دوست عزیز من زیاد نمیشناسمت فقط میبینم توی اکثر تاپیکام هستی ...سیلور گلم به نظرم اینم یه مرحله از زندگیه که باید طی بشه زیاد بهش گیر نده ...منی که از این تاپیکا زیاد میزنم دلیلش اینه که جای بحث داره و اینکه همه تجربش کردن یه جورایی درد مشترکه
اینا به نظر من توجیحه که ما خودمونو آروم کنیم ...انسان همیشه در هر جایگاهی باشه یه سری دغدغه داره که اذیتش میکنن من ترجیح میدم تو مورانو گریه کنم تا تو صخره و بدون کفش
ای بابا ...مشکل فقط کفش این بچه نیست ....تو کشوری داریم زندگی میکنیم که تضاد طبقاتی آدم و خورد میکنه ...االبته ایران اینجوری نیس همه دنیا همینه ...ایشالله یه روز میشینم از خدا دلیلشو میپرسیم...سهم این بچه از زندگی همین بوده