مشاعرۀ سنّتی

[محـسن ز]

در عيــن بي زباني بــا او به گفتگـوييم كيفيت غريبي است در بي زباني ما​

آمده ام كه سر نهم عشق تو را به سر برم
ور تو بگويي از كرم ني شكنم شكر برم

 

[naghmeirani]

آمده ام كه سر نهم عشق تو را به سر برم
ور تو بگويي از كرم ني شكنم شكر برم

مـن عـاشـق تنهـايي ام سـرگشته شيدايي ام
ديـوانه رسوايي ام تــو هر چه مي خواهي بگو
مهرداد اوستا​

 

[محـسن ز]

مـن عـاشـق تنهـايي ام سـرگشته شيدايي ام
ديـوانه رسوايي ام تــو هر چه مي خواهي بگو
مهرداد اوستا​

وز قد و قامت هر زمان صد قيامت به پا ميكنم من
دست بر زلف تو ميزنم اي حان روز خود را سيه مي كنم من

 

[naghmeirani]

وز قد و قامت هر زمان صد قيامت به پا ميكنم من
دست بر زلف تو ميزنم اي حان روز خود را سيه مي كنم من

نصیحتگوی رندان را که با حکم قضا جنگ است
دلش بس تنگ می‌بینم مگر ساغر نمی‌گیرد
​

 

[gh_engineer]

نصیحتگوی رندان را که با حکم قضا جنگ است

دلش بس تنگ می‌بینم مگر ساغر نمی‌گیرد​

دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری

کاندر این ره کشته بسیارند قربان شما

 

[naghmeirani]

دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری

کاندر این ره کشته بسیارند قربان شما

اگر یادتان بود و باران گرفت

دعایی به حال بیابان کنید​

 

[nooshafarin]

اگر یادتان بود و باران گرفت

دعایی به حال بیابان کنید​

در میکده رهبانم و در صومعه عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

 

[بارانی]

دریایم و نیست باکم از طوفان
دریا همه عمر خوابش آشفته است

 

[nooshafarin]

دریایم و نیست باکم از طوفان
دریا همه عمر خوابش آشفته است

تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست
تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم

 

[بارانی]

[FONT=arial, helvetica, sans-serif]مُردم از حسرت به پیغامی، دلم را شاد کن
[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ای که گفتی، فراموشت نسازم، یاد کن[/FONT]​

 

[nooshafarin]

[FONT=arial, helvetica, sans-serif]مُردم از حسرت به پیغامی، دلم را شاد کن [/FONT]​

[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ای که گفتی، فراموشت نسازم، یاد کن[/FONT]​

نام نیکو گر بماند ز آدمی
به کزو ماند سرای زرنگار

 

[araz_heidari]

نام نیکو گر بماند ز آدمی
به کزو ماند سرای زرنگار

رقيب نيزچنين محترم نخواهدماند
چوپرده داربه شمشيرمی زندهمه را
حافظ
​

 

[nooshafarin]

رقيب نيزچنين محترم نخواهدماند​

چوپرده داربه شمشيرمی زندهمه را
حافظ​

اگرچه تلخ باشد فرقت یار
در او شیرین بود امّید دیدار

 

[naghmeirani]

رقيب نيزچنين محترم نخواهدماند​

چوپرده داربه شمشيرمی زندهمه را
حافظ​

ای دلبر و مقصود ما، ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما، نظاره کن در دود ما

 

[nooshafarin]

ای دلبر و مقصود ما، ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما، نظاره کن در دود ما

آفرین جان آفرین پاک را
آن که جان بخشید و ایمان خاک را

 

[naghmeirani]

آفرین جان آفرین پاک را
آن که جان بخشید و ایمان خاک را

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین، دعا گویم جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

 

[floe]

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین، دعا گویم جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

از دلارامي ونغزي چون غزلهاي شهيد
وز دلاويزي و خوبي چون ترانه بوطلب . ​

 

[nooshafarin]

از دلارامي ونغزي چون غزلهاي شهيد


وز دلاويزي و خوبي چون ترانه بوطلب . ​

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟
بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

 

[sh85]

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟
بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

کاش معشوق ز عاشق طلب جان می کرد
تا که هر بی سرو پایی نشود عاشق زار

 

[naghmeirani]

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟
بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز باشد که بازبینیم دیدار آشنا را

 

[sh85]

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز باشد که بازبینیم دیدار آشنا را

امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم
شاید ای دوست نرسیدیم به فردای دگر

 

[floe]

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز باشد که بازبینیم دیدار آشنا را

این گل ز بر همنفسى مى آید
شادى به لبم ازو بسى مى آید​

 

[nooshafarin]

این گل ز بر همنفسى مى آید


شادى به لبم ازو بسى مى آید​

درون دلت شهر بندست راز
نگر تا نبیند در شهر باز

 

[floe]

درون دلت شهر بندست راز
نگر تا نبیند در شهر باز

ز آرزوی لبت عراقی را
شد مسلم حدیث جان گفتن​

 

[nooshafarin]

ز آرزوی لبت عراقی را


شد مسلم حدیث جان گفتن​

نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم؟
که به روی دوست ماند که برافکند نقابی

 

[sh85]

ز آرزوی لبت عراقی را


شد مسلم حدیث جان گفتن​

نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد
نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گوهر دارد
حافظ

 

[naghmeirani]

نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد
نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گوهر دارد
حافظ

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

 

[araz_heidari]

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

آن که می گفت زیک گل نشود فصل بهار
چه خبر داشت گه همچو تو گلی می روید
​

 

[naghmeirani]

آن که می گفت زیک گل نشود فصل بهار

چه خبر داشت گه همچو تو گلی می روید​

در سنبلش آویختم از روی نیاز گفتم من سودازده را کار بساز

گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار در عیش خوش‌آویز نه در عمر دراز
حافظ

 

[araz_heidari]

در سنبلش آویختم از روی نیاز گفتم من سودازده را کار بساز

گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار در عیش خوش‌آویز نه در عمر دراز
حافظ

زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست
در حق ما هر چه گویند جای هیچ اکراه نیست
​