نتایح جستجو

باران باش کسی به باران عادت نمی کند هر بار که بیاید خیس می شوی.

از من چیزی نمانده است نه لبخندی نه اشکی نه رویایی حتّی آنقدر به تمام شدن فکر کردم که تمام شدم.

سلام حمید جان . بچه ها زیاد سوال پرسیدن بعضیاش سوال منم بود .ولی چند تا سوال دیگه هنوز دارم چرا به شعر علاقه داری ؟ احساست بیشتر وقتایی که شعر میذاری تو تالار ادبیات چیه ؟ خانومتم مطالبی که تو این فروم میذاری رو میخونه ؟ کدوم کافی شاپ و رستوران مشهد و از همه بیشتر دوس داری ؟ دبستان ،...

دو دلم... با فاصله ی زیـــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــاد... دستم به هیچ کدام از دل هایم نمی رسد...

خسته ام.... از این همه خواستن هایی که داشتن نمی شود!

شده ام پرتاب مثل سنگی که بلغزد بر آب خطر غرق شدن مثل یک دایره دور سر من می چرخد می روم لغزان - لغزان ، تا دور لب آب وزغی می خندد

غمم از وحشت پوسيدن نيست ! غمم از زيستن بي " او " در اين لحظه ي پر دلهره است ديگر از من تا خاك شدن راهي نيست...

انگار تصور من از خوشبختی با تصور خدای من متفاوت است خدایا .. شاید لازم است کمی با هم حرف بزنیم!

من رشته م مدیریت اجراییه . نه عزیزم آخه نوشته بودی معماری یا مدیریت فک کردم شاید فک می کنی رشته مدیریتیه . دقیقاً آینده ش خیلی خوبه چون تعداد هنوز کمه . واسه این گفتم اطلاعات ندارم چون دو رشته اجرایی و پروژه در ارشد کاملاً متفاوت می شن . به هر حال موفق باشی

سلام اول بگم که من اکیداً بهت توصیه می کنم معماری بخونی . شاید واسه اینه که عاشق معماریم ولی کلاً ارشد رشته خودتو ادامه بدی بهتره . بعدم این رشته ما مدیریت نیست نمی دونم تا چه حد در موردش اطلاعات داری . در مورد ارشدشم اطلاعات زیادی ندارم چون رشته خودم اجرائیه . فقط می خواستم بگم حیفه معماری رو...

باز ما ماندیم و شهر بی تپش وآنچه كفتارست و گرگ و روبه ست. گاه می گویم فغانی بركشم, باز می بینم صدایم كوته ست.

چگونه ای؟ شاد شاد گرچه ناخوشم ولی، با خودم خوشم باورت نمی شود؟ مرا به نام کوچکم صدا بزن تا که کوه پاسخت دهد

دخترم سنت شان بود زنده به گورت کنند تو کشته شدی ملتی زنده به گور می شود ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد او که پول مرگ ترا گرفته شام حلال می خورد؟...

مردم آسوده باشید شهر در محاصره ی هموطنان است اشغالگران غریبه نیستند هر چند رد باتوم های شان آشنا نباشد...

کاش عشقمان دوطرفه بود حالا که یک طرفه است بر من خرده نگیر راه برگشتی ندارم باید تا ته خط بروم

راه افتاده ام کو به کو، سو به سو سراغ خدا را از درختان و مردمان و کتاب ها میگیرم که سراغ تو را از خدا بگیرم

من مرکز مشهدم .شما چی ؟؟

سردترین ساعت روز وقتی است که آمده ای و رفته ای و رفتگرها رد لبخندت را از دیوارها پاک کرده اند و من مانده ام و خاطره ی قطبی نگاهت.

وقتی ناله های خرد شدنت زیر پای عابران نوای دل انگیز شد! چه فرقی می کند برگ سبز کدام درخت بودی ..

هر بار که با کلاهی تازه می آیی شادمانه بر سرم امتحان می کنم تو می خندی و آینه مات سادگی من اما همین کلاه بهانه ی خوبیست که باز برگردی. . .