نتایح جستجو

به این میگن چای سپید میسی اون قبلی یادته چای نبود که:d

سلام سپید کجایی تو رفیق زشتم خوبی خوشی به جون خودت میخواستم برم غیبت چند ساله

هرجا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه ای ترس تنهایی من اینجا چراغی روشنه اینجا یکی از حس شب احساس وحشت میکنه هرروز از ترس سقوط با کوه صحبت میکنه ...

. . . پرده کنار نرود ... پنجره باز نشود ... تو نيايی و دستی تکان ندهی ... پنجره فرقی با ديوار ندارد شهر من خانه ندارد ديوار دارد و ديوار ....

. . . خسته ام از این همه خواستن هایی که داشتن نمی شود...

خیال ِ تو از انتهای سیاهی ِ چشمهایم سوسو می زند! موضوع دوری ِ دستها و دیدارها مطرح نیست! همنشین ِ نفسهای من شده ای! با دلتنگی ِ دیدگانم یکی شده ای!

وقتی که هیچ چیز نداری وقتی که دستهایت ویرانه‌هایی هستند بی هیچ انتظاری حتی بی هیچ حسرتی دیگر چه بیم آنکه تورا آفتاب و ماه ننوازد؟ وقتی میعادی نباشد، رفتن چرا؟

تنهایی کبوتریستْ جَلد هرچه می‌پرانمَش دوباره بازمی‌گردد به خانه‌اَم...

سلام , خداحافظ سلام , خداحافظ چیزی تازه اگر یافتید بر این دو اضافه کنید تا بلکه باز شود این در گم شده بر دیوار...

من عاقبت از اینجا خواهم رفت پروانه ای که با شب می رفت این فال را برای دلم دید. دیری است٬ مثل ستاره ها چمدانم را از شوق ماهیان و تنهایی خودم پر کرده ام٬ ولی مهلت نمی دهند که مثل کبوتری در شرم صبح پر بگشایم با یک سبد ترانه و لبخند خود را به کاروان برسانم. اما٬ من عاقبت از اینجا خواهم رفت پروانه...

چشمهايت را نقاشي کشيدم .. و هر شب از دلتنگي هايم با او حرف ميزنم و چشمهايت در نقاشي .. آرام آرام گريه ميکند !!!

از من هیچ نمانده بود... جز پیغامی که.. . به تو برسانند: تو را... من... ... چشم در راه... بودم

کاش سهمِ من از تو دستهايت بود تا روي چشمهايم مي گذاشتم و فردا را نمي ديدم.

حماقت که شاخ و دم ندارد حماقت یعنی من _ که اینقدر میروم تا تو دلتنگ شوی _ !! خبری از دل تنگ تو نمی شود ! بر میگردم چون دلتنگنت میشوم ... !!!

با من بگو که آیا باد تمام رویاها را با خود می برد؟! می دانم پس فردا من می مانم و تو و همه آرزو های گمشده.....

گاه و بی گاه به سراغم می‌آمدی شاید خواب می‌دیدم و آمدن تو یعنی آواز باران‌ها حالا می‌فهم تو چیزی نبودی جز یک ترانه دلتنگ و من بیهوده چشم به راهت می‌ماندم

فاصله ها چه زود دلها را از هم می دزدد آن روزها انتظار سهمی بود مساوی بین قلبهای ما حالا آنقدر دوری که حتی نمیتوانم بدانم در آرزوی کال چه سیبی هستی؟

گر چه سکوت بلندترین فریاد است ولی گوشم دیگر طاقت این فریادها را نــــــــــدارد...!

فاصله ای هست از ما تا ما ازاو تا من ،ازمن تا تو... آری، فاصله ای که وسعتش را دلتنگی می نامند...!

موجود بی آزاری هستم کار می کنم قصه می خوانم و گاهی دلم که برایت تنگ می شود تمام خیابانها را با یادت پیاده می روم!