ای روی تو آرام دل خلق جهانیاگر تو فارغی از حال دوستان یارا
فراغت از تو میسر نمیشود ما را
بی روی تو شاید که نبینند جهان را
در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت
حسن تو ز تحسین تو بستست زبان را
ای روی تو آرام دل خلق جهانیاگر تو فارغی از حال دوستان یارا
فراغت از تو میسر نمیشود ما را
ای روی تو آرام دل خلق جهانی
بی روی تو شاید که نبینند جهان را
در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت
حسن تو ز تحسین تو بستست زبان را
اگر پیشم نشینی دل نشانی
و گر غایب شوی در دل نشان هست
تو را شب به عیش و طرب می رود
چه دانی که بر ما چه شب می رود ؟
اگر تو فارغی از حال دوستان یاراای نفسِ خرّمِ بادِ صبا
از برِ یار آمده ای مرحبا
در دجله که مرغابی از اندیشه نرفتی
کشتی رود اکنون که تتر جسر بریدهست
تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من
هیچ کس مینپسندم که به جای تو بود