گیاهان دارویی و مشخصات آنها

[آیورودا]

[h=1]آرتیشو «داروئى»

کلیات گیاهشناسی:

آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت می شود . رومی ها در حدود 2000 سال پیش این گیاه را پرورش می دادند و بعنوان سبزی در سالاد استفاده می کردند .آرتیشو در قرن شانزدهم در انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد . اکنون کالیفرنیا و سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد . کلمه Artichoke از کلمه ایتالیایی Articicco مشتق شده که بمعنی میوه کاج می باشد و آرتیشو هم مانند میوه کاج است .

آرتیشو برای رشد احتیاج به آب و باران فراوان درد . آرتیشو گیاهای است چند ساله درای ساقه ای راست که ارتفاع آن بحدود یک متر می رسد . برگهای آن پهن و دراز مانند برگهای کاهو است که برنگ سبز تیره است . در انتهای ساقه میوه آن که بشکل میوه کاج یا سیب فلس در است مشاهده می شود .گلبرگهای آن ضخیم و گوشتی بوده و انتهای گلبرگها ضخیم تراست که مصرف خوراکی درد . برای خرید آرتیشو دقت کنید که برگها با نشده و سفت و سبز باشد . هنگامیکه برگهای آرتیشو قهوه ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می باشد . فصل آرتیشو معمولا ماههای فرودرین و اردیبهشت ( آپریل و می )است .


ترکیبات شیمیایی:
برگهای خوردنی آرتیشو در اینولین ، اینولاز و ماده ای تلخ بنام سینارین Cynarine می باشد . سینارین خاصی زیاد کننده ترشحات صفرارا درد و علت صفرا بری آرتیشو داشتن این ماده است . در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است :

انرژی 14 کالری پروتئین 1/5 گرم آب 86 گرم مواد چرب 0/1 گرم مواد نشاسته ای 5 گرم کلسیم 22 میلی گرم فسفر 40 میلی گرم آهن 0/6 میلی گرم سدیم 30 میلی گرم پتاسیم 0 25 میلی گرم ویتامین آ 40 واحد بین المللی ویتامین ب 1 0/04 میلی گرم ویتامین ب 2 0/02 میلی گرم ویتامین ب 3 0/6 میلی گرم ویتامین ث 5/2 میلی گرم

خواص داروئی:

آرتیشو از نظر طب قدیم ایران گرم و کمی خشک است . قسمت مورد استفاده آرتیشو برگها و قسمت سوط آن است که بنام قلب آرتیشو معروق می باشد .

1. کبد را تمیز و اعمال کبد را تنظیم می کند .
2. ترشح صفرا را افزایش می دهد .
3. از جمع شده چربی در کبد جلوگیری می کند و آنهایی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند
4. یرقان مزمن را درمان می کند .
5. تقویت کننده بدن است .
6. موجب دفع ادرار می شود .
7. تب بر است .
8. در درمان رماتیسم موثر است .
9. یبوست های ناشی از عدم صفرا را درمان می کند.
10. در درمان ورم روده موثر است .
11. باعث دفع سنگهای کیسه صفرا می شود .
12. نیروی جنسی را افزایش می دهد .
13. کلیه و مثانه را گرم می کند .
14. گاز و نفخ معده و روده را از بین می برد .
15. باعث هضم غذا می شود .
16. بیماریهای کبدی را درمان یم کند .
17. کلسترول خون را پائین می آورد .
18. داروی لاغری است و کسانیکه می خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می توانند هر روز آرتیشو بخورند .
19. سرگیجه را برطرف می کند .
20. آنهائیکه گوششان زنگ می زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می کند .
21. مبتلایان به بیماری قند می توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند .
22. در درمان میگرن موثر است .
23. در برطرف کردن بیماری آسم اثر مفید درد .
24. نقرس را برطرف می کند .
25. آرتیشو رگها را تمیز کرده و تصلب شرائین را درمان می کند .
26. در برطرف کردن اگزما موثر است .
27. در درمان اکثر بیماریهای پوستی اثر مفید درد .
28. سموم بدن را دفع می کند .
29. زخم های ریه و روده را درمان می کند .
30. برای جلوگیری از ریزش مو ار برگهای آرتیشو ضماد تهیه کرده و به سر بمالید .
31. برای برطرف کردن بوی بد زیر بغل عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید .
32. عصاره آرتیشو را اگر به بدن بمالید خارش را برطرف می کند .
33. برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو بمقدار سه فنجان در روز استفاده کنید .

مضرات : آرتیشو چون گرم است ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود ضمنا طعم آرتیشو را دوست ندارند . اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند .


[/h]

 

[آیورودا]

[h=1]پیاز دارویی:

کلیات گیاه شناسی :[/h]پیاز گیاهی است دو ساله دارای برگهای توخالی و استوانه‌ای شکل. ساقه پیاز تا ارتفاع یک متر هم می‌رسد که آنهم استوانه‌ای و توخالی است. گلهای پیاز به رنگ سفید یا بنفش به صورت چتر در انتهای ساقه دیده می‌شود. پیاز انواع مختلف درد مانند پیاز سفید ، پیاز بنفش ، پیاز قرمز و یا مخلوطی از قرمز و بنفش.

پیاز در حال حاضر در تمام مناطق دنیا کشت می‌شود ولی گفته می‌شود که منشا آن از ایران و افغانستان بوده است و از آنجا به دیگر نقاط دنیا راه یافته است. پیاز از زمانهای ماقبل تاریخ وجود داشته است. مردم مصر از آن در غذاهایشان استفاده می‌کرده‌اند. مخصوصا در مصر پیاز در مراسم مذهبی بکار می‌رفته و احترام خاصی داشته است. یونانیان و رومیان نیز آن را می‌شناخته و مصرف می‌کرده‌اند.

[h=1]ترکیبات شیمیایی :[/h]
پیاز دارای ترکیبات گوگردی ، قند ، کلسیم ، املاح سدیم و پتاسیم ، ید ، سیلیس ، آهن ، فسفر و ویتامینهای A.B.C می‌باشد. پیاز دارای اسانس مخصوصی می‌باشد که در اثر پختن از بین می‌رود. پیاز خام فعالیت معده را زیاد می‌کند و در نتیجه ترشح اسید کلریدریک را تشدید می‌کند. بنابراین کسانی که ناراحتی معده دارند ممکن است سوزش و درد در معده خود حس کنند. اینگونه اشخص باید پیاز پخته مصرف کنند که ترشحات دستگاه هاضمه را منظم کرده اشتها را زیاد و دل درد و نفخ معده را درمان می‌کند.
[h=1]خواص داروئی :[/h]

• پیاز ادرارآور قوی است و خام و پخته آن هر دو این اثر را دارند.
• برای رفع گاز معده از تنتور پیاز می‌توان استفاده کرد. مقدار مصرف آن 10 تا 15 قطره است که باید در آب حل کرده و مصرف نمود.
• برای رفع دردهای عصبی شربت پیاز بهترین دارو است شربت پیاز به این صورت تهیه می‌شود: 100 گرم پیاز خام را با 400 گرم آب مخلوط کرده و بپزید تا له شود سپس 400 گرم قند روی آن بریزید و بگذارید که جوش بزند تا قند حل شود سپس آن را صاف کنید و در یخچال قرار دهید.
• پیاز دارای انسولین گیاهی است و استفاده از آن قند خون را پائین می‌آورد. بیماران مبتلا به مرض قند باید حتما هر روزه از آن استفاده کنند.
• اگر پیاز را له کنید و در زیر شکم شخصی که مبتلا به احتباس ادراری است قرار دهید ادرار را باز می‌کند.
• پیاز نیم پز برای سوختگیها نیز موثر است.
• پیاز خام محرک قلب است.
• پیاز باکتری‌کش است.
• پیاز تقویت کننده و نرم کننده سینه است .برای این منظور پیاز را آب پز کرده و بخورید.
• پیاز سنگ کلیه را خرد می‌کند.
• پیاز پخته ملین است.
• برای رفع خارش چشم چند قطره آب پیاز را در چشم بچکانید.
  
• ماسک پیاز روی صورت خون را به طرف صورت می‌کشاند و رنگ صورت را درخشان می‌کند.
• پیاز چون گرم است برای کسانی که طبع گرم دارند مضر است و اسراف در خوردن آن موجب فراموشی و سردرد می‌شود.
• پیاز لثه‌ها را محکم می‌کند.
• پیاز کلسیم دارد دندانها و استخوانها را تقویت می‌کند و از نرمی استخوان جلوگیری می‌کند.
• پیاز معالج عفونتهای مجاری تنفسی از قبیل ورم گلو ، برونشیت ، گریپ و آسم می‌باشد.
• برای رفع سموم بدن پیاز توصیه می‌شود.
• برای آنکه پیاز زود هضم شود و آنهایی که معده حساس دارند بتوانند آنرا بخورند و از خواص آن استفاده کنند باید موقع پختن پیاز مقداری شکر روی آن بریزید و این عمل هضم پیاز را آسان‌تر خواهد کرد.
• برای درمان اسهال از پوست پیاز استفاده کنید بدین صورت که پوست پیاز را بشوئید و در مقداری آب به مدت ده دقیقه بجوشانید، سپس آنرا در داخل دستمالی ریخته و فشار دهید تا شیره آن گرفته شود. بعدا این شیره را با شکر شیرین کنید و روزی چند فنجان از آن را بشوئید تا اسهال کاملا از بین برود.
• اگر پشه یا زنبور شما را گزید فورا یک پیاز را بریده و روی محل گزیدگی بگذارید درد و خارش فورا ساکت می‌شود.
• پیاز ترشی را برای از بین بردن یرقان و تقویت معده و روده و زیاد شدن اشتها مصرف می‌کنند.
• اگر از بوی پیاز ناراحت می‌شوید می‌توانید بعد از خوردن پیاز برای رفع بوی آن باقلا پخته و یا گردوی پخته و یا نان سوخته بخورید.
• تخم پیاز گرم و خشک است و برای ازدیاد نیروی جنسی مصرف می‌شود.
• اگز از تخم پیاز پمادی درست کنید و روی سر ببندید از ریختن مو جلوگیری می‌کند.
• برای اینکه بوی پیاز شما را ناراحت نکند و اشک از چشمان شما جاری نشود می‌توانید پیاز را زیر آب شیر پوست بگیرید یا اینکه پیاز را در داخل ظرف بزرگ آب قرار دهید و در آب آن را پوست بکنید.

 

[آیورودا]

[h=1]هندوانه دارویی:

کلیات گیاه شناسی :[/h]

هندوانه گیاهی است یکساله ویک پایه ساقه آن خزنده و پیچک درد و برگهای آن پهن با بریدگیهای عمیق می باشد . گلهای آن کوچک و زردرنگ است . میوه آن رگد یا دراز . پوست آن سبز رنگ و داخل آن قرمز می باشد . تخمه هندوانه بر حسب انواع مختلف آن ممکن است سیاه ، قرمز ، سفید و یا زرد باشد .

ترکیبات شیمیایی:


هندوانه دارای اسید آمینه ای بنام سیترولین و موادی بنام کاروتن و لیکوپن و نوعی قند بنام مانیتول می باشد.

در صد گرم هندوانه مواد زیر موجود است:

آب 92 گرم پروتئین 0/5 گرم مواد چربی 0/2 گرم نشاسته 6 گرم کلسیم 0/7 میلی گرم فسفر 10 میلی گرم آهن 0/5 میلی گرم سدیم 1 گرم پتاسیم 100 میلی گرم ویتامین آ 600 میلی گرم ویتامین ب 1 0/03 میلی گرم ویتامین ب 2 0/3 میلی گرم ویتامین ب 3 0/2 میلی گرم ویتامین ث 8 میلی گرم

تخم هندوانه دارای حدود 30 درصد روغن است که از نظر خواص شیمیایی مانند روغن بادام می باشد .

خواص داروئی:

هندوانه از نظر طب قدیم ایران سرد و تر است . گرما را برطرف می کند و بهترین میوه تابستان است .

1. هندوانه مدر است و به پائین آوردن فشار خون کمک می کند .
2. هندوانه معده را تقویت می کند.
3. پوست سفید داخل هندوانه برای زخم گلو و دهان بسیار موثر است.
4. مغز تخمه هندوانه کرم های معده و روده را از بین می برد .
5. هندوانه برای ورم مثانه مفید است.
6. هندوانه بدن را تازه شاداب می کند .
7. هندوانه برای اشخاص گرم مزاج بسیار خوب است.
8. آب هندوانه مخلوط با سکنجبین علاج کننده یرقان و دفع کننده سنگ کلیه است.
9. برای خنک کردن بدن در روزهای گرم تابستان هندوانه را با شکر بخورید .
10. برای برطرف کردن تب و اخلاط بدن هندوانه را با شیر خشت بخورید .
11. برای رفع خارش بدن هندوانه را با تمبر هندی بخورید .
12. هندوانه را باید همیشه بین دو غذا خورد یعنی تقریبا سه ساعت بعد از غذا و یکساعت قبل از غذا . زیرا اگر بلافاصله بعد از غذا خوزده شود در هضم غذا اختلال ایجاد می کند همچنین نباید آنرا با میوه های دیگر مخلوط کرد زیرا تولید نفخ شکم می کند .

مضرات :

هندوانه برای اشخاص سرد مزاج و آنهائیکه دارای معده سرد می باشند مناسب نیست . اینگونه اشخاص اگر می خواهند هندوانه بخورند باید آنرا با شکر ، ویا عسل و یا گل قند بخورند .

همچنین هندوانه در اشخاص سرد مزاج باعث درد مفاصل و ضعف جنسی می شود .

---

 

[آیورودا]

[h=1]خاکشیر دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]خاکشیر گیاهی است علفی یکساله یا دو ساله که ارتفاع ساقه آن تا یک متر نیز می‌رسد. پائین گیاه کرک‌دار است در حالی که بالای آن بدون کرک می‌باشد. تخم این گیاه که همان خاکشیر است ریز و کمی دراز و معمولا به دو رنگ وجود دارد یکی از آنها قرمز که دارای طعم کمی تلخ است و دیگری به رنگ قرمز تیره می‌باشد.

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]خاکشیر دارای تعدادی اسید چرب مانند اسید لینوئیک ، ‌اسید لینولنیک ، اسید اولئیک ، ‌اسید پالمتیک و اسید استئاریک می‌باشد. ضمنا در خاکشیر اسانس روغن فراری وجود دارد که دارای مواد بنزیل و ایزوسیانات است.
[h=1]خواص داروئی [/h]خاکشیر از نظر طب قدیم ایران گرم و تر است.

• التیام دهنده زخم و جراحات است.
• جوشانده خاکشیر برای رفع اسهالهای ساده و رفع ترشحات زنانگی مفید است.
• خاکشیر ادرارآور است.
• خاکشیر تب‌بر است.
• برای دفع کرم مفید است.
• التهاب کلیه را برطرف می‌کند.
• سرخک و مخملک را درمان می‌کند.
• خاکشیر صدا را باز می‌کند.
• برای از بین بردن کهیر و التهابات پوستی از خاکشیر استفاده کنید.
• از گلها و برگهای گیاه می‌توان برای رفع بیماری ناشی از کمبود ویتامین C استفاده کرد.

• سنگ کلیه را دفع می‌کند.
• برای دفع سنگ کلیه می‌توان خارشتر ، ‌خاکشیر و ترنجبین را باهم مخلوط کرده و صبح ناشتا خورد.
• برای برطرف کردن جوشهای صورت که به علت خوردن چربی و شیرینی زیاد ایجاد می‌شود باید جوشانده یک قاشق ترنجبین را با دو قاشق غذاخوری خاکشیر مخلوط کرده و هر روز صبح ناشتا به مدت دو هفته آنرا میل میل کنید تا جوشها از بین برود.

[h=1]مضرات [/h]بعضی از افراد هنگامی که خاکشیر می‌خورند ممکن است سردرد بگیرند اینگونه اشخاص باید خاکشیر را با کتیرا بخورند.

 

[آیورودا]

[h=1]علف هفت بند دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]علف هفت‌بند (polygonome) گیاهی است یکساله و دارای ساقه خوابیده که طول آن به 50 سانتیمتر می‌رسد. برگهای آن ریز ، نوک تیز و گلهای آن ریز و کوچک و به رنگ صورتی است. این گیاه در اکثر نواحی آسیا ،‌ اروپا و آفریقا و آمریکا می‌روید و در مقابل عوامل خارجی بسیار مقاوم است. بطوری که حتی اگر لگدمال شود باز هم از بین نمی‌رود. علف هفت بند در چمنزارها ،‌ کنار جاده‌ها ، اراضی متروک و خرابه‌ها ،‌ مناطق سایه در و بین تخته سنگها می‌روید. این گیاه در اکثر نقاط ایران نیز وجود دارد.

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]علف هفت‌بند دریا اسید پوگیلونیک ، اسید اگزالیک ، آرابینوسید ، اسانس ، مواد رزینی ، مواد قندی و موسیلاژ می‌باشد.
[h=1]خواص داروئی [/h]گیاه هفت بند از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است.

• قابض است و برای رفع اسهال و اسهال خونی بکار می‌رود.
• در بند آوردن خونریزی مفید است.
• آسم و برونشیت را درمان می‌کند.
• تب را پائین می‌آورد.
• برای برطرف کردن اگزما بکار می‌رود.
• ورم روده بزرگ را برطرف می‌کند.
• برای رفع ترشحات زنانه مفید است.
• آنهائی که به بیماری قند مبتلا هستند با استفاده از این گیاه می‌توانند قند خون خود را کنترل کنند.
• سنگ کلیه) )و ((مثانه را خارج می‌سازد.
• برای رفع دردهای معده مفید است.
• برای درمان استسقاء مفید است.
• در معالجه میگرن موثر است.

• درد سیاتیک و درد کمر را برطرف می‌کند.
• نفخ را برطرف کرده و هضم غذا را تسهیل می‌کند.
• تاول و سوختگی را با کمپرس این گیاه معالجه کنید.
• برای تسکین دردهای نقرس و روماتیسم از کمپرس این گیاه استفاده کنید.
• برای درمان زخمهای چرکی ، گرد این گیاه را روی زخمها بریزید.

[h=1]طرز استفاده [/h]

• جوشانده: مقدر 30 گرم گیاه خشک را در یک لیتر آب جوش ریخته و به مدت 10 دقیقه بگذارید بجوشد سپس آنرا صاف کرده با شکر و یا عسل مخلوط کنید. مقدار مصرف این جوشانده یک فنجان سه بار در روز است.

[h=1]مضرات [/h]این گیاه محرک سلسله اعصاب بوده و ممکن است استفاده زیاد از آن باعث تشنج شود.

 

[آیورودا]

[h=1]آقطی سیاه:

کلیات گیاه شناسی [/h]آقطی سیاه که در همدان انگور کولی نامیده می‌شود از زمانهای قدیم مورد مصرف مردم بوده و از آن برای رفع امراض مختلف مانند دفع بلغم و صفرا استفاده می‌کرده‌اند. آقطی سیاه که خمان کبیر نیز نامیده می‌شود درختچه‌ای است که ارتفاع آن در نواحی مساعد به 10 متر می‌رسد. این درختچه معمولا در کنار جاده‌ها و حاشیه جنگلها و در نواحی مرطوب و سایه می‌روید.

برگهای آن سبز رنگ ، بیضوی ، دندانه‌دار و مرکب از 7 - 5 برگچه می‌باشد. اگر برگها شکسته و مالش داده شود بوی بدی از آن متصاعد می‌شود. گلهای آن سفید و خوشه‌ای است که در اواخر بهار ظاهر می‌شود. میوه آقطی سیاه گوشتی ، ریز مانند انگور و به رنگ آبی سیر می‌باشد. قسمت مورد استفاده این درختچه گل ، برگ و پوست داخلی ساقه آن است. آقطی سیاه در ایران در نواحی آذربایجان و همدان می‌روید.

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]پوست این درختچه و برگ آن دارای موادی مانند ساوبوسین Sambucine ،‌ سامبو نیگرین Sambunigerine ، کولین ، سیکوتین Cicutine و مقدر کمی نیترات پتاسیم می‌باشد. در گلهای آن الدرین Elderine و مقدر کمی اسانس وجود دارد. میوه آقطی سیاه دارای کریزان تمین Chrysanthemin ، مواد قندی ، اسانس ، صمغ ، اسید والریانیک و اسید استیک می‌باشد.
[h=1]خواص داروئی [/h]آقطی سیاه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است. پوست ثانوی ساقه و ریشه آن از نظر طبی موثرترین قسمتهای این گیاه است.

• در درمان رماتیسم و درد مفاصل موثر است.
• ادرارآور است.
• ملین و ضد یبوست می‌باشد و بهترین دارو برای رفع یبوست در افراد سالخورده و کسانی است که انقباضات روده بزرگ در آنها ضعیف شده است.
  
  
• دم کرده برگهای خشک شده آن در رفع اسهال موثر است.
• برای برطرف کردن درد و التیام بواسیر ، برگهای تازه این گیاه را له کرده و یا اینکه از آن پماد تهیه کنید و روی بواسیر دردناک بگذارید.
• برای از بین بردن خارش بدن ، پوست ساقه آن را در روغن بجوشانید و سپس آن را صاف کرده و بگذارید سرد شود. این روغن را روی قسمتهایی که خارش درد بزنید.
• برای جوش‌خوردن استخوان و مداوای شکستگی استخوان ، از دم کرده ریشه این درختچه استفاده کنید.
• دم کرده گلهای خشک شده آقطی سیاه درمان کننده گریپ ، سرماخوردگی ، بیماریهای دستگاه تنفسی و نقرس می‌باشد.
  
  

• جوشانده گلهای خشک شده این گیاه برای معالجه برونشیت و ذات‌الجنب مفید است.
• بخور گلهای آقطی سیاه برای درمان بیماری سل مفید است.
• بیماریهای کلیه و مجاری ادرار را درمان می‌کند.
• سنگ کلیه را خارج می‌سازد.
• شیر مادران شیرده را زیاد می‌کند.
• در درمان بیماری صرع مفید است.
  
  
• جوشانده گلهای خشک شده آقطی سیاه را به صورت کمپرس روی زخمهای اگزما بگذارید اثر مطلوب خواهد داشت.
• جوشانده گلهای آقطی سیاه را روی سوختگیها بگذارید و کمپرس کنید.
• جوشانده برک این درخت آفت درختان و سبزیجات را از بین می‌برد.
• اگر پوست حساس دارید برای شستن صورت یا پاک کردن آرایش از دم کرده آقطی سیاه استفاده کنید.
• برای شادابی پوست صورت از بین بردن لکه‌ها و کک و مک می‌توان از ماسک زیر استفاده کرد. گلهای خشک شده آقطی سیاه را دم کنید و مقداری پودر باقلای خشک را در ظرفی بریزید سپس دم کرده آقطی سیاه را روی آن ریخته و خمیری تهیه کنید. این خمیر را به صورت ماسک روی صورت بگذارید و پس از یک ربع ساعت بجوشانید این ماسک را هر روزه روی پوست خود بگذارید تا صورت را جوان و شاداب کند.

[h=1]طرز استفاده [/h]

• جوشانده: مقدار 60 گرم پوست ساقه ، برگ و یا میوه این درختچه را در یک لیتر آب ریخته و بگذارید آهسته بجوشد تا حجم آن به نصف برسد. سپس آن را صاف کنید.
  
  
• سرکه آقطی سیاه: 20 - 10 گرم برگهای خشک شده این درختچه را در یک لیتر سرکه ریخته و بگذارید تا مدت دو هفته بماند و هر روز آنرا بهم بزنید. پس از این مدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربسته نگهداری کنید. مقدار مصرف این شراب سوپخوری و سه بار در روز است.
  
  
• دم کرده آقطی سیاه: مقدر 100 گرم گل خشک شده این درختچه را در یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. از این دم کرده می‌توانید برای شستشوی زخمها استفاده کنید.
  
  
• شیره یا آب میوه: میوه‌های رسیده آقطی سیاه را فشار داده تا شیره آن خارج شود. مقدر مصرف این شیره یک قاشق چایخوری مخلوط در یک لیوان آب می‌باشد.

[h=1]مضرات [/h]استفاده زیاد از آقطی سیاه ممکن است باعث تهوع و همچنین ورم روده‌ها شود. آقطی سیاه سرد است و بنابراین افراد سرد مزاج حتما باید آن را با عسل بخورند.

 

[آیورودا]

[h=1]تخم کتان دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

امروزه گیاه کتان در منطقه وسیعی از اروپا و آسیا می روید . ازاین گیاه استفاده های زیادی بعمل می آید . از الیاف آن برای یافتن پارچه استفاده می شود . پارچه کتان برای البسه مخصوصا در تابستان نوعی مناسب بشمار می رود . کتان گیاهی است که از قدی الایام شناخته شده و بکار میرفته است . حتی پرورش آن در مصر در حدود پنج قرن قبل از میلاد مسیح معمول بوده است .

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]
از دانه های کتان در اثر فشار و بدون حرارت دادن روغنی بدست می آید که به روغن کتان ( برای اینکه با روغن برزک اشتباه نشود) نامیده می شود .

خواص داروئی: روغن تخم کتان علاوه بر داشتن Omega-3 دارای ویتامین E نیز می باشد و حتی اگر بمقدار بیش از احتیاج ( یک قاشق چایخوری در روز ) مصرف شود عوارض جانبی نخواهد داشت .خاصیت مهم دیگر روغن کتان اثر ضد تورم آن می باشد . میگرنهای دردناک را شفا دادنه و عادات ماهانه دردناک را از بین می برد .مطالعات جدید نشان داده است که روغن تخم کتان حتی می تواند مصونیت بدن را در مقابل بیماریها بالا ببرد . استفاده از این روغن از سرطان جلوگیری می کند . تخم کتان بعلت داشتن موسیلاژ زیاد نرم کننده بسیار خوبی است و در رفع یبوست می توان از آن استفاده کرد .

بدین منظور باید تخم کتان را روی زبان ریخت و با مقدری آب آنرا بدون جویدن بلعید و یا می توان تخم کتان را در آب خیس کرده و صبح ناشتا خورد .دم کرده تخم کتان نیز معجزه گر است . دم کرده آن علاج بیماریهای مجاری ادرار ، زخم معده و وروم روده ، یبوست ، ورم مثانه ، سنگ کلیه ،سرفه، دردهای پریود و حتی مرض قند می باشد . می توان تخم کتان را با مقداری آب جوشانید و سپس جوشانده آنرا در داخل وان حمام ریخت و در آن دراز کشید . خارش پوست را فورا از بین می برد .

طرز استفاده: روغن تخم کتان بنام Flax Seed Oil نامیده می شود و می توان آن را از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها خریدری کرد که البته در یخچال نگهداری شود و باید دقت کرد که تاریخ مصرف آن نگذشته باشد .
مضرات : مضرات خاصی برای آن بیان نشده است .

 

[آیورودا]

[h=1]ختمی دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]
ختمی گیاه بومی مناطق شرق مدیترانه است .گیاهی است علفی و چند ساله که ارتفاع آن به حدود 2 متر می رسد ساقه آن از کرکهای ریز که به رنگ خاکستری می باشد پوشیده شده است .برگهای ختمی دندانه دار ، پهن و مانند قلب می باشد . گلهای آن درشت به رنگ سفید مایل به قرمز یا ارغوانی است که بصورت دسته های سه تایی در اواخر تابستان ظاهر می شود .ختمی به علت داشتن گلهای زیبا به صورت گیاه زینتی در باغچه ها کاشته می شود . تمام قسمتهای این گیاه استفاده طبی دارد .

[h=1]ترکیبات شیمیایی: [/h]
ختمی دارای لعاب و موسیلاژ زیادی است .این گیاه دارای مواد نشاسته ای ، چربی ، اسانس ،‌ آنتوسیانین Anthocyanin ، ‌آل تئین Altheine ، دای اکسی بنزوئیک اسید DIoxybenzoic Acid و سیانیدین Cyanidin می باشد .

[h=1]خواص داروئی: [/h]
ختمی از نظر طب قدیم ایران سرد و تر است و بطور کلی روی تمام اعضای بدن مخصوصا روده ها ، ریه ها ، معده ، کلیه ها و مثانه موثر است .

[h=1]خواص گل ختمی [/h]

1. ملین و برطرف کننده یبوست است .
2. بیماریهای تنفسی را برطرف می کند.
3. سرفه های خشک را از بین می برد .
4. برای رفع گلو درد جوشانده گل ختمی را غرغره کنید .
5. عادت ماهیانه را منظم می کند .

[h=1]خواص ریشه ختمی [/h]

1. ناراحتی های پوستی را برطرف می کند و پوست را نرم می سازد .
2. سرفه های خشک را از بین می برد.
3. تب راپائین می آرود .
4. اسهال خونی را شفا می بخشد .
5. ادرار را زیاد می کند.
6. کمی ترشحات عادت ماهیانه را برطرف می کند.
7. تورم را رفع می کند.
8. ناراحتی های دستگاه ادراری را برطرف می کند.
9. قند خون را تنظیم می کند.

[h=1]خواص برگ ختمی [/h]

1. ضماد برگ ختمی در برطرف کردن دمل ها و ورم پستان و ورم معده موثر است .
2. برای التیام شکستگی ها ، برگ ختمی را بصورت ضماد درآورده و روی محل شکستگی بگذارید .
3. ضماد برگ ختمی در برطرف کردن درد سیاتیک مفید است .
4. رعشه را برطرف می کند.
5. ورم بناگوش را با ضماد برگ ختمی درمان کنید.

[h=1]طرز استفاده: [/h]

1. خیسانده ریشه ختمی : 10 گرم ریشه ختمی را پوست کنده و خرد کرده و در یک لیتر آب سرد خیس کنید و پس از 8 ساعت آنرا صاف کرده و نگهداری کنید این مایع در رفع اسهال خونی بسیار موثر است .
2. دم کرده ختمی :در حدود 20 گرم ریشه ختمی را تمیز کرده و خرد کنید و آنرا در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید بماند تا سرد شود سپس آنرا صاف کرده و با عسل مخلوط کنید .
3. دم کرده گل ختمی :20 گرم گل خشک شده ختمی را در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید بماند تا سرد شود سپس آنرا با قند یا عسل شیرین بکنید .
4. محلول شستشوی چشم : نیم گرم گل خشک ختمی را در 150 گرم آب ریخته و به مدت 5 دقیقه بگذارید بجوشد سپس آنرا سرد کنید و 5 قطره الکل کامفه در آن بریزید.

مضرات :ختمی گیاه مفید و بی ضرری است فقط زنان باردار و مادران شیرده باید از زیاد خوردن آن پرهیز کنند .کسانیکه سرد مزاج هستند باید ختمی را با عسل بخورند .

 

[آیورودا]

[h=1]عناب دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]
عناب درختی است که ارتفاع آن تا 8 متر می رسد نوعی از این درخت مستقیم و باریک است و نوعی دیگر بصورت کج و معوج بالا می رود .
عناب بومی مناطق گرمسیر است کشت آن در شمال آفریقا ،جنوب اروپا و نواحی مدیترانه رواج درد .
برگهای این درخت کوچک ، زیبا ، شفاف ،‌متناوب و دندانه دار است . گلهای آن کوچک و برنگ سبز مایل به زرد می باشد. میوه این درخت که عناب نامیده می شود برنگ قرمز و بشکل تخم مرغ ودارای یک هسته است .طعم عناب کمی شیرین است.

[h=1]ترکیبات شیمیایی: [/h]
عناب دارای لعاب فراوان ف حدود 5% مواد پروتئینی ، 4%مواد قندی و مقدر زیادی ویتامین C و املاح می باشد . در عصاره آبی چوب عناب اسید زی زی فیک و اسید زی زی فوماتیک وجود دارد .

[h=1]خواص داروئی: [/h]عناب از نظر طب قدیم ایران معتدل است . البته ابو علی سینا اعتقاد داشت که عناب کمی سرد است .

1. عناب بدلیل داشتن لعاب زیاد نرم کننده سینه است .
2. ملین است مخصوصا اگر آنرا با آب و یا شیر بجوشانید .
3. ادرار را زیاد می کند .
4. عناب آرام کننده اعصاب است .
5. خون را تمیز می کند .
6. ضد سرفه است .
7. خواب آور است و بیخوابی را برطرف می کند .
8. جوشانده پوست درخت عناب داروی ضد اسهال است .
9. آسم وتنگی نفس را برطرف می کند .
10. برای معالجه و التیام زخمهای کهنه گرد ریشه خشک شده عناب را روی آنها بپاشید .
11. هسته عناب خواب آرو است .
12. خستگی شدید را برطرف می کند.
13. رشد موی سر را زیاد می کند.
14. جوشانده عناب گرفتگی صدا را برطرف می کند .
15. جوشانده عناب برای سرفه و درد سینه مفید است.
16. برای برطرف کردن ورم چشم ، عناب را به چشم بمالید.
17. دستگاه هاضمه را تقویت می کند .
18. حافظه را تقویت می کند.
19. کم اشتهایی را برطرف می کند.
20. هرگاه که احساس غمگینی کرده و گریه میکنید یک فنجان دم کرده عناب لبخند به لبهای شما می آورد.
21. و بالاخره برای درمان سرطان آب عناب را با کاهو بخورید .

طرز استفاده:جوشانده عناب : 50 گرم عناب را در یک لیتر آب ریخته و بجوشانید تا حجم آن دو سوم شود.جوشانده عناب و جو : 14 دانه عناب را با 25 گرم جو پوست کنده مخلوط کرده و در 2 لیتر آب ریخته و آنقدر بجوشانید تا جو باصطلاح شکفته شود و 1/5لیتر آّب باقی بماند . این جوشانده را بگذارید تا ته نشین شود . سپس روی آنرا بردارید و بنوشید .
خیس کرده عناب : تعداد 20 دانه عناب را با 30 دانه مویز دانه گرفته و 30 دانه سپستان و 17 گرم شاخه گلدار بنفشه در نیم لیتر آب خیس کنید و بگذارید تا صبح بماند سپس آنرا صاف کرده و با 50 گرم شیر خشت و 50 گرم ترنجبین مخلوط کنید تا کاملا حل شود سپس قدری گلاب به آن اضافه کرده و بنوشید .

مضرات : عناب در اشخاص سرد مزاج تولید گاز و نفخ می کند . اینگونه اشخاص باید عناب را با شکر و مویز بخورند . ضمنا عناب نیروی جنسی را کم می کند بنابراین باید با غذاهای محرک مانند عسل خورده شود .

 

[آیورودا]

[h=1]
آواکادو دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

آووکادو درختی است که ارتفاع آن به حدود 6 متر می رسد و درقسمت های گرم آمریکا و برزیل و غرب هندوستان پرورش می یابد . منشاء آووکادو آمریکای جنوبی بوده که از آنجا به نواحی دیگر دنیا راه یافته است . برگهای این درخت ضخیم و سبز و گلهای آن کوچک و سبز رنگ است . میوه آن مانند گلابی و درای پوستی سخت برنگ سبز تیره و یا سیاه است در حدود 400 نوع مختلف آووکادو وجود دارد که بعضی از آنها درای پوست صاف و سبز رنگ بوده ولی پوست برخی از آنها سیاه و خشن است / مدرکی در دست است که نشان می دهد مایاها و اینکاها از این میوه استفاده می کرده اند .

[h=1]ترکیبات شیمیایی: [/h]
آووکادو چرب است و درای اسیدهای آمینه مختلف مانند سیستین Cystine تریپتوفان Tryptophane و تیروسین Tyrosine می باشد . در تحقیقات جدیدی که انجام شده وجود چند نوع آنتی بیوتیک در آووکادو ثابت شده است . دانه گیاه درای مقدار کمی ( در حدود 2 درصد ) روغن است . این روغن غلیظ و سفت و به رنگ زرد مایل به سبز بوده که درای بو و طعمی مطبوع است . روغن دانه آووکادو درای حدود 7 درصد روغن های اشباع شده مانند اسید پالمتیک Palmitic و اسید استئاریک Steraric Acid اسید آراشیدیک Arachidic Acid ، اسید میریستیک Myristic Acid و در حدود 80 درصد روغن های اشباع نشده مانند اسید اولئیک Oleic Acid و اسید لینولئیک Linoleic Acid می باشد . در یکصد گرم آووکادو مواد زیر موجود است :

آب	80 گرم
انرژی	150 کالری
پروتئین	1/8 گرم
چربی	14 گرم
مواد نشاسته ای	5 گرم
کلسیم	8 میلی گرم
فسفر	35 میلی گرم
آهن	5/0 میلی گرم
پتاسیم	600 میلی گرم
ویتامین آ	250 واحد
ویتامین ب 1	0/08 میلی گرم
ویتامین ب 2	0/15 میلی گرم
ویتامین ب3	1/4 میلی گرم
ویتامین ث	12 میلی گرم

[h=1]خواص داروئی: [/h]

1. جوشانده برگهای آووکادو قاعده آور است .
2. آووکادو تقویت کننده معده است .
3. نفخ و گاز معده را از بین می برد .
4. برای درمان یرقان مفید است .
5. جوشانده برگهای آووکادو اسهال خونی را برطرف می کند .
6. آووکادو تقویت کننده بدن است .
7. آووکادو رشد بچه ها را جلو می اندازد زیرا درای مواد معدنی بسیاری است .
8. آووکادو خون ساز است و آنهایی که مبتلا به کم خونی هستند باید از آووکادو استفاده کنند .
9. آووکادو بدن را قلیایی کرده و تمیز می کند .
10. چون آووکادو شکر و مواد نشاسته ای کمی دارد برای آنهایی که بیماری قند دارند نیز مناسب است .
11. برای دوره نقاهت به مریض آووکادو بدهید . ضعف عمومی را برطرف می کند .
12. خستگی را برطرف می کند .
13. ناراحتی روده و معده را معالجه می کند .
14. بیخوابی را درمان می کند زیرا درای تریپتوفان است . اگر به کم خونی دچار هستید حتما با شام خود آووکادو بخورید .
15. برای درست کردن سس سالاد از آووکادو استفاده کنید .

طرز استفاده: روغن آووکادو درای ویتامین های مختلف مانند P ، C، K ، H ، E، D ، B، A می باشد . بنابراین ارزش غذایی زیادی دارد .

1. روغن آووکادو ضد رماتیسم است و اگر مفاصل شما درد می کند آنرا با روغن آووکادو ماساژ دهید .
2. برای جلوگیری از ریزش مو ، هرشب مقداری از روغن آووکادو را به سر بمالید و صبح بشوئید .
3. شوره سر را از بین می برد .
4. برای براق شده موها ، بعد از شستشوی سر چند قطره آووکادو را به موها بمالید .
5. روغن آووکادو بهترین کرم برای پوست است زیرا به آسانی در پوست نفوذ یم کند و به پوست شادابی می دهد . و بالاخره آووکادو بهترین ماسک برای برطرف کرده چین و چروک های صورت و جلوگیری از پیدایش آن است . برای این منظور آووکادو را پوست کنده و له کنید و بصورت ماسک بر روی صورت و گردن بگذارید و بعد از نیم ساعت بشوئید .

مضرات : مضرات خاصی گفته نشده است .

 

[آیورودا]

[h=1]شاه پسند وحشی دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

• کلیات گیاه شناسی
• ترکیبات شیمیایی
• خواص داروئی

شاه پسند وحشی از گیاهانی است که در روم قدیم مورد پرستش و تقدیس مردم بود و از آن برای تبرک خانه ها و معابد استفاده می کردند . چون دارای خاصیت ضد خونریزی است گفته می شود که آنرا روی زخم های مسیح ریختند و خونریزی قطع شد و روی این اصل در قدیم به آن گیاه صلیب Herb of the Cross می گفتند .
این گیاه در نواحی جنوب آسیا ، آفریقا و اروپا در حاشیه جاده ها و دشت ها و مزارع می رویند در ایران در مناطق شمال ایران و اطراف تهران ، فارس ، شیراز و نواحی جنوب می روید .
قسمت مورد استفاده این گیاه برگها و سر شاخه های سبز آن است در اثر مالش دادن بوی مطبوعی در تمام قسمت های این گیاه منتشر می شود ولی طعم آن گس و تلخ است
[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]شاه پسند وحشی دارای مواد شیمیایی مختلفی نظیر تانن ،‌موسیلاژ ، ساپونین ، وربی نالین Verbenalin ، بتاکاروتن و ماده ای تلخ می باشد .

[h=1]خواص داروئی [/h]شاه پسند وحشی از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است

1. قابض و ضد تشنج است
2. برای از بین بردن آب آوردگی بدن مفید است و بدین منظور باید آنرا با ملاس چغندر خورد .
3. برای تقویت قلب مفید است .
4. خون را تمیز و تصفیه می کند .
5. عرق آور است .
6. مقدار شیر را در مادران شیرده زیاد می کند .
7. کر م معده را کشته و از بین می برد .
8. خلط آور است .
9. برای برطرف کردن سرماخوردگی مفید است .
10. کمیود ویتامین C را درمان می کند .
11. برای درمان ناراحتی های پوستی مفید است .
12. بیماری زردی را برطرف می کند .
13. برای رفع خونریزی لثه مفید است .
14. سنگ کلیه و مثانه را خارج می سازد.

استفاده خارجی

1. برای ورم مخاط دهان و گلو ، جوشانده آنرا غرغره کنید .
2. کمپرس آنرا روی ضرب دیدگی بگذارید .
3. زخم و بریدگیها را با ضماد آن درمان کنید .
4. برای رفع خستگی پس از کار روزانه از حمام شاه پسند استفاده کنید بدین منظور مقدار 200 گرم برگهای گیاه را در دولیتر آب ریخته و حرارت دهید تا بجوش آید سپس آنرا روی چراغ برداشته و بگذارید مدت 15 دم بکشد بعد آنرا صاف کرده و در وان حمام بریزید و برای مدت 20 دقیقه در آن دراز بکشید تا خستگی عضلات برطرف شود .

طرز استفاده : دم کرده : یک قاشق چایخوری برگهای خشک شده این گیاه را در یک فنجان آب جوش ریخته و برای مدت 10 دقیقه دم کنید سپس صاف کرده و به مقدار یک فنجان سه بار در روز بنوشید .
جوشانده : مقدار 40-50 گرم برگهای خشک شده این گیاه را در یک لیتر آب جوش ریخته وب گذارید بمدت 5 دقیقه بارامی بجوشد سپس آنرا صاف کنید .
اسانس : قوی تر از تنطوره می باشد و از مغازه برخی از داروخانه ها می توان خریداری کرد مقدار مصرف آن یک تا دوقطره در یک لیوان آب می باشد .

مضرات : خوردن زیاد این گیاه ضربان قلب را کم می کند و باعث تحریک روده ها و رحم می شود بنابراین کسانیکه ناراحتی قلبی دارند و یا خانم های حامله باید در خوردن آن احتیاط کنند .

---

 

[آیورودا]

گزنه دارویی:

کلیات گیاه شناسی

گزنه گیاهی است که از دوران ماقبل تاریخ نیز وجود داشته و مردم آن زمان از آن برای تغذیه استفاده می‌کردند و از خواص درمانی آن اطلاع داشته‌اند. جالینوس حکیم که در قرن دوم میلادی زندگی می‌کرده آنرا برای رفع سرماخوردگی و بیماریهای دستگاه تنفسی بکار می‌برده است. گزنه گیاهی است علفی و چند ساله که ساقه آن چهار گوش بوده و بطور قائم تا ارتفاع یک متر بالا می‌رود.

این گیاه در خرابه‌ها ، ‌باغها و نقاط مرطوب که چهارپایان از آن عبور می‌کنند به حالت خودرو می‌روید ریشه این گیاه خزنده بوده و در ناحیه‌ای که سبز می‌شود کم‌کم تمام منطقه را فرا می‌گیرد. ساقه این گیاه را پرزها و تارهای مخروطی شکل پوشانده که در صورت لمس کردن ساقه بدست می‌چسبد و پوست را می‌گزد که تولید خارش و سوزش می‌کند و شاید به همین دلیل آنرا گزنه نامیده‌اند. تخم آن نرم ، ریز و تیره رنگ و مانند تخم کتان است. قسمت مورد استفاده این گیاه برگهای تازه ، ریشه ، شیره و دانه آن است.
ترکیبات شیمیایی

گزنه دارای تانن ، لسیتین ،‌ اسید فرمیک ، نیترات پتاسیم و کلسیم است، ترکیبات آهن دارد و دارای ویتامین c و نوعی گلوکوزید است که پوست را قرمز می‌کند. از سرشاخه‌های این گیاه ماده قرمز رنگی به نام اورتی‌سین استخراج می‌شود.
خواص داروئی

• گزنه مو را تقویت کرده و از ریزش موی سر جلوگیری می‌کند، حتی در بعضی از موارد موی سر دوباره می‌روید. برای استفاده از این خاصیت 6 گرم سر شاخه‌ها و برگها و ریشه گزنه را بتنهایی و یا با 30 گرم چای کوهی در یک لیتر آبجوش ریخته و آنقدر بجوشانید تا حجم مایع به نصف برسد. شبها مقداری از این مایع را به سر بمالید و صبح بشوئید.

• برای براق شدن و جلا دادن به موها بعد از شستشوی سر موها را با چای گزنه ماساژ دهید. بدین منظور یک قاشق چایخوری برگ گزنه خشک را در یک لیوان آب جوش ریخته و مدت نیم ساعت بگذارید بماند. ماساژ دادن با این چای ، شوره سر را برطرف می‌کند.
• دستگاه هاضمه را تقویت می‌کند.
• ادرار را زیاد می‌کند.
• برای درمان بیماری قند مفید است بدین منظور یک فنجان چای گزنه را سه بار در روز میل کنید.
• ترشح شیر را در زنان شیرده زیاد می‌کند.
• اخلاط خونی را برطرف می‌کند.
• بیماریهای پوستی را برطرف می‌کند.
• برای باز کردن عادت ماهیانه از دانه گزنه استفاده کنید.
• در درمان کم‌خونی موثر است و تعداد گلبولهای قرمز را زیاد می‌کند.
• اگر در ادرار خون وجود داشته باشد گزنه آنرا برطرف می‌کند.
• گزنه عرق‌آور است.
• پاک کننده اخلاط سینه ، ریه و معده است.

• نیروی جنسی را تقویت می‌کند.
• گرفتگیهای کبدی را رفع می‌کند.
• برای از بین بردن زگیل ، ضماد برگهای تازه آنرا روی زگیل بمالید.
• برای پاک کردن مثانه ، رفع عفونت مثانه و دفع سنگ از مثانه ، برگ گزنه را همراه با ریشه شیرین بیان دم کنید و بنوشید.
• برای التیام زخمها و زخمهای سرطانی از ضماد تخم گزنه مخلوط با عسل استفاده کنید.
• برای برطرف کردن کهیر از جوشانده گزنه به مقدار سه فنجان در روز بنوشید.
• درد نقرس را کاهش می‌دهد.
• برای برطرف کردن ناراحتیهای زنانه قبل از عادت ماهیانه از چای گزنه استفاده کنید.
• ناراحتیهای کلیه را برطرف می‌کند.
• ضماد آن درد عضلانی را برطرف می‌کند.
• کرم معده و روده را می‌کشد.
• درمان کننده بواسیر است.
• برای برطرف کردن درد رماتیسم ، برگهای تازه آنرا روی پوست بمالید.

طرز استفاده

• دم کرده گزنه: مقدار 40 گرم برگ گزنه را در یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. مقدار مصرف آن سه فنجان در روز بعد از غذاست.
  
  
• جوشانده گزنه: مقدار 30 گرم گزنه را در یک لیتر آب ریخته و به مدت 10 دقیقه آنرا بجوشانید. این جوشانده برای تصفیه خون مفید است. مقدار مصرف آن یک فنجان بین غذاها در روز است.

مضرات

گزنه اگر بیش از حد استفاده شود ممکن است برای روده‌ها و کلیه‌ها مضر باشد بنابراین بهتر است با صمغ عربی و کتیرا خورده شود. مقدار مصرف بیش از 10 گرم در روز ممکن است باعث بند آمدن ادرار شود. زنان باردار و کودکان باید از مصرف آن خورددی کنند.

 

[آیورودا]

[h=1]میخک دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

• کلیات گیاه شناسی
• ترکیبات شیمیایی
• خواص داروئی

درخت میخک بومی جزائر اندونزی و اقیانوسیه است و بعلت زیبایی خاصی که درد امروز در بیشتر نقاط دینا بعنوان درخت زینتی پرورش داده می شود . البته در مناطق سردسیر این گیاه در گلخانه و گرم خانه نگهدری می شود .در قدیم الایام میخک ادویه ای گران قیمت بوده که تنها پادشاهان و ثروتمندان مکی توانستند از آن استفاده کنند
میخک درختی است کوچک و مخروطی شکل که برگهای آن هیچ وقت زرد نمی شود ودر تمام طول سال سبز است . ارتفاع این درخت تا 10 متر می رسد . برگهای آن نوک تیز و بیضوی و دم برگهای آن قرمز رنگ است و به درخت زیبایی مخصوصی می دهد
گلهای میخک کوچک و مجتمع بصورت خوشه هایی شامل 10 تا 25 گل می باشد .
وجه تسمیه این درخت بدین دلیل است که غنچه های خشک شده آن که کوچک و بطول یک سانتی متر است بشکل میخ کوچک می باشد .
[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]غنچه های درخت میخک پس از باز شدن یعنی قبل از اینکه رنگ خاکستری و ارغوانی آن تبدیل به قرمز شود باید چیده و خشک نمود . میخک که بعنوان ادویه و دارو بکار می رود پودر این غنچه ها می باشد .
میخک دارای 16 درصد و ساقه های درخت در حدود 5 درصد و برگهای آن دارای 2 درصد اسانس روغنی می باشد که از تقطیر این قسمت ها بدست می آید .
اسانس میخک دارای بوئی قوی وطعمی سوزاننده می باشد .این اسانس سفید رنگ بوده که اگر در مجاورت هوا قرار گیرد رنگ آن تیره و غلیظ می شود .
اسانس میخک دارای اوژنول ،‌کاربو فیلین ، الکل بنزیلیک ، بنزوات دو متیل ، فورفوول و اتیلن می باشد .
اوژنول که ماده اصلی میخک می باشد آرام کننده و ضد عفونی کننده است و از آن در دندانپزشکی برای آرام کردن درد دندان استفاده می شود .
[h=1]خواص داروئی [/h]میخک یعنی خشک شده غنچه درخت میخک از دو هزار سال پیش بعوان ادویه بکار می رفته است . میخک از نظر طب قدیم ایران خیلی گرم و خشک است و دارای خواص بسیاری است .

1. برای رفع دندان درد و گوش درد یک قطره از اسانس میخک و یا روغن آنرا روی دندان بمالید و یا در گوش بچکانید .
2. میخک تقویت کننده مغز می باشد و کسانیکه حافظه ضعیف دارند باید از دم کرده میخک استفاده کنند.
3. میخک از سرطان جلوگیری کرده و حتی درمان کننده سرطان می باشد .
4. برای رفع سردرد مفید است.
5. در برطرف کردن فلج و لقوه موثر است .
6. ضعف اعصاب را درمان می کند .
7. برای رفع تنگی نفس مفید است .
8. کسانیکه مبتلا به بیماری سوواس هستند برای درمان آن باید میخک بخورند .
9. مقوی معده و جهاز هاضمه است
10. کبد و کلیه را تقویت می کند .
11. ***که را برطرف می کند .
12. برای تقویت نیروی جنسی سرد مزاجان مفید است بدین منظور باید 2 گرم از پودر میخک را با شیر مخلوط کرده و هر روز بمدت یک هفته از آن استفاده کرد .
13. کسانیکه قطره قطره ادرار می کنند برای درمان آن باید چای میخک بنوشند .
14. میخک اشتهاآور است .
15. بدن را تقویت می کند .
16. برای ترمیم قرنیه چشم و برطرف کردن لکه در چشم ، می توان چند قطره از محلول آبی میخک در چشم بچکانید .
17. میخک تب بر است .
18. میخک کرم کش است و داروهای کرم کش دارای میخک می باشند .
19. برای گردش خون و قلب مفید است.
20. اسهال و دل درد را تقویت می کند .
21. برای درمان کمردرد ، چای میخک و یا دو قطره اسانس میخک را با آب گرم و یا چائی مخلوط کرده و بنوشید .
22. نوشیدن یک فنجان چای میخک بعد از غذا گاز و درد معده را از بین می برد
23. استفاده از میخک گرفتگی عضله را از بین می برد.

طرز استفاده :برای تهیه چایی یا دم کرده میخک مقدر 10 گرم میخک را با یک لیتر آب جوش مخلوط کرده و بمدت 5 دققیه دم کنید.

مضرات : همانطور که گفته شد میخک بسیار گرم است و بنابراین برای گرم مزاجان مناسب نیست و ممکن است باعث ناراحتی کلیه و روده ها شوداینگونه افردر باید میخک را با صمغ عربی مخلوط کرده و بخورند .

 

[آیورودا]

[h=1]

مقدمه[/h]اسطوخودوس (Lavandula) در بیشتر نقاط دنیا به حالت خودرو می‌روید مخصوصا در جنوب فرانسه ، مناطق مدیترانه و در تورنتو به مقدر زیاد وجود دارد و بسته به شرایط محیط و خاک به انواع مختلف ظاهر می‌شود. اسطوخودوس گیاهی است چند ساله به ارتفاع حدود نیم متر با برگهای متقابل ، باریک ، دراز سبز رنگ و پوشیده از کرکهای سفید پنبه‌ای.

گلهای آن به رنگ بنفش و به صورت سنبله می‌باشد. قسمت مورد استفاده این گیاه ، گلها و سرشاخه‌های گلدار آن است. اسطوخودوس بوی بسیار مطبوعی دارد. طعم آن تلخ است و به علت بوی مطبوع آن در عطر سازی مصرف می‌شود. اسانس اسطوخودوس که از تقطیر گل و سرشاخه‌های گلدار این گیاه بدست می‌آید مایعی است زرد رنگ یا زرد مایل به سبز که دارای بوی مطبوعی است.

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]اسانس اسطوخودوس دارای حدود 40 درصد استات لینالیل است همچنین در آن ترکیباتی نظیر اسید بوتیریک ، اسید پروپیونیک و اسید والریک ، لینالول آزاد و ژرامبول وجود دارد.
[h=1]خواص دارویی [/h]

• برای رفع خستگی و آرامش چند قطره روغن اسطوخودوس را در وان آب گرم ریخته و برای مدت یک ربع ساعت در آن دراز بکشید.
• گرفتگیها را باز می‌کند.
• مقوی معده است.
• ادرار آور می‌باشد.
• معرق است و تب را پایین می‌آورد.
• صفرا‌بر بوده و کبد را بکار می‌اندازد و بیماریهای کبدی را برطرف می‌کند.
• ضد تشنج است.
• برای تقویت عمومی بدن خوب است.
• کرمهای معده و روده را از بین می‌برد.
• بیماریهای سینه و سرفه را برطرف می‌کند.

• در معالجه زکام موثر است.
• از آن می‌توان به عنوان مسهل و تمیز کننده استفاده کرد.
• برای رفع بیماریهای مجاری ادرار مفید است.
• برای برطرف کردن رعشه و سرگیجه حدود 5 گرم از پودر آن را با عسل مخلوط کرده و هر شب بخورید.
• برای رفع فراموشی و تقویت حافظه از دم کرده اسطوخودوس استفاده کنید.
• برای رفع بی‌خوابی یک قطره از روغن اسطوخودوس را روی یک تکه پنبه بچکانید و آن را داخل بالش خود قرار دهید خواب مطبوعی برای شما می‌آورد.
• برای برطرف کردن غم و اندوه هر روز دم کرده اسطوخودوس بنوشید.
• اگر دست و پای شما خواب می‌‌رود از این گیاه استفاده کنید.
• برای پیشگیری از آب آوردن بدن دم کرده اسطوخودوس بنوشید.
  
  
• زردی را برطرف می‌کند.
• برای رفع حالت تهوع و سرگیجه مفید است.
• سردرد و سردردهای یکطرفه را درمان می‌کند.
• برای معالجه ضعف اعصاب مفید است.
• طپش قلب را از بین می‌برد.
• آسم را برطرف می‌کند.

• برای رفع ترشحات زنانه می‌توانید از این گیاه استفاده کنید.
• برای برطرف کرده سوء هاضمه یک قطره اسانس اسطوخودوس را در یک لیوان آب نیم گرم ریخته و یا یک فنجان از دم کرده آن را بنوشید.
  
  
• اسطوخودوس درمان کنده رماتیسم ، آرتروز و نقرس است. برای این منظور کمپرس آنرا بر روی عضو مورد نظر بگذارید و یا اینکه 2 قطره روغن آنرا با یک قاشق روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و عضو دردناک را با آن ماساژ دهید.
• زخمهای کهنه را با مالیدن اسانس اسطوخودوس که در الکل حل کرده‌اید برطرف کنید.
• برای درمان بیماریهای ریوی 2 تا 3 قطره روغن اسطوخودوس را با یک قاشق غذا خوری روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و سینه و پشت بیمار را ماساژ دهید.
• مالیدن پماد اسطوخودوس زخمها را ضد عفونی کرده و التیام می‌بخشد.
• برای برطرف کردن بوهای نامتناسب در منزل چند قطره روغن اسطوخودوس را در آب ریخته و بگذارید به آرامی بجوشد عطر مطبوعی را در هوا پخش می‌کند.
• برای رفع بی‌خوابی یک قاشق چایخوری پودر اسطوخودوس را با یک قاشق چایخوری پودر سنبل‌الطیب مخلوط کرده و در یک لیوان آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. این دم کرده را یک ساعت قبل از رفتن به رختخواب میل کنید تا بی‌خوابی شما برطرف شود.

[h=1]طرز استفاده [/h]

• دم کرده اسطوخودوس: حدود 5 گرم سرشاخه گلدار و یا گل این گیاه را در یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. مقدار مصرف این دم کرده 4 - 3 فنجان در روز است.
  
  
• کمپرس اسطوخودوس: 30 گرم گل و یا سرشاخه گلدار این گیاه را با یک لیتر آبجوش مخلوط کرده و به مدت 10 دقیقه دم کنید.
  
  
• اسانس و روغن اسطوخودوس را می‌توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه‌ها تهیه کنید برای مصرف یک قطره از آنرا با یک قاشق روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و برای ماساژ استفاده کنید. و یا یک قطره آن را روی یک حبه قند و یا یک قاشق عسل مخلوط کرده بخورید.

[h=1]مضرات [/h]اسطوخودوس گیاهی است بی‌ضرر که همه می‌توانند از آن استفاده کنند. فقط برای اشخاص صفراوی مزاج خوب نیست و باعث آشفتگی می‌شود. اینگونه اشخاص باید آن را با سکنجبین یا کتیرا بخورند.

 

[آیورودا]

[h=1]بادمجان دارویی:

مقدمه[/h]این گیاه که به عربی بادنجان نامیده می‌شود یکی از گیاهان دو لپه است. گیاهی است یکساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک. ارتفاع ساقه آن تا 70 سانتیمتر می‌رسد. برگهای آن بیضی شکل با نوک باریک و گلهای آن بنفش رنگ است. میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد ، به رنگهای بنفش ، سیاه ، زرد و سفید دیده می‌شود.

بادمجان متعلق به خانواده سیب زمینی است از زمانهای بسیار قدیم در هند کشت می‌شده است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است. چین از قرن نهم هجری شروع به کشت و زرع آن کرد. تجار انگلیسی این گیاه را در قرن هفدهم میلادی از گینه و در انگلستان کردند و آنرا به نام کدوی گینه‌ای می‌نامیدند. بادمجان در تمام مدت سال وجود دارد و در آمریکا ، ایالات فلوریدا ، تگزاس ، لویزیانا و نیوجرسی بیشتر محصول بادمجان آمریکا را کشت می‌کنند.

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]بادمجان دارای ویتامینهای A.B.C و مواد معدنی زیادی است. دارای پروتئین ، نشاسته و عناصر معدنی از جمله گوگرد ، کلسیم ، منیزیم می‌باشد.
[h=1]خواص داروئی [/h]از نظر طب قدیم بادمجان گرم و خیلی خشک است. بادمجان بر خلاف آنچه که عوام اعتقاد دارند که بی‌بو و خاصیت است دارای خواص زیادی است. مهمترین خاصیت آن کم کالری بودن آن است که غذای بسیار خوبی برای کسانی است که می‌خواهند وزن کم کنند زیرا دارای ویتامین و مواد معدنی نیز می‌باشد.

• بادمجان را حتما باید به حالت کاملا رسیده مصرف کرد زیرا خام آن طعم تلخ درد و در آنهایی که آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماریها می‌شود.
• بادمجان اثر نرم کننده و مدر دارد.
• بادمجان به علت دارا بودن آهن در رفع کم خونی داروی موثری است.
• بادمجان را می‌توان برای از بین بردن ورم و التهاب روی عضو ملتهب گذاشت.
• دانه بادمجان ایجاد یبوست می‌‌کند.
• ریشه بادمجان و شاخه‌های خشک شده و برگهای آن اثر بند آورنده خون را داراست و قابض بوده و می‌توان در آن برای درمان احتلام بانه و انواع خونریزیها استفاده کرد.

• بادمجان پادزهر خوبی برای مسمومیتهای حاصل از خوردن قارچهای سمی است.
• خوردن بادمجان گرفتگی رگها را باز می‌کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می‌دارد.
• بادمجان برطرف کننده یبوست است.
• برگها و پوست سیاه بادمجان را اگر بجوشانند این جوشانده درمان اسهال خونی است.
• جوشانده ریشه بادمجان درمان بیماری آسم است.
• بادمجان مقوی معده است.
• آب زردرنگی که در موقع نمک زدن و گذاشتن بادمجان از آن خارج می‌شود برای خشک کردن عرق دست و پا بهترین دارو است و اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می‌کند باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشویند تا از شر این مرض آسوده شوند.
  
  
• اگر بادمجان را بسوزانند و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنند و به زگیل بمالند زگیل کنده خواهد شد.
• از بادمجان می‌توان به عنوان مسکن برای تسکین در استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد بدین طریق که باید بادمجان را در فر بگذارید که نیم پز شود و سپس آب آنرا با فشار بگیرید و بعد به مقدار نصف این مقدر آب به آن شکر قهوه‌ای اضافه کنید آنرا هم بزنید و بنوشید.
• بادمجان دارای یک ماده ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع اثر بسیار خوبی دارد. بنابراین اشخاصی که تشنج دارند و یا مبتلا به این بیماری می‌باشند بهتر است که از بادمجان استفاده کنند.

[h=1]طرز استفاده [/h]بادمجان دارای آلکالوئیدی به نام سولانین Solanine می‌باشد که ممکن است در معده‌های ضعیف ایجاد آلرژی و مسمومیت کند. بنابراین برای طبخ بادمجان باید ابتدا این ماده را از بادمجان خارج کرد و بهترین طرز پخت است که خانهای ایرانی درست می‌کنند. یعنی بادمجان را باید پوست کند و سپس ورقه ورقه نمود و لابلای آنرا نمک پاشید تا آب آن که زرد رنگ و محتوی سولانین است خارج شود، سپس آنرا فشار داده و پخت. البته بهترین طریقه پخت بادمجان آب پز کردن و یا پختن در فر است زیرا سرخ شده آن سنگین شده و برای معده‌های ضعیف مناسب نیست.
[h=1]مضرات [/h]بادمجان با همه خواصی که گفته شد نباید مورد استفاده اشخاصی که بواسیر و یا درد چشم دارند قرار گیرد زیرا بیماری آنها را تشدید می‌کند. اینگونه اشخاص اگر می‌خواهند بادمجان بخورند بهتر است آنرا با گوشت و روغن و یا سرکه بپزند و بخورند.

 

[آیورودا]

[h=1]

تمرهندی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

تمبر هندی که از Tamaria Hindi مشتق شده و به معنای میوه هندی می باشد . تمبر هندی درختی است بلند که منشا آن از هند و آفریقای شمالی بوده است ولی امروزه در بیشتر مناطق گرمسیر دنیا پرورش می یابد .برگهای آن متناوب و مرکب شامل 10 تا 20 جفت برگچه فشرده و نزدیک بهم است . گلهای آن به رنگ زرد مایل به قرمز و به شکل خوشه در انتهای ساقه ظاهر می شود .میوه آن شبیه باقلا به شکل غلاف و نیام و با کمی خمیدگی است . این غلاف به طول 10 سانتیمتر می باشد که در آن بین 3 تا 10 دانه قرار درد . برای تهیه تمبر هندی ها میوه ها را شکافته و قسمت گوشتدار آنها را با هسته بیرون آورده و خشک می کنند . خشک کردن تمبر هندی طرق مختلفی درد و در هر منطقه فرق می کند . مثلا در جزایر آنتیل قسمت گوشتدار آنرا در ظرف بزرگی که دارای شربت غلیظی در حال جوش است وارد می کنند تا شربت در منافذ میوه نفوذ کرده و آنرا حل کند .

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]
قسمت گوشتدار میوه دارای کمی قند و پکتین و همچنین اسید سیتریک ، اسید مالیک ، تارتارات و اسید پتاسیم می باشد . در پوست درخت تمبر هندی مقدری تانن وجود دارد . سرشاخه های جوان و سبز این درخت دارای مقدار زیادی ویتامین های گروه B می باشد.

خواص داروئی: تمبر هندی از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است .

1. خوردن تمبر هندی باعث پائین آمدن تب می شود .
2. به هضم غذا کمک می کند .
3. تمبر هندی خنک کننده بدن است .
4. برای رفع تشنگی مفید است .
5. دل بهم خوردگی و تهوع را برطرف می کند .
6. پوست تمبر هندی قابض و رفع کننده اسهال است .
7. پوست تمبر هندی قابض ور فع کننده اسهال است .
8. بهترین طریقه استفاده از تمبر هندی این است که این ماده را درآب خیس کنید و سپس آنرا صاف کرده و با نبات بخورید .
9. دم کرده تمبر هندی نیز اثر ملین درد . برای تهیه دم کرده یک قاشق غذا خوری تمبر هندی را با نیم لیتر آب جوش مخلوط کرده و به مدت یک ساعت بگذارید بماند سپس این دم کرده را در طول روز مصرف کنید .
10. تمبر هندی را بپزید و ضماد از آن درست کنید . این ضماد را روی ورم و قسمتهای دردناک بدن بگذارید .

مضرات : تمبر هندی برای ریه و طحال خوب نیست و در اشخاصی که ریه و طحال ضعیف دارند ممکن است تولید اشکال کند . اینگونه اشخاص بهتر است که تمبر هندی را با کتیرا و یا خشخاش بخورند .

 

[آیورودا]

[h=1]شبدر قرمز دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

شبدر قرمز گیاهی است علفی و چند ساله که در مناطق معتدله کره زمین می روید . در شرایط مساعد این گیاه هفت ساله است ولی در آب و هوای گرم فقط دو سال عمر می کند . ارتفاع شبدر قرمز بسیار کم است و بیشتر از 15 سانتیمتر نمی شود . برگهای آن بیضی شکل و دراز و دارای سه برگچه است و بهمین علت در قرون وسطی مورد احترام مسیحیان بوده زیرا آنرا سمبل خداوند ، مسیح و روح المقدس می دانستند . این گیاه از نظر داشتن مواد مغذی برای علوفه حیوانات بکار می رود .

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]گل شبدر دارای مواد شیمیایی مانند تریفولین ،ایزوتریفولین و اسانس روغنی می باشد . این گیاه دریای املاح معدنی مانند سلیس ،آهن ، فسفر ،گوگرد ، پتاسیم، منیزیم ،منگنز، روی ،مس،سرب ، نیکل و کبالت می باشد .

خواص داروئی: شبدر قرمز از نظر طب قدیم ایران سرد و تر است .

1. مهمترین خاصیت شبدر قرمز ضد سرطان بودن آن است .
2. تمیز کننده خون و بدن است.
3. سرفه را برطرف می کند.
4. دردهای عضلانی را برطرف می کند.
5. تورم پوستی را از بین می برد.
6. شبدر تازه بعنوان مسهل بکار می رود.
7. درمان کننده آسم است.
8. برای درمان آب آوردگی بدن مفید است.
9. دل پیچه را برطرف می کند.
10. برای درمان آرتروز ، رماتسیم و ورم بیضه باید برگ شبدر را در روغن زیتون جوشانیده و روی قسمت های دردناک بمالید .
11. برای طول عمر و جلوگیری از بیماریهای قلبی شبدر قرمز بخورید .
12. تشنج را علاج می کند.
13. برای التیام زخم ها ، ضماد شبدر قرمز را روی زخم ها بگذارید.
14. برای از بین بردن خارش شبدر را له کرده وروی پوست بمالید.

طرز استفاده: دم کرده : مقدار 30 گرم گیاه خشک را در یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت 5 دقیقه دم کنید . مقدار مصرف آن یک فنجان سه بار در روز است . جوشانده شبدر : مقدار 50 گرم سرشاخه های گلدار شبدر قرمز را در مقداری شیر یا آّ ب ریخته و بگذارید مدتی بجوشد و پس از سردشدن بصورت ضماد روی پوست و یا قسمتهای دردناک بدن بگذارید .
مضرات : مقدار مصرف زیاد شبدر خطرناک است زیرا دارای اسید سیانیدریک می باشد ولی استفاده متعادل از آن هیچگونه خطری نداشته و بسیار مفید است .

 

[آیورودا]

[h=1]قاصدک دارویی:

مقدمه [/h]گل قاصد با نام علمی Taraxacum متعلق به تیره مینا یکی از گیاهان دو لپه می‌باشد. گل قاصد که به نامهای هند باءبری ، خبر آور و خس‌بری نیز معروف است. گل قاصد در وسط چمن ، حاشیه شوره‌زار ، کنار جاده‌ها و اراضی بایر و بطور کلی در همه جا می‌روید و شاید دلیل آن این است که طبیعت می‌خواهد به انسان بگوید که در هر نقطه‌ای زندگی می‌کند احتیاح به این گیاه دارید و هنگامی که آنرا با وسایل مکانیکی و شیمیایی از بین می‌برید دوباره بعد از چندی سر از خاک بیرون می‌آورد. گل قاصد در حدود 15 نوع مختلف دارد. زنبور عسل این گیاه را بسیار دوست دارد و شهد زیادی از آن بدست می‌آورد. برگهای جوان گل قاصد را معمولا با سالاد می‌خورند و چون خیلی تلخ است باید آنرا با ترشی یا آبلیمو مصرف کرد. از قسمتهای مختلف گیاه مانند ریشه ، برگ و شیرابه آن در طب استفاده می‌شود.

[h=1]مشخصات گیاه شناسی [/h]گیاهی است علفی و دائمی که ساقه آن به ارتفاع 40 سانتیمتر می‌رسد. این گیاه دارای ریشه‌ای است به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد که پر از شیرابه سفید رنگی می‌باشد. فاقد ساقه بوده و دارای فرمها و واریته‌ها و گونه‌های متعدد با ظاهر متفاوت می‌باشد. در بین پایه‌های آن نمونه‌هایی یافت می‌شود که ارتفاع ساقه منتهی به گل آنها از 2 تا 50 سانتیمتر می‌رسد. برگهای گل قاصد سبز رنگ و بریدگیهای مثلث شکل و نوک تیز دارد و بر روی سطح زمین می‌باشد. از وسط برگهای آن که بر سطح زمین واقع هستند دمگلی خارج می‌شود که به یک کاپیتول مرکب از گلهای زبانه‌ای زرد رنگ یا به رنگ زرد زعفرانی ختم می‌گردد. میوه‌اش در انتها منتهی به یک دسته تار ابریشمی سفید رنگ یا به ندرت خرمایی رنگ می‌شود.
[h=1]پراکندگی جغرافیایی [/h]پراکندگی این گیاه در کره زمین به نحوی است که در غالب نواحی اروپا ، شمال و مغرب آسیا ، شمال آفریقا و آمریکای شمالی می‌روید.
[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]ریشه این گیاه در فصول مختلف و بر حسب زمانی که از زمین خارج می‌شود ترکیب شیمیایی متفاوت دارد. مثلا در تابستان مقدار شیرابه ریشه زیادتر از فصول دیگر است در حالی که در پاییز اینولین آن افزایش می‌یابد و حتی مقدارش به 25 درصد می‌رسد. ضمنا اگر ریشه تازه یا خشک گیاه مورد بررسی قرار گیرد ترکیبات شیمیایی آن تفاوت محسوس با یکدیگر نشان می‌دهد.

تلخی برگ گیاه در بهار ولی تلخی ریشه آن در فاصله بین تیر و مرداد به حداکثر می‌رسد. ریشه این گیاه دارای ماده‌ای به نام تراکزاسین ، کولین ، یک ماده رزینی ، قندهای مختلف و اسیدهای چرب می‌باشد. ریشه گیاه اگر در پاییز از زمین خارج شود در هوای آزاد خشک شود دارای موادی نظیر موسیلاژ ، تانن و مقدار کمی اسانس است. برگ این گیاه دارای تراکزاسین ، اینوزیت ، موسیلاژ ، قندهای مختلف و یک ماده رزینی می‌باشد.
[h=1]

[/h]

[h=1]خواص داروئی [/h]

• قابض و مقوی معده است.
• خوردن آن خونریزی از سینه را متوقف می‌کند.
• قاعده آور است.
• برای ازدیاد شیر نافع است و خانمهای شیر ده باید مقداری از آنرا با سالاد بخورند.
• خنک کننده و معرق است.
• ترشح صفرا را زیاد می‌کند.
• خون را تصفیه می‌کند.
• از عصاره آن شیاف درست می‌کنند که برای رفع ورمهای داخل آلت تناسلی خانمها و رحم مفید است.
• خوردن آب این گیاه مخلوط با روغن زیتون برای رفع مسمومیت مفید است.
• ضماد ریشه آن را در محل نیش عقرب یا زنبور و یا مار می‌گذارند که بسیار مفید است.
• اوره را رفع می‌کند.
• کلسترول خون را کاهش می‌دهد.
• درمان کننده اگزما و بیماریهای پوستی است.
• درمان کننده کم خونی است.
• رماتیسم و نقرس را درمان می‌کند.

[h=1]صور دارویی [/h]دم کرده یا جوشانده 30 تا 60 در هزار ریشه یا برگ گیاه ، شیره تازه گیاه به مقدار 50 تا 150 قاشق سوپخوری در روز ، مخلوط 100 گرم شیره تازه گیاه در 18 گرم الکل 90 درجه و 15 گرم گلیسیرین و 17 گرم آب به مقدار یک تا دو قاشق سوپخوری در روز.

 

[آیورودا]

دارچین:

مقدمه

دارچین از قدیم‌الایام در دنیا بکار می‌رفته است در مصر حتی قبل از ساختمان اهرام ثلاثه مصر برای درمان امراض مختلف مصرف می‌شده است. دارچین پوست درختی است که تا 10 متر ریشه می‌کند برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید می‌باشد. پوست این درخت را کنده و معمولا پودر می‌کنند و در غذا یا به عنوان چای از آن استفاده می‌کنند.

این درخت در سیلان و هند می روید و پرورش می‌یابد. تکثیر آن به سهولت با کاشتن دانه یا به طریقه قلمه زدن و خوابانیدن شاخه‌ای از درخت صورت می‌گیرد. نخستین برداشت محصول از درختان پرورش یافته چهار ساله صورت می‌گیرد. برای اینکار ساقه‌ها را قطع می‌کنند ولی پاجوشهای قوی و خوب آنها را باقی می‌گذارند تا از نمو آنها پایه‌های خوب تولید شود.




مشخصات گیاه شناسی

دارچین با نام علمی Cinnamomum zeylanicum می‌باشد. درختی است کوچک به ارتفاع 5 تا 7 متر و همیشه سبز که از تمام قسمتهای آن بوی معطر و مطبوع دارچین استشمام می‌شود. از مشخصات آن این است که برگهایی به وضع تقریبا متقابل ، بیضوی دراز ، نوک تیز ، کامل ، بی‌کرک ، صاف و شفاف در سطح فوقانی پهنک و غبار آلود در سطح تحتانی آن دارد. گلهای آن که در فاصله ماههای بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود منظم و به رنگ سفید مایل به زرد و مجتمع به صورت خوشه منشعب و گرزن دو سویه می‌باشد.

هر گل آن را پوششی مرکب از 6 کاسبرگ که پایا در دو ردیف فرا می‌گیرد و درون آنها 12 پرچم در 4 ردیف به نحوی جای دارد که مجموعا در 3 ردیف دیده می‌شود. تخمدان آن دارای تخمدانی یک خانه است و پس از رسیدن به میوه‌ای به صورت سته و به رنگ قهوه‌ای مایل به آبی تبدیل می‌شود که همیشه با کاسه و نهنج گل همراه می‌باشد. قسمت گوشت‌دار میوه نیز رنگ مایل به سبز دارد و درون آن دانه‌ای با مغز روغنی مشاهده می‌شود.




ترکیبات شیمیایی

دارچین سیلان دارای آمیدون ، موسیلاژ ، تانن ، یک ماده رنگی ، اکسالات کلسیم ، قند ، مانیت ، سینامومین ، اسانس و رزین است. اسانس دارچین که تنها قسمت مهم دارچین است به مقدار یک درصد در پوست گیاه مذکور وجود دارد و از تقطیر آن با آب نیز حاصل می‌شود. این اسانس در صورت تازه بودن به رنگ زرد روشن است ولی به مرور زمان و به علت اکسیده شدن به رنگهای زرد طلایی و سپس قهوه‌ای مایل به قرمز درمی‌آید. قسمت اعظم این اسانس را آلدئید سینامیک تشکیل می‌دهد. به علاوه دارای 4 درصد از فنلها ، مخصوصا اوژنول‌ها همراه با فلاندرون ، سافرول و فورفورول است.




خواص دارویی

دارچین رمز جوانی است و مصرف روزانه آن انسان را سلامت و جوان نگاه می‌دارد. دارچین برای زیاد شدن و بازیافتن نیروی جنسی نیز بکار می‌رود. کلیه را گرم می‌کند و ضعف کمر و پاها را از بین می‌برد و کم خونی را درمان می‌کند. دارچین بهترین دارو برای دردهای عضلانی است و جدیدا در آمریکای شمالی و کانادا کرمهایی به بازار آمده که دارای دارچین است و برای رفع درد بکار می‌رود. حتما تا بحال متوجه شده‌اید که بعد از خوردن دارچین همه چیز را زیبا می‌بینید و چقدر آرام هستید. این خاصیت دارچین است زیرا دارچین اثر آرام کنده و شاد کننده دارد و از بسیاری از داروهای آرام بخش بهتر است.

اثر مهم دیگر دارچین پایین آوردن تب می‌باشد و حتی امروزه دارچین را به صورت قرص و کپسول درآورده‌اند که به عنوان تب‌بر بکار می‌رود. دارچین رگها را باز می‌کند و اثر خوبی در گردش خون دارد. دارچین خاصیت عجیب دیگری دارد و آن قوی کردن مصونیت بدن در مقابل امراض است و حتی می‌توان گفت که اثر پنی سیلین و آنتی‌بیوتیک را به مقدر زیادی دارا است. اگر حس کردید که ضعیف شده‌اید و ممکن است مریض شوید چای دارجین را فراموش نکنید و حتی اگر سرما خورده‌اید یا ضعف شدید دارید چای دارچین بهترین دارو است. دارچین معده را تمیز و آرام و قوی می‌کند. بنابراین اگر ناراحتی معده دارید حتما از دارچین استفاده کنید. دارچین با این همه خواص طعم بسیار خوبی دارد. حتی اگر چای معمولی می‌نوشید آنرا با مقداری پودر دارچین بهم بزنید که طعم آنرا بهتر کند.

 

[آیورودا]

[h=1]دم اسب دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]

دم اسب گیاهی است که از 270 میلیون سال پیش در روی زمین وجود داشته است و بعنوان گیاه داروئی در اروپا و چین بکار رفته است .
دم اسب چون دارای مقدر زیادی سیلیس می باشد بنام سیلیس Silica نیز معوف است .
دم اسب دو نوع ساقه هوایی دارد .ساقه ای که برنگ قرمز است و دراوائل بهار ظاهر می شود و دیگری ساقه نازا که برنگ سبز بوده و بعد از آن رشد می کند و مصرف طبی دارد .
دم اسب در کشورهای اروپا ، آسیا و ارتفاعات هیمالیا و شمال ایران بطور خودرو می روید.


[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]
گیاه دم اسب دارای اسید سال سیلیک ، اسید لیوئیک ،‌اسید مالک ،‌اسید اگزالیک ، اکویس تونین ، اسید اکویس تیک ، دی متیل سولفون ، اکوتی نیک ، یک ماده تلخ ، یک ماده رزینی ، چربی ، ساپونین و همچنین دارای مقدرزیادی (در حدود 70%) سیلیس می باشد آزمایشات متعدد نشان می دهد که دم اسب مقدار بسیار کمی طلا نیز دارد .

[h=1]خواص داروئی [/h]

1. برا ی رفع گلو درد و ورم گلو جوشانده دم اسب را غرغره کنید .
2. کمپرس آن برای برطرف کردن دردهای آرتروز و ورم مفاصل مفید است .
3. برای درمان التهاب چشم ،‌چشمان خود را با جوشانده دم اسب بشوئید .
4. ضرب خوردگی قسمت های مختلف بدن را با کمپرس دم اسب التیام دهید .

طرز استفاده:
دم کرده : یک قاشق مربا خوری از گیاه خشک را در یک لیوان آب جوش ریخته و برای مدت 10 دقیقه دم کنید .

جوشانده : مقدار 100-80 گرم گیاه خشک را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید برای مدت نیم ساعت بجوشد .سپس آنرا صاف کرده و بمقدار یک فنجان قبل از هر غذا بنوشید .


گرد دم اسب : گیاه خشک شده را در آسیاب برقی بریزید تا بصورت پودر دراید . مقدار مصرف پودر یک گرم قبل از هر غذا است .

مضرات : این گیاه را نباید اطفال خردسال و زنان حامله مصرف کنند. مقدار مصرف زیاد آن نیز ممکن است باعث ناراحتی معده و اختلال در دستگاه هضم و اسهال شود .

 

[آیورودا]

[h=1]هل:

کلیات گیاه شناسی [/h]
هل گیاهی است که در مناطق حاره و گرم می روید . وطن آن هندوستان می باشد و حدود 80% مصرف هل دنیا از هندوستان صادر می شود این گیاه پایا و علفی است که ریزوم آن ساقه های هوائی مانند برگ بهم پیچیده گاهی تا ارتفاع 4 متر خارج می شود یک یا دو ساقه گل دهنده از قاعده ساقه های هوائی خارج می شود که دارای گل های کوچک برنگ سفید یا سبز روشن می باشدمیوه هل بیضی شکل ، مانند قلب و برنگ زرد یا سبز روشن بطول 1-2 سانتیمتر است . دانه های معطر و مطبوعی برنگ قهوه ای مای به قرمز در آن وجود دارد که به مصرف اد.یه و خوشبو کردن مشروبات و غذاها یم رسد.

ترکیبات شیمیایی: هل دارای اسانس فرار و معطری در حدود 4% می باشد ضمنا این گیاه دارای مواد رزینی و چربی نیز است .

خواص داروئی: هل از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است .

1. چون هل بشکل قلب می باشد بنابراین تقویت کنده قلب است.
2. بادشکن بوده و گاز معده و روده را خارج می سازد.
3. تقویت کننده بدن است.
4. ادرار آرو است .
5. قاعده آور است.
6. مقوی سیستم هضم است.
7. باعث هضم غذا می شود.
8. زخم های دهان را برطرف می کند بدین منظور دم کرده هل را در دهان مضمضه کنید .
9. خوشبو کننده دهان است.
10. برای تسکین گوش درد ، گرد هل را در گوش بریزید.
11. برای برطرف کردن دل بهم خوردگی و تهوع ،از دم کرده هل استفاده کنید.
12. اشتها آور است.
13. تب را پائین می آورد.
14. معالج سرماخوردگی است.
15. برای تسکین درد رماتیسم مفید است.
16. ترشی معده را برطرف می کند.
17. ضد مسمومیت است.
18. برای رفع بیماریهای چشم مفید است .

طرز استفاده: دم کرده : مقدار 30 گرم هل کوبیده را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید بمدت 10 دقیقه دم بکشد سپس صاف کرده و بنوشید . هل را همچنین می توان به چایی یا دیگر مشروبات الکلی اضافه کرد .
مضرات : مقدار مصرف زیاد هل برای روده ها مضر است . برای رفع این اشکال آنرا باید با کتیرا خورد .

 

[آیورودا]

رازیانه :
کلیات گیاه شناسی


رازیانه گیاهی است معطر ، علفی و دوساله که ارتفاع آن تا 2 متر می رسد ساقه آن دارای شیارهای هم دریف و موازی می باشد برگهای آن نازک و نخی مانند شود است .گلهای رازیانه زرد وبصورت خوشه در انتهای ساقه ظاهر می شود . یوته رازیانه کوچک و بطول حدود 8 میلیمتر و عرض 3 میلیمتر بوده و دارای بوئی معطر و طعمی شیرین می باشد .
رازیانه درمناطق مدیترانه ای بخوبی رشد می کند و در ایران در مناطق شمالی کشور دردامنه های کوههای البرز بطور خود رو می روید .
رازیانه دارای حدود 10% روغن ، کمی مواد قندی و مس ویلاژ و حدود 4% اسانس می باشد . روغن رازیانه دریا 4% اسید پال میتیک ، 22% اسید اولیئک ، 14% اسید لینوئیک و 60% اسید پتروسلینیک می باشد.
اسانس رازیانه که از تقطیر میوه آن بوسیله بخار بدست می آید مایعی است زرد .

در صد گرم برگ رازیانه تازه مواد زیر موجود است :

آب 90 گرم پروتیئن 2/5 گرم چربی 0/4 گرم مواد نشاسته ای ا4/5 گرم کلسیم 100 میلی گرم فسفر 50 میلی گرم آهن 2/5 میلی گرم پتاسیم 400 میلی گرم ویتامین آ 3500 واحد ویتامین ث 30 میلی گرم

خواص دارویی


رازیانه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است . ریشه رازیانه گرمتر از بقیه قسمت های گیاه است .

1. رازیانه اثر زیاد کنده شیر را در زنان شیر ده دارد و بدین منظور می توان از دم کرده رازیانه استفاده کرد .
2. اشتها آور و مقوی است .
3. نفخ و گاز معده رااز بین می بر د .
4. قاعده آور است .
5. برگهای رازیانه ادرار آور است .
6. جوشانده ریشه رازیانه ملین و مسهل است .
7. روغن تخم رازیانه کرم روده را از بین یم برد .
8. حالت تهوع رابر طرف می کند .
9. برای برطرف کردن آُسم ، سرفه و تنگی نفس از دم کرده تخم رازیانه بمقدار سه فنجان در روز استفاده کنید .
10. برای رفع اسهال رازیانه را با زیره سبز به نسبت مساوی دم کرده و به مریض بدهید .
11. میتوان از رازیانه به عنوان داروی ضد نفخ بصورت زیر استفاده کرد :5 گرم پودر انیسون و 5 گرم پودر زیره کرمان ، 5 گرم پودر تخم گشنیز و 5 گرم پودر رازیانه رابا هم مخلوط کرده در یک لیتر آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید سپس آنرا صاف کرده و کم کم بنوشید.
12. رازیانه بعلت داشتن هورمون زنانه رشد دخترها را جلو می اندازد .
13. رازیانه مغز را فعال می کند .
14. ریشه رازیانه دارای کومارین Coumarin می باشد . چون این ماده رقیق کننده خون است بنابراین آنهایی که مبتلا به تصلب شرائین یا انسداد رگها هستند می
15. توانند از جوشانده ریشه رازیانه استفاده کنند .
16. دردهای مفاصل را برطرف می کند .
17. اشتها را زیاد می کند .
18. برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را در محل درد بمالید .

طرز استفاده:

1. دم کرده رازیانه : مقدار یک قاشق چایخوری رازیانه را کوبیده و در یک لیوان آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید .
2. دم کرده برگ رازیانه : 30 گرم برگ رازیانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت ده دقیقه دم کنید . این دم کرده مقوی اعصاب بوده و هضم غذا را سریع می کند .

مضرات:رازیانه چون گرم است بنابراین برای گرم مزاجها خوب نیست و اینگونه افراد باید آنرا با سکنجبین بخورند . زیاده روی در مصرف رازیانه معده راسست کرده و تشنج می آورد .

---

 

[آیورودا]

[h=1]زیره سبز:
کلیات گیاه شناسی [/h]

زیره گیاهی است یکساله کوچک و علفی که ارتفاع آن 60 سانتیمتر است ریشه آن دراز و باریک برنگ سفید ، ساقه آن راست و برگهایش به شکل نوار باریک و نخی شکل و برنگ سبز می باشد .
گلهای زیره سفید یا صورتی بصورت چتری در انتهای ساقه ظاهر می شود . این گیاه بطور وحشی در مناطق مدیترانه می روید . زیره برنگهای زرد تیره ، سبز و خاکستری وجود دارد .
[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]زیره دارای تانن ، روغن زرین و اسانس است .
اسانس زیره را از تقطیر میوه له شده تحت اثر بخار آب بدست می آورند . این اسانس مایعی است بیرنگ که در اثر ماندن ابتدا برنگ زرد و سپس قهو ه ای رنگ می شود .
بوی زیره مربوط به آلدئیدی بنام کومینول است . مقدر کومینول در زیره بسته به محل کشت آن بین 30 تا 50 درصد است .

1. قابض و خشک کننده است .
2. ضد تشنج است .
3. برای برطرف کردن بیماری صرع مفید است.
4. در دفع گاز معده موثر است .
5. قاعده آور است .
6. عرق آور است.
7. برای رفع برونشیت از دم کرده زیره استفاده کنید .
8. برای برطرف کردن سوءهاضمه مفید است.
9. ترشحات زنانگی را برطرف می کند.
10. برای تحریک اشتها زیره سبزه را با سرکه و آب مخلوط کرده و قبل از غذا بخورید .
11. برای برطرف کردن قطره قطره ادرار کردن زیره را تفت داده و سرخ کنید سپس با آب بخورید .
12. برای رفع نفخ روده و معده می توانید دم کرده زیره را تنقیه کنید .
13. برای التیام زخم چشم ، دانه های له شده زیره سبز را در آب برنج خام خیس کرده و سپس مایع بدست آمده را قطره قطره روی زخم چشم بریزید.
14. هنگامیکه اطفال شیر خوار دل درد دارند و نفخ در شکم شان پیچیده چند قطره اسانس زیره را با روغن بادام مخلوط کرده و با آن شکم آنها را ماساژ دهید .
15. و بالاخره زیره را در غذاهایی که نفاخ هستند مخصوصا حبوبات استفاده کنید .

[h=1]طرز استفاده [/h]دم کرده زیره : مقدار 5 گرم زیره را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت 10 دقیقه دم کنید .
مخلوط با عسل : گرد زیره را به مقدر یک گرم عسل مخلوط کرده و استفاده کنید .
اسانس زیره : این اسانس را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها خریداری کنید . مقدار مصرف آن 2 قطره در یک لیوان آب نیم گرم می باشد.
[h=1]مضرات [/h]مضرات خاصی برای آن بیان نشده است .

 

[آیورودا]

[h=1]شیرین بیان:
کلیات گیاه شناسی[/h]
شیرین بیان گیاه بومی مناطق مدیترانه است و در ایران در اکثر نقاط کشور می روید . شیرین بیان گیاهی است چند ساله و دارای ساقه ای بطول یک متر که در نواحی معتدل تا ارتفاع دو متر می رسد . برگهای آن مرکب از تعدادی برگچه های سبزرنگ می باشد . گلهای آن برنگ بنفش ، سفید . زرد است میوه آن مانند نیام و محتوی 5 تا 6 دانه می باشد .
ریشه شیرین بیان بطور خیلی عمیق در زمین فرو می رود . پوست ریشه قهوه ای سیر وس یاه است . مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته بانواع مختلف تغییر می کند . مثلا شیرین بیان اسپانیا طعم ملایم دارد در حالیکه شیرین بیان یونان دارای طعم تلخ است .

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]ریشه شیرین بیان دارای گلوکز ،‌ساکاروز ، آسپاراژین ، مواد آلبومیدی ،‌رزین و کمی اسانس میباشد . ماده اصلی که باعث شیرینی این گیاه است گلیسیرین خوانده می شود . در شیرین بیان ماده ای بنام لکوریتی جننی چالکون وجود دارد که خاصیت دفع اسپاسم عضلات را دراست .

[h=1]خواص داروئی [/h]شیرین بیان از مظر طب قدیم ایران معتدل است .
شیرین بیان را بصورت قطعات کوچک به قطر 0/5 سانتیمتر و طول 1/5 سانتیمتر بفروش می رسانند .

1. مهمترین خاصیت شرین بیان که جدیدا کشف شده است و در آلمان و اروپا و آمریکا استفاده می شود درمان کننده زخم معده و سرطان معده است برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز بمقدر یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا 4 ماه تکرار کنید شخص معالجه خواهد شد .
2. برای تقویت عمومی بدن مفید است .
3. خوردن آن از پیری جلوگیری می کند .
4. برای نرم کردن سینه موثر است .
5. زخم ها و تاول های پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود .
6. ملین است و معمولا آنرا با گیاهان دیگر مخلوط می کنند که انقباضات را کم می کند.
7. مدر و عرق آور است .
8. برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را بمکید .
9. سرفه را برطرف می کند .
10. ورم معده را برطرف می کند .
11. تنگی نفس را تسکین می دهد .
12. برای درمان سوء هاضمه مفید است .
13. برای از بین بردن نفخ شکم مفید است .
14. چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند برای این منظو از فرمول زیراستفاده کنید :2 گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید.
15. برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید .
16. برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمت ها بگذارید .

طرز استفاده :دم کرده شیرین بیان : مقدر 50گرم ریشه بدون پوست شیرین بیان را آسیاب کرده و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت 10 دقیقه دم بکشد .
جوشانده شیرین بیان : 20 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و در 100 گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید که دو سوم آن باقی بماند .
شربت شیرین بیان : ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود
تکه های شیرین بیان : مانند آب نبات می توانید در دهان گذاشته و بمکید .

مضرات :استفاده زیاد از شیرین بیان برای طحال مضر است و اگر می خواهید از شیرین بیان برای برطرف کردن بیماری و برای مدت طولانی استفاده کنید بهتر است آنرا با کتیرا بخورید .

 

[آیورودا]

[h=1]روناس دارویی:

کلیات گیاه شناسی [/h]
گیاهی است که به حالت خودرو در مناطق مدیترانه ، در شمال آفریقا و بعضی مناطق آسیا می روید . ساقه این گیاه پوشبده از خارهای ریز می باشد و ارتفاع آن تا حدود دو متر می رسد .
روناس با استفاده از خارهای ریزی که دارد به دیوار و درختان می چسبد و بالا می رود .

برگهای آن بیضی ، نوک تیز و دراز بوده که به صورت گروهی و به شکل چتر از کنار ساقه بیرون می آید . گلهای روناس کوچک و به رنگ زرد مایل به سبز می باشد . میوه آن گوشتی و به رنگ تیره است .
ریشه آن به نام روناس معروف است به رنگ قرمز تیره و به صورت دراز ، باریک و استوانه ای می باشد . دارای طعمی تلخ و گس بوده و قسمت مهم این گیاه از نظر طبی محسوب می شود .
از ریشه روناس در قدیم برای رنگرزی پارچه و نخ استفاده می شده است .

[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]
ریشه روناس دارای ماده ای رنگی به نام آلیزارین می باشد که برای رنگرزی بکار می رفت ولی بعد از اینکه توانستند این ماده را به طریقه شیمیایی تهیه کنند کشت آن برای تهیه آلیزارین متوقف گردید .

[h=1]خواص داروئی [/h]روناس از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است .

1. باز کننده گرفتگی ها در بدن است.
2. ادرار آور است و حبس البول را درمان می کند .
3. برای معالجه بیماری فلج آنرا با عسل مخلوط کرده و به بیمار بدهید .
4. ترشح شیر راز یاد می کند.
5. درد سیاتیک را رفع می کند.
6. یبوست های سخت را معالجه می کند .
7. اشتها آور است.
8. قاعده آرو است .
9. خارش پوست را برطرف می کند بدین منظور می توان از ضماد استفاده کرد و یا اینکه جوشانده آنرا در وان حمام بریزید و مدتی در آن استراحت کنید .
10. اوره خون را پائین می آورد .
11. جوش خوردن استخوان شکسته را تسریع می کند .
12. تورم را در بدن از بین می برد .
13. از کمپرس جوشانده روناس برای رفع بیماریهای پوستی استفاده کنید .

طرز استفاده
دم کرده : یک قاشق مربا خوری ریشه خرد شده روناس را در یک لیوان آب جوش ریخته . بگذارید به مدت 10 دقیقه دم بکشد . مقدار مصرف آن نصف فنجان سه بار در روز است .
جوشانده روناس : 10 گرم ریشه روناس را د یک لیتر آب ریخته و بگذارید برای مدت ده دقیقه بجوشد . این جوشیده را در وان حمام بریزید و برای رفع بیماریهای پوستی در آن استراحت کنید .

مضرات : همانطور که گفته شد روناس ترشح ادرار را زیاد می کند و فشار آنرا بالا می برد بنابرین ممکن است در اثر استفاده زیاد ایجاد خون در ادرار کند و در اینصورت بهتر است که روناس با کتیرا خورده شود .

 

[آیورودا]

سنبل الطیب:

کلیات گیاه شناسی

سنبل‌الطیب گیاهی است علفی و چند ساله که ساقه آن بطور عمودی تا ارتفاع دو متر بالا می‌رود. این گیاه به صورت وحشی در جنگلهای کم درخت ، در حاشیه جویبارها و گودالها در بیشتر مناطق آسیا و ایران می‌روید. سنبل‌الطیب دارای بویی مطبوع است و گربه بوی این گیاه را از فاصل دور تشخیص داده و به طرف آن می‌رود و در اطراف آن به جست و خیز می‌پردازد و از بوی آن مست می‌شود.

گلهای سنبل‌الطیب به رنگ سفید یا صورتی و به صورت خوشه‌ای می‌باشد. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولا از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر دارد استفاده می‌شود. سنبل‌الطیب پس از خشک شدن به رنگ قهوه‌ای درمی‌آید. طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است. عطر آن پس از خشک شدن بیشتر می‌شود.




ترکیبات شیمیایی

ریشه سنبل‌الطیب حاوی 1 درصد اسانس است. این اسانس در ریشه تازه بیشتر است و به تدریج که ریشه خشک می‌شود مقدار اسانس آن کاهش یافته ولی بوی آن قوی‌تر می‌شود. اسانس تازه به رنگ سبز مایل به زرد است ولی در اثر ماندن غلیظ می‌شود. آثار دارویی ریشه تازه آن سه برابر خشک شده آن است. سنبل‌الطیب باید در حرارت کم خشک شود و در حرارت بالا تمام اثر دارویی آن از بین می‌رود.
خواص داروئی

• اثر ضد تشنج دارد.
• در رفع ناراحتیهای عصبی و هیستری مفید است.
• ضد اسپاسم و آرام بخش است.
• تب‌بر است.
• در معالجه بیماری صرع اثر مفید دارد.
• بی‌خوابی را درمان می‌کند.
• ضد کرم معده و روده است.
• گاز معده را از بین می‌برد.
• ضد هیجان است.
• میگرن را برطرف می‌کند.

• سردردهای ناشی از سیگار کشیدن و مصرف الکل را رفع می‌کند.
• برای برطرف کردن دلهره و تشویش و نگرانی مفید است.
• در درمان بیماری مالیخولیا اثر مفید دارد.
• در برطرف کردن درد سیاتیک موثر است.
• درد معده را برطرف می‌کند.
• ***که مداوم را از بین می‌برد.
• تقویت کننده نیروی جنسی است.
• ترشح ادرار را زیاد می‌کند.
• درد سینه را برطرف می‌کند.
• استفراغ را برطرف می‌کند.
• دهان را خوشبو می‌کند.
• در معالجه مرض قند موثر است.
• گرد سنبل‌الطیب را روی زخمها بپاشید التیام یابند.

طرز استفاده

• گرد سنبل الطیب: ریشه سنبل‌الطیب را خرد کرده و در حرارت 40 درجه خشک کنید. سپس آن را آسیاب کنید و از الک ریز رد کنید. این گرد به عنوان ضد تشنج بکار می‌رود. مقدار مصرف آن 5-10 گرم در روز است.
  
  
• مخلوط سنبل الطیب: 4 گرم گرد ریشه سنبل‌الطیب را با 4 گرم رازیانه و 4 گرم قند سائیده و مخلوط کنید این مخلوط را چهار قسمت کرده و در طول روز به فواصل مساوی بخورید.

 

[آیورودا]

[h=1]کوشاد:

کلیات گیاه شناسی [/h]چون اولین بار پادشاه روم بنام جنتیوس که در سالهای 167-180 قبل از میلاد حکومت می کرد بوسیله این دارو شفا یافت نام آنرا جنطیانا گذاشتند . محمد بن زکریای رازی پزشک مشهور ایرانی نیز از این گیاه برای مداوای بسیاری از امراض استفاده می کرد . کوشاد گیاهی است علفی ، چند ساله و بسیار زیبا ، دارای ساقه ای استوانه ای و سبز که بلندی آن به حدود 1/5 متر می رسد . این گیاه بحالت خودرو در دشت ها و کوهستانهای اروپا و آُسیا می روید . برگهای کوشاد سبز رنگ ، نوک تیز و مثلثی است که دو برگ با هم بوسیله دمبرگ کوتاهی به ساقه چسبیده اند و برگهای بالای ساقه بدون دمبرگ می باشد . گلهای آن زرد رنگ بوده که به تعداد زیاد در اواخر بهار در کنار برگهای ظاهر می شود . از نظر طبی ریشه این گیاه قسمت مورد استفاده آن است . این ریشه ضخیم ، گوشتی و برنگ زرد تیره و یا قهو ه ای قرمز بوده که دارای طعمی بسیار تلخ و بویی نامطبوع است . برای مصارف طبی ریشه کوشاد باید اقلا سه ساله باشد تا اثر داشته باشد .

[h=1]ترکیبات شیمیایی: [/h]کوشاددارای ماده ای شیمیایی بنام آماروجنتین می باشد که بسیار تلخ است . بطوریکه اگر این ماده را با 5000 قسمت آب مخلوط کنیم هنوز هم طعم تلخ آن حس می شود . ترکیبات دیگر این گیاه بشرح زیر می باشد : جنتوپیکرین ، جنتوپیکروزید ، جنتامارین ، جتی سین ، اسید جنتی سیک و جنتونوسید . کوشاد همچنین دارای مقدری تانن ، اسانس ، پکتین و چربی می باشد.

[h=1]خواص داروئی: [/h]
کوشاد از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است.

1. اشتها را تحریک می کند .
2. کوشاد گلبولهای قرمز و سفید خون را زیاد می کند بنابراین برای معالجه کم خونی و بیماریهای عفونی بکار می رود .
3. اثر ضد تورم درد و برای رفع آرتروز و رماتیسم مصرف می شود.
4. تب بر است.
5. بیماری مالاریا را برطرف می کند .
6. درد نقرس را برطرف می کند.
7. حرارت و رطوبت را زا بدن خارج می سازد .
8. فشار خون را پائین می آورد.
9. ناراحتی های کبدی را برطرف می کند.
10. تقویت کننده معده و بدن است.
11. اختلالات عادت ماهیانه را درمان می کند.
12. گرفتگی روده ها را باز می کند .
13. ادرار آور است .
14. ضماد کوشا با سرکه برای از بین ژبردن لکه های پوست مفید است.
15. عصاره این گیاه مسکن تمام دردها است.
16. ورم طحال را برطرف می کند.
17. خون را تصفیه و تمیز می کند.
18. درمان کننده زردی و یرقان است.

[h=1]طرز استفاده: [/h]مقدار 20 گرم ریشه خرد شده کوشا را در یک لیتر آبجوش ریخته بگذارید برای مدت 20 دقیقه بآرامی بجوشد ، سپس آنرا صاف کنید . مقدار مصرف این جوشانده یک فنجان قبل از هر غذا است . دم کرده : مقدار 5 گرم ریشه کوشاد را در یک لیتر آبجوش ریخته و بگذارید چند ساعت بمانذ . سپس آنرا صاف کرده و استفاده کنید . تنطور : این تنطور را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها خریداری کنید . مقدار مصرف آن 10-15 قطره همراه با آب سه بار در روز است .

مضرات :
مصرف بیش از حد کوشاد ممکن است باعث تحریک معده و بوجود آوردن حالت استفراغ و دل بهم خوردگی شود . زنان باردار و مادران شیر ده نباید از این گیاه استفاده کنند .

 

[آیورودا]

[h=1]گاوزبان:

مقدمه[/h]گاو زبان با نام علمی borago officinalis یکی از گیاهان دو لپه می‌باشد. گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می‌رسد ساقه آن شیاردار و خاردار می‌باشد. برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است. گلهای آن به رنگ آبی ، سفید ، بنفش و آبی می‌باشد. گاو زبان احتمالا از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه ، نواحی شمال آفریقا و قسمتهایی از خاورمیانه می‌روید. گل ، برگ و سرشاخه‌های گلدار آن به مصرف دارویی می‌رسد.

[h=1]مشخصات گیاه شناسی [/h]گل گاو زبان از گیاهان دارویی و دارای روغنی است که به علت خاصیت شفا دهندگی از مدتها قبل بخصوص در فرانسه شناخته شده بود. این گیاه دارای شاخه‌های تو خالی و آبدار است و ارتفاع آن به 50 سانتیمتر می‌رسد. برگهای این گیاه نسبتا بزرگ و چین خورده به رنگ سبز تیره و تخم مرغی شکل نوک تیزاند که بطور متناوب بر روی ساقه گیاه قرار دارند. تمام سطح گیاه پوشیده از کرکهای سفید و منشعب است.گلهای این گیاه در انتهای ساقه قرار دارد و به رنگ روشن و ستاره‌ای شکل است. میوه این گیاه به شکل چهار فندق کوچک و به رنگ قهوه‌ای مایل به سیاه است.
[h=1]ترکیبات شیمیایی [/h]گل گاو زبان و برگهای آن دارای لعاب فراوان است. این گیاه دارای نیترات پتاسیم ، رزینها ، مالات کلسیم ، منگنز ، منیزیم ، اسید فسفریک و آلانتوئین می‌باشد.
[h=1]خواص داروئی [/h]

• گل گاو زبان و برگهای تصفیه کننده خون است.
• آرام کننده اعصاب است.
• عرق آور است.
• ادرار آور است.
• کلیه‌ها را تقویت می‌کند.
• سرماخوردگی را برطرف می‌کند.
• برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید.
• در درمان برونشیت موثر است.
• بی‌اختیاری دفع ادرار را درمان می‌کند.
• التهاب و ورم کلیه را درمان می‌کند.
• در درمان سرخک و مخملک مفید است.
• ضماد برگهای گاو زبان برای رفع ورم موثر است.
• برگهای گاو زبان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید.
• برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدار زیادی ویتامین C می‌باشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد می‌ریزند.

[h=1]استفاده‌های غذایی از گل گاو زبان [/h]از گلها و برگهای این گیاه می‌توان به عنوان چاشنی در نوشیدنیهای تابستانی استفاده کرد. گلهای این گیاه را می‌توان برای تهیه مربا استفاده کرد این مربا برای افرادی که از بستر بیماری برخواسته و دوران نقاهت را سپری می‌کنند و همچنین برای افرادی که حالت ضعف دارند بسیار مفید است. گلها و برگهای این گیاه را می‌توان در سالاد و سوپ خیار بکار برد. برگهای قطعه قطعه شده گیاه را می‌توان در پایان زمان پخت سوپها استفاده نمود. برگهای این گیاه را می‌توان همراه با برگهای گل کلم پخت و مصرف کرد. برگهای تازه این گیاه نیرو بخش و نشاط آور است.
[h=1]راههای تکثیر [/h]گل گاو زبان در خاکهای معمولی رشد می کند تکثیر این گیاه به سه طریق زیر صورت می‌گیرد.

• تقسیم ساقه زیر زمینی در بهار
  
  
• کاشت قلمه در ماسه هنگام پاییز
  
  
• کاشت بذر گیاه در خاک نسبتا حاصلخیز و آفتاب گیر
  
  

تاریخ کاشت بذر از اواخر اسفند تا خرداد ماه است. چنانچه منطقه دارای زمستان خیلی سرد نباشد انجام عملیات کاشت را می‌توان در پاییز انجام داد که در این صورت گیاهان سبز شده در اردیبهشت ماه سال بعد به گل می‌نشیند در حالی که گیاهان کاشته شده در بهار هیچ وقت زود تر از تیرماه گل نمی‌دهد. فاصله ردیفهای کاشت 70 - 50 سانتیمتر و فاصله گیاهان بر روی ردیف حدود 30 - 20 است. میزان بذر مورد نیاز حدود 15 - 14 کیلوگرم در هر هکتار است.
[h=1]برداشت محصول [/h]عمل گل چینی در اوایل خرداد صورت می‌گیرد و گلهای چیده شده را در کنار مزرعه روی پارچه یا سفره‌های پلاستیکی به ارتفاع 3 - 2 سانتیمتر پهن می‌کنند و برای آنکه آفتاب نخورد، روی آن پارچه می‌اندازند. البته خشک کردن محصول در سایه بهتر بوده و محصول مرغوبتری خواهد داد. بهم زدن گلها حین خشک شدن ضروری است. گل مرغوب گلی است که دارای دم سفید و گلبرگهای بنفش باشد. میزان عملکرد آن حدود 1100-1000 کیلوگرم گل تازه می‌باشد که از این میزان حدودا 300 - 250 کیلوگرم گل خشک بدست می‌آید.

 

[آیورودا]

فلفل (سیاه-سفید) در کتب طب سنتی با نام «فلفل» نام برده می شود،به فرانسوی Poivreو به انگلیسیPepper گویند.این گیاه از خانواده Piperaceaeاست.نام علمی آن Piper nigrum و مترادف انPiper aromaticum Lam. می باشد.
● مشخصات
فلفل سیاه خشک شده درختچه بالا رونده ای است که به حالت خودرو و وحشی در مناطق مختلفه هند می روید. از گیاهان ادویه ای بسیار قدیم جهان است.در حال حاضر دراغلب مناطق حاره دنیا مانند هندوستان ،مالاکاهٔهندوچین و کامبوج کاشته می شود.گیاهی است بالا رونده نیمه انگلی که در حین بالا رفتن از درختان مجاور ریشه های اتفاقی از آن خارج می شود و به ساقه درختان مجاور فرو می رود و می چسبد و از مواد غذایی آن درخت برای حیات خود استفاده می کند.برگهای آن بیضی نوک تیز و پهن ،سطح فوقانی آن به رنگ تیره و سطح زیرین برگ سبز روشن به طول ۱۵-۱۰ سانتی متر.گلهای آن سفید کوجک به صورت سنبله و مانند شاتون فندق آویزان ومیوه آن گرد کوچکتر از نخود ،ابتدا به ر نگ سبز ،و پس از رسیدن به رنگ قرمز تیره در می آید و به شکل خوشه ای به طول ۹-۸ سانتی متر از ساقه آویزان می شود.در هر سنبله ممکن است ۶۰-۵۰ دانه منفرد باشد.
میوه ان به دو صورت فلفل سیاه و سفید مورد استفاده قرار می گیرد و در بازار تجارت عرضه می شود ،معمولا ۹ ماه پس از ظهور گلها دانه های فلفل رسیده و آماده برداشت می شود.در صورتی که منظور برداشت و تهیه فلف سیاه باشد دانه های فلفل موقعی که کاملا رسیده و هنوز سبز است چیده و آنها را چند روز روی هم توده می کنند که تخمیر شود و پس از آن دانه های تخمیر شده را روی پارچه و یا سطح صافی مثل بتون در مقابل اشعه آفتاب پهن میکنند تا حدود ۲۰ ساعت یعنی تاموقعی که رنگ پوست دانه قهوه ای سیر یا سیاه شود و به این ترتیب فلفل سیاه تهیه می شود که آن را با پوست آسیا کرده به صورت گرد در می آورند و در حقیقت گرد فلفل سیاه مخلوطی است از گرد پوست خارجی دانه و گرد مغز آن که دارای رنگ روشن می باشد.
اگر منظور از تهیه فلفل سفید باشد دانه های فلفل را موقعی از درخت می چینند که کاملارسیده و پوست ان به رنگ کبود و زرد وکمی متمایل به قرمز تیره در آمده باد و پس از چیدن دانه ها را در کیسه هایی ریخته و کمی متمایل به قرمز تیره در آمده باشد و پس از چیدن دانه را در کیسه هایی ریخته و کیسه را مدت ۸-۷ روز در جریان آب جاری یک نهر یا جوی قرار می دهند و پس از ۸-۷ روز کیسه را بیرون آورده و دانه های خیس خورده را می مالند تا پوست آن کنده شود و مغز دانه ها را که خاکستری رنگ است کاملا شسته و برای چند روز در آفتاب شهن می کنند تا خشک شود.در این حالت رنگ مغز دانهها کرم مایل به سفید می شود و به این ترتیب فلفل سفید تجارتی به دست می آید.
گیاه فلفل سیاه معمولا در مناطق حاره مرطوب که بارندگی سالیانه آن از ۳-۲ هزار میلی متر بیشتر باشد می روید.تکثیر ان معمولا از رطیق قلمه است ولی به هر حال بذر آن را نیز می توان کاشت و تکثیر نمود.ارتفاع درختچه فلفل تا ۱۰ متر ولی ضخامت سایه آن کم ودر حدود ۵/۱-۱ سانتی متر می باشد.به این دلیل ساقه ان یارای ایستایی ندارد و در ابتدا و قبل از اینکه به درختی انگل شود باید با کمک قیم ان را نگهداشت.برداشت دانه معمولا از سال سوم شروع می شود ولی محصول کافی دانه از سال هفتم به دست می آید.
● ترکیبات شیمیایی
از نظر ترکیبات شیمیایی بررسی های دانشمندان شیمی نشان می دهد که فلفل دارای اسانس روغنی فرار و آلکالوئید هایی به نام چاویسین ،پی پرین و پی پریدین می باشد .و به علاوه در میوه ان ماده پی پرتین وجود دارد.
از تقطیر شاخه ها و ساقه های فلفل سایه در حدود ۴/۲-۱ درصد اسانس روغنی فرار به دست می اید.این اسانس منشا عطر خاص فلفل است و طعم تند مخصوص فلف سیاه در اثر وجود ماده زرینی چاویسین و سوزانندگی پس از مزه کردن ان در آثر وجود آلکالوئید متبلوری به نام پی پرین می باشد که هر دو اجزای زرین روغنی فلفل سیاه می باشند که از طریق حلالها آنها را از فلفل سیاه ساییده شده به دست می آورند.
اسانس فلفل و همچنین زرین روغنی فلفل هر دو در صنایع غذایی مصارف وسیعی دارد.

 

[آیورودا]

زردچوبه

زردچوبه

ریشه گیاهی اســـــــــــت بنام Cucuma domestica ،Curcuma longa،که بنام Tumericroot در جهان مشــــــــــــــهور است.این گیاه بومی نواحی جنوبی آسیاست و بطور وسیع در تمام نقاط هند نواحی جنوب چین ،تایوان،ژاپن،اندونـــــزی و بعضی نواحی آفریقا کشت می شود. بیشترین محصول زردچوبه دنیا از هندوستان تامین میــشود.نام هندی آن به معنی زعفران هندی،نام چینی آن به معنی زنجفیل زرد است. این گیاه از خانواده زنجفیل Zingiberaceae است.
خصوصیات گیاهشناسی
گیاه علــفی و چند ساله است،ارتفاع گیاه ۵/۱ متر می رسد،دارای ساقه زیر زمینی (ریزوم) متورم است که از چندین ساقه هوایی بیرون می آید. برگ های آن سبز روشن شبیه برگ موز به درازای ۵/.تا۱ متر است که در قسمــــــت های پایین ساقه بدون دمبرگ و در قسمت بالای برگها کامل دیده می شود و ساقه ی گلدار آن از بین برگهــــــــا خارج می شود . گل های آن مجتمع و سنبله به رنگ زرد و تخم آن خیلی ریز و سیاه رنگ است و انواع تخم ها بدون نطفه و عقیم هستند،تکثیر آن از طریق کاشت قطعاتی از ساقه زیر زمینی سال رویش قبل یا ساقه هــــــــوایی ریشه دار آن میباشد. منظور از ساقه هوایی ریشه دار این است که معمولا از کنار برگ های قاعده ی ســــــــــاقه مرتبا شاخه های کوچک ضخیمی خارج می شود. آب و هوای گرم و مرطوب و خاک های زهکــــــــــــــــش دار برای رویش آن مناسب است. قطعات ریزوم در عمق ۸-۷ سانتیمتری و با فاصله ی ۳۰ سانتیـــــــــــمتر از هم می کارند. قسمت مورد استفاده گیاه به عنوان ادویه و از نظر خوراکی و دارویی ریزوم است که مــعمولا ۱۲-۱۰ ماه پس از کاشت موقع برداشت آن فرا میرسد. از مزرعه زردچوبه به طور متوسط در هر هکتار ۱۲-۱۰ تن ریــــــزوم تازه خام برداشت می شود،معمولا ریزوم را پس از خارج کردن از زمین تمیز کرده ریشه های آن را جدا نــــــــــــــموده و خوب با آب میشویند، پس از آن در آب جوش قرار داده کمی میجوشانند و سپس آن را خــــــــــــارج کرده و پهن می کنند تا در مدت چند روز خشک شود در این مراحل سه چهارم وزن ریزوم خام از دست میرود. ســطح خارجی ریزوم خشک شده و آماده شده به رنگ خاکستری مایل به زرد یا قهوه ای مایل به زرد است، بوی معطر و طعم آن تلخ است. آن پــــــــــس از قطعه قطعه کردن به ۲ صورت به بازار عرضه می کنند. یکی به صورت استوانه ای به طول ۸-۴ سانتی متر و قطر ۲-۱ سانتی متر و دیگری نوع گرد است که از ریزوم اولیه به دست می آید. نوع دوم معمولا مرغوبتر است.از نظر کاربرد و مصرف زرد چوبه در روزگاران کهن در خاور دور به سبب رنگ زرد درخشان و زیبایی که تولید میکند در رنگرزی پارچه های ابریشمی و پنبه ای و همچـــــــــــنین در خوراک ها مورد توجه بوده است،این رنگ زرد درخشان به سبب کورکومین است.در حال حاضر به عنوان معطر در طبخ غذا ها مورد توجـه است.در نواحی لاهیجان و شمال کشور هم قابل کشت است.
نیازهای اکولوژیکی
در فصل پاییز هنگام آماده سازی زمین ۲۵-۲۰ تن در هکتار کود دامی،اگر زمین تهی بود این مقدار به ۱۰۰-۷۵ تن در هکــــــــتار می رسد،فسفر ازت و پتاس نیز به وضعیت خاک بستگی دارد،۱۰۰ کیلو در هکتار ازت ،۱۰۰ کیلو در هـــکتار اکسید فسفر و ۲۰۰ کیلو در هکتار پتاس.یک سوم ازت را در زمان کاشت ،یک سوم ۳۰ روز و ما بقی را ۶۰ روز پـــس از کاشت به خاک اضافه می شود.استفاده از کود های شیمیایی و حیوانی نقش عمده ای در افزایش عمـــــــلکرد دارد.زرد چوبه گیاهی است کم و بیش مقاوم به آفات و بیماریها .لکه برگی از آفاتی است که در طول رویــش گیاه را تهدید میکند. لکه های سفید رنگ که در دو طرف سطح برگ های آلوده به خصوص در نواحی فوقـــــــــــانی برگ ها مشاهده می شود. در سال های اخیر مشاهده شده است که ریزوم زردچوبه توسط پیــــــتیوم آلوده شده و خسارات زیادی به محصولات وارد می شود.استفاده از سموم مناسب و کاربرد به زراعی در کنترل این بیماری بســـــــیار موثر است. زمان برداشت گونه های مختلف متفاوت است. معمولا ۷ تا ۹ ماه پس از سبز شدن ریزوم میتــــــــوان اندام های زیر زمینی را بر داشت کرد، اواسط پاییز تا اواخر زمستان زمان مناسبی برای برداشـت ریزوم است.قبل از برداشت پیکر رویشی گیاهان(ساقه و برگ) را از ناحیه زمین قطع میکنند تا برداشت آسان شود.
ترکیبات شیمیایی
۱-کورکومین۲-تورمرون۳-زینــــــــــجی برون ۴-فلاندرون ۵- کارون ۶-کامفور۷- کوکومون،چربی نشاسته اسانس روغنی فرار و تورمرول و… است.در بیخ خشک آن حدود ۸/۵ درصــد اسانس است که شامل یک کتون و الکل و در تازه ی آن حدود ۲۴/. درصد اسانس است که در آن ماده زینجی برین یافت می شود.
خواص دارویی
زردچوبه از قدیم به عنــــوان هضم کننده غذا و صفرا آور مصرف می شده .از زرد چوبه داروهای زیادی به شکل خوراکی و موضــعی تهیه می شود که محصولات موضعی مانند:پماد، روغن، کرم و لوسیون برای زخم ها، اگزما و ورم به کار مــــــــــــــــی رود و اشکال خوراکی آن به صورت قرص،شربت و آمپول استفاده می شود.زرد چوبه از زمان قدیم در طب آیــــــــــورودا به عنوان ضد ورم استفاده می شده است. از اثرات مهم زردچوبه تحریک ترشحات پانکراس است،تــــــحقیقات بر روی اسانس زرد چوبه نشان داده است که دارای اثر صفرا آور و حل و دفع سنگ مثانه می بـاشد. کورکومین Curcomin مهم ترین ماده موثره زرد چوبه، دارای خواص ضد سموم کبد،ضد ورم و ضد عفــــــونت است.از اثرات دیگر آن که به تازگی تایید شده است،خواص ضد موتاژن،ضد ایدز و ضد اکسیـدان است.ماده دیگر زرد چوبه بنام Turmeronear دارای خاصیت ضد سم مار بوده و قادر به خنثی کردن بسیـاری از سموم مارها است.با وجودی که تا کنون اثرات جانبی از زرئدچوبه گزارش نشده است ولی در موارد مـصرف آن باید احتیاط صورت گیرد.از جمله مصرف آن در زمان حاملگی باید متعادل باشد،همچنین کـــــسانی که مجرای کیسه صفرای آنها بسته و یا دارای اشکال است و یا اینکه دارای سنگ های صفرایی در کیسه صفرای خود هستند باید با احتیاط از زردچوبه استفاده کنند مصرف زردچوبه به همراه غذا ها و دارو ها بلا مـانع بوده و تداخلی ایجاد نمیکند، مقدار مصرف روزانه زردچوبه ۳-۵/۱ گرم در روز است.گر چه قسمت عــــــــــمده زردچوبه در دنیا در تغذیه و به صورت پودر مصرف میشود ولی اشکال مختلف دارویی آن نیز در داروخانه های گیاهی بسیاری از کشور ها وجود دارد. زردچوبه طبق نظر حکمای طب سنتی گرم است و از نظر خواص گرفتگی و انسداد کبد را باز میکند و اگر ۴ گــــرم آن با سرکه رقیق مخلوط شده بیاشامید برای یرقان مناسب است. برای تسکین درد دندان جویدن آن مفید اســت. استفاده بیش از حد آن برای قلب مضر است، برای رفع عوارض آن از آب لیمو ترش استفاده می شود. به عنوان بادشـکن، تصفیه کننده خون و تب بر نیز استفاده می شود. به عنوان بند آورنده خونریزی،جوشانده ی آن برای رفع سوزش چشم،استفادهی آن برای درد رماتیسم، سرفه و سل مفید است. ساقه ی زیرزمینی این گیاه به رنگ لیــمویی مخلوط با برگ های آن برای معالجه ی اضافه وزن و چربی زاید بدن خورده می شود. شیره ی رقیق آن به عنوان ضد انگل مصرف می شود.