اگر در جاده رویاهایتان سفر می کنید، به آن متعهد باشید.
هیچ دَری را باز نگذارید تا بهانه شود.
بهانهای مثل اینکه: ''خوب، این دقیقاً همان چیزی نیست که میخواستم".
بذر شکست در همین جا نهفته است.
مسیر خود را بپیمایید.
حتی اگر گامهای شما نامطمئن است ،
حتی اگر میدانید که میتوانستید این مسیر را بهتر بپیمایید.
اگر امکانات خود را در لحظه اکنون بپذیرید،
بیتردید در آینده پیشرفت خواهید کرد.
اما اگر محدودیتهای خود را انکار کنید،
هرگز از آنها رها نمی شوید.
شجاعانه با مسیر خود رو به رو شوید
و از انتقاد دیگران نهراسید
و مهمتر از همه، نگذارید با "خودانتقادی" فلج شوید.
خداوند در شبهای بیخوابی همراه شما خواهدبود
و با عشق خویش اشکهای شما را خواهد زدود.
خداوند یارِ شجاعان است.