نتایح جستجو

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش اين داغ که ما بر دل ديوانه نهاديم

ياد باد آن که ز ما وقت سفر ياد نکرد به وداعی دل غمديده ما شاد نکرد

ياد باد آن که در آن بزمگه خلق و ادب آن که او خنده مستانه زدي صهبا بود

در بهار زندگي اي سرو جوان ريختي چون بر گ ريز ارغوان

تو دستگير شو ای خضر پی خجسته که من پياده می‌روم و همرهان سوارانند

در پیِ نغمۀ آشوبیِ خود مرغِ سحر می کند هر شبه تکرار که بیدار کم است

يك بار نام من بغلط بر زبان نراند ما را شكايت از قلم مشكبار توست

راست چون سوسن و گل از اثر صحبت پاک بر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود

تيري که زدي بر دلم از غمزه خطا رفت تا باز چه انديشه کند راي صوابت

مرا عمری به دنبالت کشاندی سرانجامم به خاکستر نشاندی ربودی دفتر دل را و افسوس که سطری هم از این دفتر نخواندی

ترسم اين قوم که بر دردکشان می‌خندند در سر کار خرابات کنند ايمان را

روزگاري يك تبسم يك نگاه هتر از گرماي صد آغوش بود اين زمان بر هر كه دل بستم وليك آتش آغوش او خاموش بود

رو تنش گرد مصیبت توی مرداب حقیقت طعم تلخ یه جدایی اونو با غم داده عادت نمیدونم که کجا بود نمیدونم که کجا رفت فقط اینجا رو نمیخواست

تبریک میگم

هنوز که نگرفته

اشکال نداره تو دلت نسوزه!

تموم شده

Are you ready You call me on the phone I act like nothings going on We're drivng in my car I pretend that you don't turn me on Ah ah ah you ***y thing Yeah you know it yeah Ah ah ah you move around now you show it I'm not in love It's just a faze that I’m going through I'm always looking for...