نتایح جستجو

ممنون،اخرای شعرش رو همیشه شنیده بودم،ولی دیوان عراقی رو دارم میخونم البته اولاشم هنوز!

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

تا دور شدم من از در تو از ناله دلم چو ارغنون گشت تا قوت عشق تو بدیدم سرگشتگیم بسی فزون گشت تا درد تو را خرید عطار قد الفش بسان نون گشت عطار که بود کشتهٔ تو دریاب که کشته‌تر کنون گشت

مشنو سخن خصم که بنشین و مرو بشنو ز من این نکته که برخیز و بیا

سلام دوست خوبم چطوری؟ این شعر ماله کیه؟ دو ديده خون فشانم ز غــمت شب جدايي چــه كنم كه هست اينها گـل باغ آشــــنايي مــــژه‌ها و چشم يارم به نظر چــــنان نـمايد كه مـــيان سنبلــستان چرد آهــوي ختــايي سر برگ گــل ندارم به چه رو روم به گــلشن كه شــــنيده‌ام ز گلها هـــمه بوي بي‌وفـايي به كدام...

مرا نه سر نه سامان آفریدند پریشانم پریشان آفریدند پریشان خاطران رفتند در خاک مرا از خاک ایشان آفریدند (همه از باباطاهر عزیز)

غم عشقت بیابان پرورم کرد فراقت مرغ بی‌بال و پرم کرد بمو گویی صبوری کن صبوری صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد

به به:gol:;)،من کجا بودم تا حالا پس؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟:surprised: اگر یار مرا دیدی به خلوت بگو ای بی‌وفا ای بیمروت گریبانم ز دستت چاک چاکو نخواهم دوخت تا روز قیامت

ممنون،ببخشید تشکرام تموم شده!!:( مراد خسرو از شیرین کناری بود و آغوشی محبت کار فرهادست و کوه بیستون سفتن

فقط می تونم بگم عالــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی:gol::gol::gol::gol: شاهدان گر دلبری زین سان کنند زاهدان را رخنه در ایمان کنند:gol:

گر مخیر بکنندم به قیامت که چه خواهی دوست ما را و همه نعمت فردوس شما را:gol:

دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد؟ چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد؟:gol:

رونق عهد شباب است دگر بستان را می‌رسد مژده گل بلبل خوش الحان را

ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست آیینه به دست و روی خود می‌آراست دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت وصلم طلبی زهی خیالی که تو راست

نگویمت که همه ساله می پرستی کن سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولنگه توست عرض خود میبری و زحمت ما میداری!!!

شب تاریک و سنگستان و مو مست قدح از دست مو افتاد و نشکست نگه دارنده اش نیکو نگه داشت وگرنه صد قدح نفتاده بشکست

من جهد همی‌ کنم قضا می‌گوید بیرون ز کفایت تو کاری دگر است

یک جام شراب صد دل و دین ارزد یک جرعه می مملکت چین ارزد جز باده لعل نیست در روی زمین تلخی که هزار جان شیرین ارزد

یکی قطره باران ز ابری چکید خجل شد چو پهنای دریا بدبد