نتایح جستجو

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان توام فردا چرا نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا

یک شب آتش در نیستانی فتاد سوخت چون عشقی که بر جانی فتاد شعله تا سرگرم کار خویش شد هر نی‌ای شمع مزار خویش شد نی به آتش گفت: کاین آشوب چیست؟ مر تو را زین سوختن مطلوب چیست؟ گفت آتش بی‌سبب نفروختم دعوی بی‌معنی‌ات را سوختم زانکه می‌گفتی نی ام با صد نمود همچنان در بند خود بودی که بود با...

در خرابات مغان نور خدا میبینم وین عجب بین که چه نوری زکجا میبینم

تو بندگی چو فرمایگان به شرط مزد مکن که خواجه خود روش بنده پروری داند

مرا حالي است با جانان که جانم در نمي گنجد مرا سري است با دلبر که دل در بر نمي گنجد خرابات است و ما سرمست و ساقي جام مي بر دست در اين خلوتسراي دل بجز دلبر نمي گنجد چه غوغايي است درد او که در هر دل نمي باشد چه سودائي است عشق او که در هر سر نمي گنجد

دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر کز آتش درونم دود از کفن برآید بنمای رخ که خلقی واله شوند و حیران بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی خرقه جایی گروو باده و دفتر جایی

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار دستم اندر دامن ساقی سیمین ساق بود

مصلحت دید من آن است که یاران همه کار. بگذارند و خم طره یاری گیرند.

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

تو بندگی چو فرومایگان به شرط مزد مکن که خواجه خود روش بنده پروری داند

تو کافردل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو#حافظ

فاطما نظراتشو ببین و بترس از این بشر خخخخ:biggrin::biggrin::biggrin::biggrin: [/COLOR][/B][/SIZE]

مقامِ اصلیِ ما گوشهٔ خرابات است خداش خیر دهاد آن که این عمارت کرد

تا کی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از مژه چون سیل روانه خواهد به سر آید شب هجران تو یا نه؟ ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

من مست و تو دیوانه مارا که برد خانه صدبار تورا گفتم کم خورد دو سه پیمانه

الهی! به صلاح آر که نیک بی سامانیم جمع دار که بد پریشانیم. الهی بر تارک ما خاک خجالت نثار مکن

تو چشم نگردان كه دلم تاب ندارد تردید ندارم كه لبت شاد قشنگ است با خاطره ات زنده ام و شاد چنان كه در گوشه ی زندان كنمت یاد قشنگ است من خانه خرابت شده ام گرچه بگویند در كار جهان خانه ی آباد قشنگ است

گم گشته ام کجا ندیده ای مرا؟

درد مارا نیست درمان الغیاث......