نتایح جستجو

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

آن قصر كه جمشید در او جام گرفت *** آهو بچه كرد و شیر آرام گرفت بهرام كه گور می گرفتی همه عمر *** دیدی كه چگونه گور بهرام گرفت حكیم خیام نیشابوری

یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد ؟ دوستی که آخر آمدی دوستداران را چه شد ؟

و به خاطر رفتنت هیچكس مجازات نشد جز سایه ای كه به فضای پوچ دیوار محكوم گشت تو چه میدانی آشنا ، آن سایه من بودم !

خسته ام انگار یک عمرست تنها مانده ام غرق تابوتی از آجر بوده ام جا مانده ام پیش چشم کور این آئینه ها آخر شکست خرده هائی از وجودم آنچه بر جا مانده ام بوی غربت از صدای خنده ی لب می چکد طعمی از سردی نموری باز اما مانده ام یک نفر من را از این سردرگمی بیرون کند خوب دنبالم بگردد رفته ام یا مانده ام...

ما از آن پاك دلانیم كه ز كس كینه نداریم یك شهر پر از دشمن و یك دوست نداریم

من گریزانم از این خسته ترین شکل حیات و از این غربت تلخ که به اجبار به پایم بستند می گریزم از شب می گریزم از عشق و تو ای پاک ترین خاطره ها همه جا در پی تو می گردم...

( بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوس )

بگویید بر گورم بنویسند: زندگی را دوست داشت ولی آن را نشناخت مهربان بود ولی مهر نورزید طبیعت را دوست داشت ولی از آن لذت نبرد در آبگیر قلبش جنب و جوشی بود ولی کسی بدان راه نیافت در زندگی احساس تنهایی می نمود ولی هرگز دل به کسی نداد و خلاصه بنویسید: زنده بودن را برای زندگی دوست داشت نه زندگی را...

( بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوس )

دلم گرفته دلم عجیب گرفته است و هیچ چیز نه این دقایق خوشبو که روی شاخه نارنج می شود خاموش نه این صداقت حرفی که در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست نه هیچ چیز مرا از هجوم خالی...

چه غریب ماندی ای دل نه غمی نه غمگساری نــه بــه انـتـظـــار یــاری ، نــه ز یـــار انـتــظــاری غــم اگــر بــه کــوه گـویــم، بــگـریــزد و بــریــزد کــه دگــر بــدیـن گــرانـی نـتـوان کشیــد بــاری سحرم کشیده خنجر که چرا شبت نکشته‌ست تــو بـکــش که تا نیفـتـد دگـرم بـه شـب گـذاری نه چنان...