يك جمله !...
يك جمله !...
دنيا را موشكافانه ديديم و سنجيديم و به هر نكته اى ينجشى كرديم و شديم نكته سنج !... حال بس از سالها حسرت كوته نظرى در دل و رنج بيشمار بر جانمان سنكينى مى كند و در ذهن اين جمله را روزى هزار بار تكرار ميكنيم : آنكس كه انديشيد غرق در رنج دانستن شد و آنكه بر طبل بى عارى كوفت مومنى شد با همه ى شاديها در اين دنياى ...