمک میخواهم
تا خود فراموش شده ام را باز یابم
آخرین ویرایش:
I2ose
عضو جدید
ساحل افتاده گفت: « گر چه بسی زيستم
هيچ نه معلوم شد آه كه من كيستم »
موج ز خود رفته ای، تيز خراميد و گفت:
« هستم اگر می روم گر نروم نيستم »
اقبال لاهوري
موج ز خود رفته رفت
ساحل افتاده ماند.
اين تن فرسوده را
پای به دامن كشيد
و آن سر آسوده را
سويی افق ها كشاند .
ساحل تنها، به درد
در پی او ناله كرد:
(( موج سبكبال من
بی خبر از حال من
پای تو در بند نيست!
بر سر دوشت، چو من،
كوه دماوند نيست!
هستم اگر می روم! خوشتر ازين پند نيست
بسته به زنجير را ليك خوش آيند نيست. ))
ناله خاموش او، در دلم آتش فكند
رفتن؟ ماندن؟ كدام؟ ای دل انديشمند ؟
گفت: (( به پايان راه، هر دو به هم مي رسند! ))
عمر گذر كرده را غرق تماشام شدم:
سينه كشان همچو موج، راهی دريا شدم
هستم اگر ميروم، گفتم و رفتم چو باد
تن، همه شوق و اميد، جان همه آوا شدم
بس به فراز و نشيب، رفتم و باز آمدم،
زآنهمه رفتن چه سود؟ خشت به دريا زدم!
شوق در آمد ز پای، پای درآمد به سنگ
و آن نفس گرم تاز، در خم و پيچ درنگ
اكنون ديگر دريغ، تن، به قضا داده است!
موج ز خود رفته بود، ساحل افتاده است!
مشیری
هيچ نه معلوم شد آه كه من كيستم »
موج ز خود رفته ای، تيز خراميد و گفت:
« هستم اگر می روم گر نروم نيستم »
اقبال لاهوري
موج ز خود رفته رفت
ساحل افتاده ماند.
اين تن فرسوده را
پای به دامن كشيد
و آن سر آسوده را
سويی افق ها كشاند .
ساحل تنها، به درد
در پی او ناله كرد:
(( موج سبكبال من
بی خبر از حال من
پای تو در بند نيست!
بر سر دوشت، چو من،
كوه دماوند نيست!
هستم اگر می روم! خوشتر ازين پند نيست
بسته به زنجير را ليك خوش آيند نيست. ))
ناله خاموش او، در دلم آتش فكند
رفتن؟ ماندن؟ كدام؟ ای دل انديشمند ؟
گفت: (( به پايان راه، هر دو به هم مي رسند! ))
عمر گذر كرده را غرق تماشام شدم:
سينه كشان همچو موج، راهی دريا شدم
هستم اگر ميروم، گفتم و رفتم چو باد
تن، همه شوق و اميد، جان همه آوا شدم
بس به فراز و نشيب، رفتم و باز آمدم،
زآنهمه رفتن چه سود؟ خشت به دريا زدم!
شوق در آمد ز پای، پای درآمد به سنگ
و آن نفس گرم تاز، در خم و پيچ درنگ
اكنون ديگر دريغ، تن، به قضا داده است!
موج ز خود رفته بود، ساحل افتاده است!
مشیری
Similar threads
| Thread starter | عنوان | تالار | پاسخ ها | تاریخ |
|---|---|---|---|---|
|
آموزش وزن شعر فارسی | اشعار و صنايع شعری | 0 | |
|
شعر-بحر طویل | اشعار و صنايع شعری | 4 | |
|
کارگاه شعر تجربی و آموزش | اشعار و صنايع شعری | 28 | |
|
یه بیت به انتهای شعر اضافه کن | اشعار و صنايع شعری | 115 | |
|
داستان عاشقانه یک شعر معروف از مهرداد اوستا | اشعار و صنايع شعری | 2 |