همه شـــــب از غم دلدار مرا چاره کجا
دل ما سوخـــــــت براهش دل آواره کجا
جامه ي غم به تن سوخـــته ام دوخته شد
جگر از سينه در آمد ، همگي سوخته شد
ديده در ماتم او غرقه ي آبســــــت هنوز
رخ او بر نگهم همـــــــچو سرابست هنوز
آفتابي به دل غــــــم زده ام پرتـــــــو نزد
دل ما...