نتایح جستجو

بعدازاین این بنفشه ها کجا روییده اند ؟ روی احساس چمن ؟! در شب میلاد من ؟! این ستاره ها چرا خندید ه اند؟ * مردمان رهگذر مردمان کوچه های شهر من مهربانی یک پل است بین دستان شما تا دست من * بادها هم سازشان را می زنند بیدها هم رقصشان را می کنند ای نخستین عاشق روی زمین فکر پروازند کبوترهای من * من...

می روم می روم تا زندگی را من نبازم بی بها روزهای رفته ام را می گذارم زیر پا دست بر زانوی همت یاعلی می روم پیدا کنم انگیزه را * رو به روی آینه بگشوده لب عقده های بسته ام را واکنم از نگاه خود درون آینه محشری بر پا کنم * هر شب اینجا من زفردا گفته ام با گل قالی سخن ها گفته ام بعضی از شبها کنار آینه...

عشق باید عشق باید از زمین تا آسمان عشق باید در نگاه مردمان مثل گندم ،مثل نان روی دست این وآن عشق باید در میان سفره مان * عشق باید مثل آب جاری و زیبا و ناب مستیش همچون شراب حرف آن در هر کتاب عشق باید خستگی را عین خواب * عشق باید گل شود در باغچه آینه باشد به روی طاقچه عشق باید برق های آشنا روی...

پیام مرگ پنج شنبه بود قبرستان شلوغ چشم هایش خسته بود و بی فروغ * یک نفر بوسید خاک مادرش یک نفر می شست خاک همسرش یک نفر هم خاک می پاشید سرش * مادری فریاد می زد: عاطفه نور چشمم ،نازنینم ،عاطفه پس کجایی عاطفه ؟! یک نفر آرام می خواند فاتحه * روستایی لهجه اش شیرین چنان هم صحبت مردم شده مثل اینکه...

مهربانی سوزنی در دست گیرو بانخی ارزان بدوز خند ه ای را بر لبش * او که می دوزد نگاهش رابه در نیست حتی یک ستاره در شبش * یا گلی زیبا بکش در دفترت هدیه اش کن تا گذارد بر سرش * دست هایش را بگیر * او یتیمی بی پناه است او که می گرید برای مادرش ...

رنگ چشمت رنگ پاییز است این بی تابی ام زرد و نارنجی است آتش بازی ام * رنگ دریاهاست این بیداری ام آبی و زیباست شعر جاری ام * صورتی رنگ است این بی خوابی ام سرخ سرخست این تب تنهایی ام * هر چه هرجا هست رنگش داده ام من فقط در رنگ چشمت مانده ام * رنگ چشمت چون نهال کوچکیست شیطنت هایش شبیه کودکیست *...

نیمه شب در سکوت نیمه شب تنهاترم ماه می تابد درون بسترم * ثانیه ها ساز دیگر می زنند سایه ها هم رنگ دیگر می شوند * باد می رقصد به بام خانه ام باز من با این جهان بیگانه ام * شاخه های بید در هم می رود نسترن هم شکل دیگر می شود * هر کسی با درد خود در خلوت است خواب یا بیدار چشمانی تراست * آینه تاریک و...

جاده جاده می پیچد به سوی انتها جاده ها را دوست دارم ای خدا * جاده ها رگهای کوه و دره اند جاده ها معنای رفتن می دهند * ما همه در پیچ و خم ها مانده ایم لا به لای حرف غم ها مانده ایم * خسته از راه و نگاه و منظره خسته از دیوار و شهر و پنجره * ما همه در راه و در بیراهه ایم گه میان دره ای افتاده ایم...

گرداب از نگاهم خستگی ها را بگیر باز از رفتن چه سود ؟ ماه می خندد به این دلدادگی ! پس بگو در این فرو رفتن چه بود ؟ ! * این چه گردابیست این سودای تو می برد هر لحظه پایین تر مرا می زنم من دست وپا اما چه سود؟! می شوم نزدیک تر تا انتها * گاه می گویم که دریا تشنه است باز می خندم که این دیوانگی است من...

سحر با نسیم آمیختم در هوا غرق شدم وقت خاموشی دل مثل یک شمع شدم * باز در صبح سحر دست بر موی درخت تکیه کردم به خدا فکر تسبیح شدم روی تکرار سکوت مهر یک حرف شدم * نقش این پرده مرا برد تا درگه نور من در آنجادیدم عاشقانی پرشور * آن یکی باده بدست وین یکی جام بدوش یارو دلدادۀ هم سایه شان دوش به دوش *...

وعده گاه روی دیوار نوشت این مکانیست مقدس که چرا ؟ روز اول که ترا دیده ام اینجا بود ی روز دوم که نگاهم کردی روز سوم که سلامت گفتم روزها از پی هم فاصله ها کم و کمترمی شد واز آن روز که رفتی همه شب ازهمان روز که رفتی همه شب خشت دیوار به من می گوید: منتظر باش کسی می آید شاید این او باشد.

گول بیخودی خندیدیم که بگوییم دلی خوش داریم بیخودی حرف زدیم که بگوییم زبان هم داریم * و قفس هامان را زود زود رنگ زدیم و نشستیم لب رود وبه آب سنگ زدیم * ما به هر دیواری آینه بخشیدیم که تصور بکنیم یک نفر با ماهست * ما زمان را دیدیم خسته در ثانیه ها باز با خود گفتیم شب زیبایی هست! * بیخودی پرسه...

بی ریا بی ریا فریاد کردم بشنوید این صدای آخرین حرف منست این همه باران به سقف من چکید روزهای رفته از یادم نرفت * پس بکارید به هر خانه گلی که فقط بوی محبت بدهد و بیارید به لب ها خنده و سلامی که سلا مت بدهد * و اگر رهگذری تنها بود بفرستید برایش گل یاس و بگویید به هر کودک شهر مهر با خود ببرد توی...

مسافر از کجا آمد ه ای ؟ که چنین نمناکی! زیر باران بودی؟ ای خیال ابدی! بی تو من تنهایم تو چرا غمگینی؟ * من اگر می گریم ترس فردا دارم ترس بی تو ماندن تو چرا می گریی؟ * ای صدای قدمت نبض دلتنگی من من اگر دلتنگم تو چرا تنهایی؟ * رو به رویم بنشین حرف دل با من گو من اگر خاموشم تو چرا دلتنگی؟ * من...

صبر یک طرف لیوان آبی واژگون یک طرف قندان و قندش سرنگون * ریخته واریخته هر چیزمن مانده چای و استکان بر میز من * آن طر فتر هم کتابی بی نشان آب گلدانم چکیده روی آن * همچنان غرقم میان فکر خود بی تفاوت می شوم با شعر خود * می دوم درکوچه های بی کسی پشت سر انبوهی از دلواپسی * زیر پاهایم زمین رنجیده شد...

شقایق شقایق گفت :با خنده نه بیمارم، نه تبدارم اگر سرخم چنان آتش حدیث دیگری دارم * گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی * یک از روزهایی که.... زمین تبدار و سوزان بود و صحرا در عطش می سوخت * تمام غنچه ها تشنه ومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت * ز...

گذشت زمان هیچ چیز قابل برگشتن نیست که زمان می گذرد و زمان واژۀ محدودیت است همچنان می گذرد.... * و نمی آید باز که بسازیم سلامی به لبی که بگیریم سحررا ز شبی * واگر مرد کبوتر در باد و اگربغض نشست در فریاد * واگر خاطره ای تنها ماند واگر حرف غمی بر جا ماند * واگر سقف دلی در هم ریخت و سکوتی هیجان را...

برای میلادم که امروزست آن روزی که پای من به این دنیای دون واشد واز آن روز تا امروز به چشمم گریه پیدا شد * برای روز میلادم بکن شادم بگو ای دوست کجا می سازی قبرستان * که هرگورش فقط اندازۀ یک اشک من باشد !!...

پرندۀ عاشق پرنده نیز عاشق بود گهی می رفت گهی می ماند سپس در اوج تنهایی گهی آواز غم می خواند * از این شاخه به آن شاخه خودش را جستجو می کرد و هر گلبرگ خوش رنگی دلش را زیرورو می کرد * نه می خوردو نه می خوابید نه می پیچید ، نه می تابید نگاهش خسته بود اما... به جایی دور می تازید * ومن حالا به پشت...

ببخشا ببخشا گر که گفتم بی وفایی گله کردم چرا پیشم نیایی ویا تکرار کردم که کجایی ! * حقیقت را خدا می داندو بس تو هم مانند من تنها و بی کس * دلی روشن تر از آیینه داری تو هم عاشق ولی مانند من دریک حصاری ....