گفت كه تو مست نه اي / رو كه از اين دست نه اي
رفتم و سرمست شدم / وز طرب اكنده شدم
گفت كه تو شمع شدي / قبله ي اين جمع شدي
شمع ني ام جمع ني ام / دود پراكنده شدم
قرار به آمدنت که باشد: چه زیباست آهنگ عبورثانیه ها و چه پرمعنا ست تنفس انتظار حتی زیباترو حتی با معناتر از لحظه های حضور. کاش همیشه قرار به آمدنت باشد حتی اگر هیچ وقت آمدنی در کار نباشد، و کاش هیچ وقت آمدنی در کار نباشد ، اگر بعد از آمدنت قرار به رفتنت باشد.
تنم به پيلهء تنهائيم نميگنجيد و بوي تاج کاغذيم فضاي آن قلمرو بي آفتاب را آلوده کرده بود نميتوانستم ، ديگر نميتوانستم صداي کوچه ، صداي پرنده ها صداي گمشدن توپهاي ماهوتي و هايهوي گريزان کودکان و رقص بادکنک ها که چون حبابهاي کف صابون در انتهاي ساقه اي از نخ صعود ميکردند و باد ، باد که گوئي در عمق گودترين لحظه هاي تيرهء همخوابگي نفس ميزد حصار قلعهء خاموش اعتماد مرا فشار ميدادند و از شکافهاي کهنه ، دلم را بنام ميخواندند
[h=6]نه خوب نیستم, دروغ میگویم,
قلبم را خراشیده اند
روحم را کسی به دندان گرفته میکشد
باور کنید... ... باور کنید
حال من اصلا خوب نیست
... فقط رُل یک از یاد برده را
بهتر از
از یاد رفته اش بازی میکنم...[/h]
[h=6]دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشته ی سخن درآورم
... نعره نیستند
تا ز نای جان بر آورم
دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است...[/h]