اندوهم را
در دستمالی می پیچم
گوشه دلم می گذارمش
یادگاری از تو ...
سردی دلت را در دستان پر مهری بگذار تا گرمش کند
انوقت برگردان سرجایش
اما میدانی هر گاه توانستی دلت را ارام کنی انوقت لبخند بزن و بگذار کسی به نزدت بیاد
شاید او همانی باشد که روزی ارزویش را کرده بودی