نتایح جستجو

در خرابات مغان نور خدا میبینم وین عجب بین که چه نوری زکجا میبینم

تو بندگی چو فرمایگان به شرط مزد مکن که خواجه خود روش بنده پروری داند

مرا حالي است با جانان که جانم در نمي گنجد مرا سري است با دلبر که دل در بر نمي گنجد خرابات است و ما سرمست و ساقي جام مي بر دست در اين خلوتسراي دل بجز دلبر نمي گنجد چه غوغايي است درد او که در هر دل نمي باشد چه سودائي است عشق او که در هر سر نمي گنجد

دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر کز آتش درونم دود از کفن برآید بنمای رخ که خلقی واله شوند و حیران بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی خرقه جایی گروو باده و دفتر جایی

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار دستم اندر دامن ساقی سیمین ساق بود

مصلحت دید من آن است که یاران همه کار. بگذارند و خم طره یاری گیرند.

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

تو بندگی چو فرومایگان به شرط مزد مکن که خواجه خود روش بنده پروری داند

تو کافردل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو#حافظ

فاطما نظراتشو ببین و بترس از این بشر خخخخ:biggrin::biggrin::biggrin::biggrin: [/COLOR][/B][/SIZE]

مقامِ اصلیِ ما گوشهٔ خرابات است خداش خیر دهاد آن که این عمارت کرد

تا کی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از مژه چون سیل روانه خواهد به سر آید شب هجران تو یا نه؟ ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

من مست و تو دیوانه مارا که برد خانه صدبار تورا گفتم کم خورد دو سه پیمانه

الهی! به صلاح آر که نیک بی سامانیم جمع دار که بد پریشانیم. الهی بر تارک ما خاک خجالت نثار مکن

تو چشم نگردان كه دلم تاب ندارد تردید ندارم كه لبت شاد قشنگ است با خاطره ات زنده ام و شاد چنان كه در گوشه ی زندان كنمت یاد قشنگ است من خانه خرابت شده ام گرچه بگویند در كار جهان خانه ی آباد قشنگ است

گم گشته ام کجا ندیده ای مرا؟

درد مارا نیست درمان الغیاث......

در آستان مرگ که زندان زندگیست تهمت به خویشتن نتوان زد که زیستم پیداست از گلاب سرشکم که من چو گل یک روز خنده کردم و عمری گریستم طی شد دو بیست سالم و انگار کن دویست چون بخت و کام نیست چه سود از دویستم

الهی و ربی من لی غیرک خدای من مگه من غیر از تو کیو دارم؟؟؟