بی تو در خلوت شب بیدارم آه ای خفتـــــه که مـــــــن چشـــــــم به راهتـــــــــــ دارم خانه ام ابری و چشمان تو خورشید من است چه کنــــــــــم دستـــــــــ خودم نیستــــــــــ اگر می بــــــارم کم برای من ازین پنجره ها حرف بزن
منـــــ بدون تـــــــو ازینـــــ پنجــــــــره ها بیـــــــــزارم...
عادت کرده ام کوتاه بنویسم کوتاه بخونم کوتاه حرف بزنم کوتاه نفس بکشم تازگی ها دارم عادت می کنم کوتاه زندگی می کنم یا شاید کوتاه بمیرم نمی دانم فقط عادت ... ...
وقتی باید به سفر رفت پس باید رفت حتی اگر جایی که هستی هنوز کار نیمه کاره ای داشته باشی
من هم به سفر خواهم رفت با اینکه هنوز نمیدانم زندگی را با کدامین ز باید نوشت
در اوج هستم
اخر تو را برای همیشه خواهم داشت
در سخت ترین شرایط هستی
وقتی به امید نیاز دارم هستی
وقتی اشک میریزم هستی
وقتی نیاز به اغوش مهربانی دارم هستی
خدای عزیزم همیشه در تک تک لحظات زندگیم حضور داری
پس امیدوارم من نیز بتوانم دوستت داشته باشم ان هم تا اخرین نفسی که دیگر بعد از ان به تو می رسم