دوست خوبم باید با " ر " آغاز می کردید...
دلم زار و حزینه چون ننالم ........... وجودم آتشینه چون ننالم
به مو واجن که چون و چند نالی ...... چو مرگم در کمینه چون ننالم
باباطاهر...
جوانی رفت و گشتم پیر و رنجور ............ شدم از حُسن ایامش چنین دور
نشسته برف پیری بر سر من ................. نمانده بهر چشمانم دگر نور
(دوبیتی از خودم که فی البداهه سرودم)