قاصدکِ قصهِ من, باورت را دوست دارم
در هر لحظه بی تو هزار بار می میرم
و این روز و شبِ منِ تنهاست
تا ابد میدانم که می مانی در دلی که
با تو عاشق شد و با تو گریست
دلی که با نگاهت فهمید هنوز هم امید هست
گم نشدم تا بیایی
باز ماندم پشت خلاء سردِ پنجره
و دستانم انتظار آمدنت را هر ثانیه نفس کشید