مشاعرۀ سنّتی

[*mahdieh*]

تیره‌روزان را به چشم کم مبین، در روزگار
روشنی، آیینه از پهلوی خاکستر گرفت

 

[naghmeirani]

تمام عمر بکوشم اگر شتابان،من
نمی رسم به تو هرگز از این خیابان،من

ششفیعی کدکنی

 

[*M.A*]

نه پرخروش که من، آبشار یخ زده‌ام
نه پرغرور که آتشفشان دلسردم

فریب خورده عقلم، شکست خورده عشق
من از که شکوه کنم چون به خود ستم کردم

 

[naghmeirani]

من كه با عشق نراندم به جواني هوسي
هوس عشق و جواني است به پيرانه سرم

استاد شهریار

 

[*M.A*]

من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم
من و تو کوه شدیم و نمی‌رسیم به هم

بیا شویم چو خاکستری رها در باد
من و تو را برساند مگر نسیم به هم

 

[*mahdieh*]

میهمان گرچه عزیز است ولی همچو نفس
خفه می‌سازد اگر آید و بیرون نرود

 

[naghmeirani]

دل به داغش مبتلا کردم خطا کردم ، خطا
سوختم خود را برای او غلط کردم ، غلط

اینکه دل بستم به مهر عارضش بد بود بد
جان که دادم در هوای او غلط کردم ، غلط

وحشی بافقی

 

[*mahdieh*]

طبیب شهر که هر درد را دوایی گفت
به درد عشق نداند کسی چه درمان گفت

 

[**آگاهدخت**]

توبه برلب، سبحه برکف، دل پرازشوق گناه!
معصیت را خنده می آید زاستغفار ما...

 

[*mahdieh*]

ادب و شرم تو را خسرو مه رویان کرد
آفرین بر تو که شایسته صد چندینی

 

[*M.A*]

یقین دارم کسی ظرف دعا را جا به جا کرده
تو را من آرزو کردم، کسی دیگر تو را دارد..

 

[*mahdieh*]

دارد تمام عشق من از بین می رود
انگیزه‌های زیستن از بین می رود

 

[naghmeirani]

دلم رنجور حرمان بود و جانم خسته ي هجران
طبيب اکنون پرستار است ،از عالم چه ميخواهم؟

عماد خراسانی

 

[vinca]

دلم رنجور حرمان بود و جانم خسته ي هجران
طبيب اکنون پرستار است ،از عالم چه ميخواهم؟

عماد خراسانی

ما را غم دی و محنت فردا نیست
آن را چه خوریم غم که پا بر جا نیست

یکدم فرصت به هر دو عالم ندهیم
کم فرصتی ار کند فلک با ما نیست

 

[**آگاهدخت**]

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر به مهر به عالم سمر شود...

حافظ

 

[naghmeirani]

دستی که در فراق تو می‌کوفتم به سر
باور نداشتم که به گردن درآرمت


استاد شهریار

 

[vinca]

دستی که در فراق تو می‌کوفتم به سر
باور نداشتم که به گردن درآرمت


استاد شهریار

تخم ادب چیست وفا کاشتن
حق وفا چیست نگه داشتن

برزگر آن دانه که می‌پرورد
آید روزی که ازو برخورد

 

[*mahdieh*]

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند
دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

 

[vinca]

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند
دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

یک جوهر روشن است جان من و تو
آگه نشود کس ز نهان من و تو

ای دوست میان من و تو فرقی نیست
حیفیم من و تو در میان من و تو

 

[yas87]

الا ای ساحل امید سعی عاشقان دریاب
که ما کشتی درین توفان به سودای تو می‌رانیم

 

[*mahdieh*]

می‌یابم از خود حسرتی، باز از فراق کیست این
آماده‌ی صد گریه‌ام، از اشتیاق کیست این

 

[**آگاهدخت**]

نه بسته ام به کَس دل
نه بسته کَس به من دل

چو تخته پاره بر موج
رها رها رها من …


سیمین_بهبهانی

 

[naghmeirani]

نازار دلی را که تو جانش باشی
معشوقه‌ی پیدا و نهانش باشی

زان می ترسم که از دلآزاری تو
دل خون شود و تو در میانش باشی

ابوسعید ابوالخیر

 

[vinca]

نازار دلی را که تو جانش باشی
معشوقه‌ی پیدا و نهانش باشی

زان می ترسم که از دلآزاری تو
دل خون شود و تو در میانش باشی

ابوسعید ابوالخیر

یک ره ای آتش به فریاد سپند من برس
در گره تا چند بندم ناله و فریاد را؟

 

[**آگاهدخت**]

ای ساربان غمگین مباش خوش روزگاری می‌رسد

یاعمر غم سر میرسد یاغمگساری می‌رسد

ای ساربان آهسته ران، قدری تحمل بیشتر

این کشتی طوفان زده، آخرکناری
می رسد.

 

[vinca]

ای ساربان غمگین مباش خوش روزگاری می‌رسد

یاعمر غم سر میرسد یاغمگساری می‌رسد

ای ساربان آهسته ران، قدری تحمل بیشتر

این کشتی طوفان زده، آخرکناری
می رسد.

دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
پائی که ره وصل نوشتی پیوست

زان دست کنون در گل غم دارم پای
زان پای کنون بر سر دل دارم دست

 

[naghmeirani]

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد

گر چشمه ی زمزمی و گر آب حیات
آخر به دل خاک فرو خواهی شد

عمرخیام

 

[vinca]

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد

گر چشمه ی زمزمی و گر آب حیات
آخر به دل خاک فرو خواهی شد

عمرخیام

در غصه مرا جمله جوانی بگذشت
ایام به غم چنان که دانی بگذشت

در مرگ خواص، زندگانی بگذشت
عمرم همه در مرثیه خوانی بگذشت

 

[*M.A*]

تقدیر من از بند تو آزاد شدن نیست
دیدی که گشودی در و من پر نگشودم..

 

[Bahar5746]

منم که گوشه ی میخانه خانقاه من است
دعای پیر مغان ورد شامگاه من است