نتایح جستجو

یادم باشد که من تنها نیستم. ما یک جمعیتیم؛ که تنهاییم....

شکستنی تر از آنم که در پی سنگی باشی... تلنگری بزن... آوار می شوم!

دلم را که مرور می کنم تمام آن از آن توست نقطه ای از آن خودم . برای آن نقطه هم میخ می کوبم و قاب عکس تو را می آویزم ...

می آیی ساعت زنگ می زند می روی دلم…

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی تو نه مثل افتابی که حضور و غیبت افتد دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی ...

آسمان تعطیل است بادها بیکارند ابرها خشک و خسیس هق هق گریه ی خود را خوردند من دلم می خواهد دستمالی خیس روی پیشانی تب دار بیابان بکشم دستمالم را اما افسوس نان ماشینی در تصرف دارد ...... ...... ...... آبروی ده ما را بردند!

گاهی گمان نمیکنی ولی میشود گاهی نمیشود نمیشود که نمیشود گاهی هزار دوره دعا بی اجابتست گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود گاهی گدایی و گدایی و بخت نیست گاهی تمام شهر گدای تو میشود.

دل گفت وصــــــالش به دعا باز توان یافت عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت ......

می‌گویی سلام و تمام ترانه‌های عاشقانه جهان در من جاری می‌شود!

لبخند تو خلاصه خوبیهاست لختی بخند خنده گل زیباست پیشانیت تنفس یک صبح است صبحی که انتهای شب یلداست در چشمت از حضور کبوترها هر لحظه مثل صحن حرم غوغاست رنگین کمان عشق اهورایی از پشت شیشه دل تو پیداست فریاد تو تلاطم یک طوفان آرامشت تلاوت یک دریاست با ما بدون فاصله صحبت کن ای آن که ارتفاع تو دور از...

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت که در این وصف زبان دگری گویا نیست بعد تو قول و غزل هاست جهان را اما غزل توست که در قولی از آن ما نیست تو چه رازی که بهر شیوه تو را می جویم تازه می یابم و بازت اثری پیدا نیست شب...

من، نامی سزاوار ِ خطاب کردنش نمی‌یابم، شما -وطن- می‌خوانیدش...

جرعه جرعه لاجرم تقدیر می نوشم تبر تبر ناگزیر رویا تباه می کنم دستهایم را نگیرید راهها گاهی بی همسفر طراحی شده اند ...

گاه جلوی اینه می ایستم خودم را در ان میبینم دست روی شانه هایش می گذارم و میگویم چه تحملی دارد دلت ...

بود و نبود تو هجای آغازین هزار قصه می شود بسوده ترین آن روایت دوستت دارمهاست كه به حجم فاصله ها و نبودنت تكرار می شود تا به انتها ...

شبیه مه شده بودی نه می شد در آغوشت گرفت و نه آنسوی تو را دید تنها می شد در تو گم شد که شدم...

اشک در چشمان من طوفان غم دارد ولی خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من....

نمی بینم از همدمان هیچ بر جای دلم خون شد از غصه ساقی کجایی ؟ ز کوی مغان رخ مگردان که آن جا فروشند مفتاح مشگل گشایی ...

100

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود حلقه ی پیر مغان از ازلم در گوش است برهانیم که بودیم و همان خواهد بود