هرگز از بیکسیِ خویش مرنج
هرگز از دوریِ این راه نگو
و از این تنهایی و از این فاصلههایی که میانِ من و تو روییدست
بگذار
تا که پروانه تنهایی از این پنجره آزاد شود
برود
بال خود را بسپارد به نسیم
قاطیِ باد شود
بگذار
کفترِ خوشبختی
روی بامِ نفست بنشیند
و اگرچه دلت آنجا تنگ است
نگذار...