من و انکار شراب این چه حکایت باشد***غالبا این قدرم عقل و کفایت باشد
تا به غایت ره میخانه نمیدانستم***ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد
زاهد و عجب و نماز و من و مستی و نیاز***تا تو را خود ز میان با که عنایت باشد
زاهد ار راه به رندی نبرد معذور است***عشق کاریست که موقوف هدایت باشد
من که شبها ره تقوا زدهام با دف و چنگ***این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد
بنده پیر مغانم که ز جهلم برهاند***پیر ما هر چه کند عین عنایت باشد
دوش از این غصه نخفتم که رفیقی میگفت***حافظ ار مست بود جای شکایت باشد