مشاعرۀ سنّتی

[♥@SH!M♥]

آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه ی کار به نام‌ من دیوانه زدند

 

[naghmeirani]

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست

چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

 

[♥@SH!M♥]

می روم شاید فراموشت کنی
با فراموشی هم آغوشت کنم
می روم با رفتن من شاد باش
از عذاب دیدنم آزاد باش

 

[Mohsen 89]

شاهد از غیب رسید کز کرم زلف نگار
شده ام مست و کمندش داده به دستم کار
#همینطوری_بداهه

 

[♥@SH!M♥]

رفته رفته رفتم از یادت ببین احوال چیست؟
دور گشتم تا کنم شادت ببین احوال چیست؟؟

 

[Mohsen 89]

تا به چشمان و به ابرویت من بستم دل
دیدمت شرم بکردم، شدم هربار خجل

#همینطوری_بداهه

 

[♥@SH!M♥]

لیـلای دلم هوای مجنون دارد
در سینه غمی عمیق ،مدفون دارد

 

[Mohsen 89]

دوش به هر درب که زدم، قفل بود

درب گوشم زمزمه کرد، گفت زود



پیری دانا که ز کوی می گذشت

کِی که به هر در بکوفتی مَشت ( ُ به دلیل تلفظ درست قافیه به َ در حین خواندن تغییر کرده)



بهر چه اینسان پریشان شدی؟

مایه ی شرم هر انسان شدی؟



کوفتم آن سان به در دیگری

نابهنگام بانگ بر آمد « کَری؟»


گفتمش آن دم، که دلم آتش است

درد و غم یار مرا بس خَش است



گفت، این رسم دل و یار نیست

درد و غمش رشته ی افسار نیست



گفتمش از چشم و سر و آن کمر

بعدِ دمی، حرفش دَرَم کرد اثر



دست به زانو نشستم برش

خواستمش نصیحت دیگرش



گوشه ی چشمی به من بی نشان

گفت بلند در پی من این بخوان



بار دگر گویمت ای خیره سر

کار دل و یار بُوَد درد سر


#همینطوری‌_‌بداهه

پ.ن: هر چی خواستم جمعش کنم نمیشد هی باز تر میشد

 

[♥@SH!M♥]

نه بارکلا!خوشمان آمد!
رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی
جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

 

[Mohsen 89]

دردیست به جانم که دگر تاب نیارم
زردی رخم رخت ببندد، که چه؟ یارم
#همینطوری_بداهه

 

[naghmeirani]

میان ما و شما عهد در ازل رفته‌ست
هزار سال برآید همان نخستینی...

- سعدی

 

[Mohsen 89]

یاری بگُزیدم که مرا عار نباشد
تا هست وطنم بر سر من دار نباشد

ققنوس قشنگم ز قلیا برخیز
فرزند غمینت کند از کار پرهیز

تن تا وطن سبزه سر و سرخه زبان است
برخیز ز آتش که زبانش، زیان است

#همینطوری_بداهه
سخنی در گوشی با ایران خانم

 

[*M.A*]

تازه راضی کرده‌ام دل را به دینداری ولی
بیم از آن دارم که دین‌داران پشیمانش کنند

ساختن با خانۀ فرسودۀ دل بهتر است
گر بنا باشد که در تعمیر ویرانش کنند

گرچه این گنجشک دیگر با قفس خو کرده است
می‌زند بر میله سر وقتی هراسانش کنند..

 

[*mahdieh*]

در نومیدی بسی امید است
پایان شب سیه، سپید است

 

[Mohsen 89]

تا مرد سخن نگفته باشد
عیب و هنرش نهفته باشد

 

[♥@SH!M♥]

دیدی که مرا هیچکسی یاد نکرد
جز غم که هزار افرین بر غم باد

 

[naghmeirani]

دوست نباشد به حقیقت که او
دوست فراموش کند در بلا

 

[Mohsen 89]

از الف قامت یار هیچ مگو
از لعل لب و پیچ کمندِ، مگو! ( ریتم خوندن این مگو با اون مگو فرق داره، این مگو مثل عبارت «آن رازِ مگو» هست)

#همینطوری_بداهه

 

[naghmeirani]

وه که با این عمــــــــــرهای کوته بی اعتبار
این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا؟
شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود
ای لب شیرین جــــــــواب تلخ سر بالا چرا؟

استاد شهریار

 

[*M.A*]

آن‌چنان جای گرفتی تو به چشم و دل من

که به خوبان دو عالم نظری نیست مرا

 

[naghmeirani]

ای غم بگو از دست تو،آخر کجا باید شدن؟
در گوشه ی میخانه هم،ما را تو پیدا می کنی

ما شهریارا،بلبلان دیدیم در طرف چمن
نورافکن و شیرین سخن،اما تو غوغا می کنی!

استاد شهریار

 

[frotan68]

یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن
ترسم که بوی نسترن خوابست و بیدارش کند

 

[naghmeirani]

در وصل هم ز عشق تو اي گل در آتشم
عاشق نمي‌شوي که ببيني چه مي‌کشم
ديشب سرم به بالش ناز وصال و باز
صبحست و سيل اشک به خون شسته بالشم

استاد شهریار

 

[Mohsen 89]

من بنده ی آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم

 

[naghmeirani]

ما به داغ عشق بازيها نشستيم و هنوز
چشم پروين همچنان چشمك پراني مي كند

استاد شهریار

 

[Mohsen 89]

در دور قمر، بین چه شوری برخواست
تا فتنه و نیرنگ به جهان پابرجاست
#همینطوری_بداهه
پ.ن: با الهام از بیتی از حافظ جان

 

[naghmeirani]

تا به گریبان نرسد دست مرگ
دست ز دامن نکنیمت رها

دوست نباشد به حقیقت که او
دوست فراموش کند در بلا

خستگی اندر طلبت راحتست
درد کشیدن به امید دوا


سعدی

 

[*M.A*]

آخر چگونه معنا کنم تو را که چون
آیه های آسمانی، دگر تکرار نمی شوی ..
ای روح از نو دمیده بر کالبد دلم
بیا و بگو که دگر از من جدا نمی شوی

 

[naghmeirani]

یاد باد آن کو به قصد خون ما
عهد را بشکست و پیمان نیز هم

دوستان در پرده می‌گویم سخن
گفته خواهد شد به دستان نیز هم

چون سر آمد دولت شب‌های وصل
بگذرد ایام هجران نیز هم


#حافظ

 

[**آگاهدخت**]

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت / مست گفت :«ای دوست، این پیراهن است افسار نیست»
گفت :«مستی، زان سبب افتان و خیزان می‌روی» / گفت :«جرم راه رفتن نیست، ره هموار نیست»

پروین اعتصامی