نگاه تو دلتنگتر از ابر پاییز
غم چشمهای تو را دوست دارم
صدای تو چون رویش سبز و خاموش جنگل
طنین صدای تو را دوست دارم
شبی چون شهاب
فروزنده ، تابنده ، افتنده ، میرنده ، ناگه
به صحرای دلم پا نهادی
در این دشت بی آفتاب و ستاره
گل من ، گل من
فقط جای پای تو را دوست دارم
نمی خندی آخر که بشکفم از هم
بخواهی ، نخواهی ، بدانی ، ندانی
گل ابری ام ، های های تو را دوست دارم
میان چنین خنده های فروشی غریبم ، غریبم
من آن غصه آشنای تو را دوست دارم