تک بیتی های ناب وپرمعنا

[*زهره*]

زان پیش کز غبار نفس بی صفا شود

لبریز کن سبوی خود از آب جوی صبح​

 

[mob]

شادمانی مکن که دشمن مرد

تو هم از مرگ جان نخواهی برد

 

[nazanin jamshidi]

افروختن و، سوختن و، جامه‌دريدن پروانه ز من، شمع ز من، گُل ز من آموخت

 

[nazanin jamshidi]

اگرچه از حيا دارد نظر بر پيش پاي خود ولي مژگان شوخش از تهِ دلها خبر دارد

 

[nazanin jamshidi]

تو مپندار که مجنون، سرِ خود مجنون گشت

از سمک تا به سمایش کشش لیلا برد...

 

[naghmeirani]

ناصح تبریزی

ناصح تبریزی

چهار است سرمایۀ کامرانی
جوانی ، جوانی ، جوانی ، جوانی

 

[*زهره*]

ز آب من جگر تشنه‌ای نشد سیراب

چه سود ازین که فلک لعل آبدارم کرد؟​

 

[*زهره*]

گلی که آفت پژمردگی نمی‌بیند

همان گل است که چینند از نظاره گل​

 

[*زهره*]

بنای خانه بدوشی بلند کرده‌ی ماست

قفس نبود که ما ترک آشیان کردیم​

 

[nazanin jamshidi]

عشق بغضی بود که ناگاهان شکست
سخت بود اما چقدر آسان شکست

 

[nazanin jamshidi]

مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

 

[naghmeirani]

مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی

آمد خزانِ عمر و هوایِ چمن به جاست

پر رفته است و حسرتِ پرواز مانده است

 

[*زهره*]

کار آتش کند آبی که به تلخی بخشند

ورنه دریا به من تشنه جگر نزدیک است​

 

[eksir]

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند,
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند.

 

[*زهره*]

می‌دهم جان در بهای حسن تا در پرده است

من گل این باغ را در غنچگی بو می‌کنم​

 

[naghmeirani]

دوش در خواب تو را بر سر بالين ديدم

ساية گل به سرم بود چو بيدار شدم

 

[amator-2]

نعمت روی زمین قسمت پررویان است
خون دل میخورد آنکس که ندارد رویی

 

[*زهره*]

دارد نظر به خانه خرابان همیشه عشق

ویرانه فیض می‌برد از ماه بیشتر​

 

[naghmeirani]

طبیب اصفهانی

طبیب اصفهانی

بنازم به بزمِ محبت که آنجا

گدائی به شاهی مقابل نشیند​

 

[amator-2]

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا
دل شکستن کار آسانی است حرفش را مزن

 

[eksir]

لطف شه جان را جنايت جو کند
زآنکه شه هر زشت را نيکو کند.

 

[*زهره*]

ره ندارد جلوهٔ آزادگی در کوی عشق

سرو اگر کارند این‌جا بید مجنون می‌دمد

 

[naghmeirani]

ادیب پیشاوری

ادیب پیشاوری

چو بگذری قدمی بر دو چشمِ من بگذار

قیاس کن که منت از شمارِ خاکِ درم​

 

[*زهره*]

دل نازک به نگاه کجی آزرده شود

خار در دیده چو افتاد کم از سوزن نیست​

 

[جویای اندیشه]

افتادگی آموز اگر طالب فیضی
هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

 

[eksir]

در دايره قسمت ما نقطه ي تسليميم

لطف انچه تو انديشي حكم انچه تو فرمايي

 

[*زهره*]

غنچهٔ تصویر می‌لرزد به رنگ و بوی خویش

در ریاض آفرینش یک دل آسوده نیست​

 

[eksir]

غلط است اين كه گويند به دل رهست دل را

دل من زغصه خون شد ، دل تو خبر ندارد

 

[*زهره*]

سر مپیچ از سنگ طفلان چون درخت میوه‌دار

کز برای دیگران این برگ و بارت داده‌اند​

 

[naghmeirani]

تا نبیند آهِ من بر من دلش سوزد ،نسوزد

سنگ تا آتش نبیند ، در گداز آید نیاید​