هر روز سرم را بالا میگیرم
برای اینکه عاشقم
به عشق احترام میگذارم
هر روز بیش از قبل دوستت میدارم
همیشه به تو وفادار میمانم
همیشه در قلبم و جانم جای داری
در نبودت فقط قلب نمیشکند بلکه میمیرم
چشمانم اشک الود
نگاه منتظرم
محکوم به ندیدنت شده
محکوم شده ام در این سرزمین
به عشق تو و دور بودن از تو
محکومیت من از اعدامم تلخ تر هست
کاش
زندانبانم که تو هستی
با این دل و من شکسته دل
مهربان میبودی
کاش
عزیزترینت بودم
هر شب مرا با خود میبری
میبری به جایی که تاریک است و روشنایی آن تویی
هرشب مرا به اوج میبری
میرسیم به جایی که نگاهت همیشه آنجا بود
ما یکی شده ایم با هم
همیشگی شده عشقمان، بگو از احساست برای من…
همیشه میگویم تو تا ابد برایم یکی هستی ،
یکی که عاشقانه دوستش دارم ، یکی که برایم یک دنیاست….
دنیای زیبایی که درون آنم
ببین یک دیوانه دائم نگاهش به چشمان توست ، من همانم!
دختری شدم از جنس پاییز
بی احساس مثل فصل برگ ریز
بی خوابی ام بهانه شب های دلتنگی توست
و پیکره افت زده ام سوغات جدایی تو...
وچشمان بارانی ام بدرقه راه تو
دلم از نبودنت هزار تکه شده
بی نهایت نگرانتم
برگردد...........
[FONT="] [/FONT] [FONT="]آهای مردم دنیا، آهای مردم دنیا[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]گله دارم گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]من[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]از عالم و آدم گله دارم، گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]آهای مردم دنیا، آهای مردم دنیا[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]گله[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]دارم، گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]من از دست خدا هم گله دارم، گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]شما که حرمت عشق رو[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]شکستید[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]کـــمر به کشتن عاطفه بستید[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]شما که روی دل قیمت گذاشتید[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]که حرمت[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]عشق رو نگه نداشتید[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]آهای مردم دنیا، آهای مردم دنیا[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]گله دارم، گله[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]من از دست خدا هم گله دارم، گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]فریاد من شکایت یه روح[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]بیقراره[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]روحه که خسته از همه زخمی روزگاره[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]گلایه من از شما حکایت خودم[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]نیست[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]برای من که از شما سوختم و گم شدم نیست[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]اگه عشقی نباشه آدمی[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]نیست[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]اگه آدم نباشه زندگی نیست[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]نپرس از من چه آمد وای سر عشق[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]جواب من بجز[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]شرمندگی نیست[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]آهای مردم دنیا، آهای مردم دنیا[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]گله دارم، گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]من[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]از عالم و آدم گله دارم، گله دارم[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]آهای مردم دنیا، آهای مردم دنیا[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]گله[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]دارم، گله دارم[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]من از دست خدا هم گله دارم، گله[/FONT][FONT="] [/FONT][FONT="]دارم[/FONT]
کودکیم از یادم رفته
کمی کودکیم را به من دهید
زمانی که بی خیال بودم
زمانی که با مملول میخندیدم و گریه میکردم
مثل جودی ابوت ارزو داشتم تا بدانم بابالنگدراز من کیست
تنها قهرم با همبازیهام به اندازه چند دقیقه بود
دوباره میخندیدم با انها
کاش برگردم به زمان کودکیم
اسمان زیباست
ابرهای باران زا در پهنای اسمان هستند
باران زیبایی میبارد
و من زیر این باران زیبا قدم میزنم
در تنهایی
با اشکهایی که نریخته
باران میشویدشان
کاش بگذارد قطرههای باران من نیز ببارم
نمی دانم نمی دانم نمی دانم
آخر این داستان چه خواهد شد
من چه خواهم کرد؟
جواب سوالم را می دانم!
وظیفه ی کاسب این است که دکان باز کن
روزی در دستانه خداست
وظیفه ی من همان باز کردن دکان است و بس
[h=2]____ای که بر قصر سخن تکیه ی مستانه زدی[/h][h=2]شود آیا که به این خستگیم[/h][h=2]غزلی، قافیه ای، نغمه ای از سفره شعر[/h][h=2]آب یک مثنوی از کوزه همت بدهی[/h][h=2].[/h][h=2]آرزویم جاریست[/h][h=2]تشنه جرعه ای از شاپرکم[/h]
صبورم و عجولـــ
سـنگین و سرگـردان و مـغرور
باشخصیـــتے با پیچیدگے هــاے نه انـدک
از تمـــام بے تفاوتی ها
خنجرے ساختم
و رگ احساسم را زدم!
گاهـ ـی حجـ ـم ِ دلــــتنـگی هایـ ـم آن قــَ ـــ ـدر زیـاد می شود
که دنیــــا با تمام وسعتش برایـَم تنگ می شود ...
دلتنــگـم...
دلتنگــ خودے که مدتیــست گمش کردهــ ام
و از این تکرار ساعتــ ها
از این بیهوده بودنــ ها
از این بی تاب ماندنــ ها
از این تردیــدها
نیرنــگ ها
از اینــ رنگین کمان سرد آدمــ ها
و از این مرگ باورها و رویاها
پریشانمـــ...
دلم پرواز می خواهــد...!
می خواهم سخت باشم و مقاومــ!
آری
این منم! من...منی پر از تنهایے
منی که روح حساسش را پشت موجی از غرور و لبخند پنهان کرد...
تنها شدهام
در کوله بار مهر و محبت کم رنگ شده
شاید روزی دوباره پر شوم از مهر از محبت
اما کنون که کوله بارم خالیست کسی هست که به من محبت کند
کسی که بی دریغ عشق بورزد
اسمان دلم گاهی بارانیست
اما نه از ادمها از دلم
از دلی که هر روز به یاد عزیزی میتپد
اما به خودش و همگان میگویم دیگر دوستش ندارم و فراموشش میکنم
به ادمهای مختلف تکیه میکنم
هر روز در کار خود را غرق میکنم
تا فراموشش کنم
اما هیچ کس نمیفهد چشمانم گریانم و نگاه غمگینم را
خیال میکردم اگر با ادمهای همدرد خود باشم شاید درکم کنند
اما انها خود را میفهمن و نه مرا
برای همین به کلبه تنهایی خود برمیگردم تا ارام بمیرم
حرف هايم ، مثل يك تكه چمن روشن بود.
من به آنان گفتم:
آفتابي لب درگاه شماست
كه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد.
و به آنان گفتم : سنگ آرايش كوهستان نيست
همچناني كه فلز ، زيوري نيست به اندام كلنگ .
در كف دست زمين گوهر ناپيدايي است
كه رسولان همه از تابش آن خيره شدند.
پي گوهر باشيد.
لحظه ها را به چراگاه رسالت ببريد.
و من آنان را ، به صداي قدم پيك بشارت دادم
و به نزديكي روز ، و به افزايش رنگ .
به طنين گل سرخ ، پشت پرچين سخن هاي درشت.
و به آنان گفتم :
هر كه در حافظه چوب ببيند باغي
صورتش در وزش بيشه شور ابدي خواهد ماند.
هركه با مرغ هوا دوست شود
خوابش آرام ترين خواب جهان خواهد بود.
آنكه نور از سر انگشت زمان برچيند
مي گشايد گره پنجره ها را با آه.
زير بيدي بوديم.
برگي از شاخه بالاي سرم چيدم ، گفتم :
چشم را باز كنيد ، آيتي بهتر از اين مي خواهيد؟
مي شنيديم كه بهم مي گفتند:
سحر ميداند،سحر!
سر هر كوه رسولي ديدند
ابر انكار به دوش آوردند.
باد را نازل كرديم
تا كلاه از سرشان بردارد.
خانه هاشان پر داوودي بود،
چشمشان را بستيم .
دستشان را نرسانديم به سر شاخه هوش.
جيبشان را پر عادت كرديم.
خوابشان را به صداي سفر آينه ها آشفتيم.