نتایح جستجو

شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان حیفم اومد کلش رو نذارم: شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود...

در پاش فتاده ام به زاری آیا بود آن که دست گیرد؟

در بهای بوسه‌ای جانی طلب می‌کنند این دلستانان الغیاث

ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند دور چون با عاشقان افتد تحمل بایدش

درد ما را نیست درمان الغیاث هجر ما را نیست پایان الغیاث

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دل غم زده ای سوخته بود

در ره منزل لیلی که خطر هاست در آن شرط اول قدم آنست که مجنون باشی

تا توانی دلی بدست آر دل شکستن هنر نبود

یاران چه غریبانه رفتند ازین خانه هم شمع ما سوخته هم پروانه

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

هرگز نگویمت که دست من بگیر عمری گرفته ای مبادا رها کنی

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت گر نکته دان عشقی خوش بشنو این حکایت

تا تو پیدا آمدی پنهان شدم زانکه با معشوق پنهان خوشتر است

دردم از یار است و درمان نیز هم دل فدای تو شده جان نیز هم

من نه آنم که ترک شاهد و ساغر کنم محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

ممنون سایته خیلی خوبیه،اون عکسه هم خیلی جالب بود مرسی:gol:

دمش گرم خدا حفظش کنه،بازم مظلومیت شیعه رو به همه نشون داد.:gol:

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

توبه کردم که نبوسم لب ساقی و کنون می‌گزم لب که چرا گوش به نادان کردم

دین و دل به یک نظر باختیم و خرسندیم در قمار عشق ای دل کی بود پشیمانی