نتایح جستجو

این شعر به نظرتون آشنا نیست؟ ابريق مي مرا شکستي ربي بر من در عيش را ببستي ربي بر خاک بريختي مي ناب مرا خاکم به دهن مگر تو مستي ربي دارم گنهي که پشت ايمان شکند بازار تمام بت پرستان شکند باري گنهم اگر به ميزان سنجند ترسم که به روز حشر ميزان شکند ناکرده گنه در اين جهان کيست بگو آن کس که گنه نکرد...

چنان باش که بتوانی به هر کس بگویی مثل من رفتار کن. (کانت)

ابريق مي مرا شکستي ربي بر من در عيش را ببستي ربي بر خاک بريختي مي ناب مرا خاکم به دهن مگر تو مستي ربي دارم گنهي که پشت ايمان شکند بازار تمام بت پرستان شکند باري گنهم اگر به ميزان سنجند ترسم که به روز حشر ميزان شکند ناکرده گنه در اين جهان کيست بگو آن کس که گنه نکرد چون زيست بگو من بد کنم و تو بد...

سپاس;) (سعی کن زمانی که موتور در حال کار است آن را تعمیر کنی!!!! ) واقعا عالی بود

مرسی. منم یه بیوگرافی در مورد معمار معروف ایرانی خانوم فرشید موسوی واستون میذارم. امیدوارم خوشتون بیاد.;) فرشید موسوی، متولد ۱۳۴۱ در ساری، معمار و استاد ایرانی علوم معماری مدرسه طراحی دانشگاه هاروارد امریکا است. وی در دانشگاه‌های کلمبیا و پرنستون به عنوان مشاور فعالیت می‌کند. وی تا سیزده...

سهراب:smile: منم این شعر حافظو دوست دارم

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

روشن است آتش درون شب وز پس دودش طرحی از ویرانه های دور. گر به گوش آید صدایی خشک: استخوان مرده می لغزد درون گور. دیرگاهی ماند اجاقم سرد و چراغم بی نصیب از نور. خواب دربان را به راهی برد. بی صدا آمد کسی از در، در سیاهی اتشی افروخت. بی خبر اما که نگاهی در تماشا سوخت. گرچه می دانم که چشمی راه دارد...

ممنونم ازت.

ابريق مي مرا شکستي ربي بر من در عيش را ببستي ربي بر خاک بريختي مي ناب مرا خاکم به دهن مگر تو مستي ربي دارم گنهي که پشت ايمان شکند بازار تمام بت پرستان شکند باري گنهم اگر به ميزان سنجند ترسم که به روز حشر ميزان شکند ناکرده گنه در اين جهان کيست بگو آن کس که گنه نکرد چون زيست بگو من بد کنم و تو بد...

چشم حتما واستون میذارم صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است وقت گل خوش باد کز وی وقت میخواران خوش است از صبا هر دم مشام جام ما خوش میشود آری آری طیب انفاس هواداران خوش است ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد ناله کن بلبل که گلبانگ دل افکاران خوش است مرغ خوشخواران را بشارت باد کاندر راه عشق دوست...

قابل شمارو نداشت دوست جونم

من الان دقیقا 10 ساله این شعرشو حفظم.واقعا عالیه