نتایح جستجو

شهر خالیست زعشاق و جوانمردی نیست پیر گلرنگی و لولی وش شبگردی نیست ای شب آبستن او باش که نایافتنیست ورنه هر مرد در این عرصه هماوردی نیست گیرم عیسای دگر آید و دنیای دگر دم گرمی که دمد در نفس سردی نیست سر خود گیر که درمان دلم کار تو نیست ای طبیب دل بیمار اگرت دردی نیست

تو مگر آیی و بشکافی از این دشت غبار ای سواری که چو مه در قدمت گردی نیست همچو شمعم به چراغانی یاران پرتو چکنم باغ مرا غیر گل زردی نیست....

کرمانشاه کرمانشاه به ستواری و سختی رشک پولاد به راه عشق سرها داده بر باد قرین بیستون،همسنگ فرهاد زکرمانشاهیان یاد اینچنین باد......

تا دست هیچ کس نرسد تا ابد به من می خواستم که گم بشوم در حصار تو احساس می کنم که جدایم نموده اند همچون شهاب سوخته ای از مدار تو

چقدر جالب... این نوشته رو می خواستم بذارم اینجا دیدم اصلا تاپیک با این نوشتس.... یه دوست خوب برام فرستاده بودش! مرسی .......;)

در ابعاد این عصر خاموش من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.... و تنهایی من شبیخون حجم تورا پیش بینی نمی کرد و خاصیت عشق این است!

حالا دیگر نه به سبز ایمان دارم نه به صدا نه به سکوت ...! صدایی که مرا با نام دیگری می خواند و سکوتی سبز که در آخرین شب پاییز جا مانده است! آه ، دریچه ی آفتاب کبوتران سوخته ات بریده بریده از آسمان می بارند دلهره روی صورت من رنگ می بازد دریا خاکستر می شود رؤیاهایم بوی دود می...

روح سرگشته ی من بود مگر که نبودش دمی آرام و قرار گاهی از کوه به صحرا تاران گاهی از دشت به سوی کهسار!

باد باد باد با زمزمه ای حزن انگیز کورمال از سر دیوار گذشت روی آورد به کاشانه ی من خسته از گردش کوه و در دشت * نرم بر شیشه ی در زد انگشت ناله ای کرد و زهم وا شد در گفتی آغوش نیازی وا شد تا عزیزیش نشیند در بر * ناگهان غرش رعدی برخاست خنده سرداد مگر اهریمن! خنجر برق...

دست آموز! دست آموز! پلنگی خشمگین بودم به افسون توام آهوی دست آموز کردی! دل سرد مرا در هم شکستی وزان شمعی سراپا سوز کردی!

حیله و فن حیله و فن لبخند شدم که بر لبش ره جویم بربست دهن! اشکی گشتم که روی او را شویم خندید به من امید شدم که در دلش جا گیرم نومید نشست! سودی نکند به هیچ رو با اویم این حیله و فن!

روی نیاز روی نیاز سری در زیر پردارم به یاد سرفرازیها که باید جور زاغان بردنم با شاهبازیها نوای دلکشم در گوش گیتی خوش نمی آید وگر ناهیدم آموزد رموز نغمه سازیها در این گلشن که هر خاری به دعوی گردن افرازد گرفتم سرو آزادم چه جای سرفرازیها! به خاک هر دری نقشیست از روی نیاز ما خدارا با...

آثارروانشاد بهزاد آثارروانشاد بهزاد دفاتر شعر با عنوان گزیده ی سخن ;سخنی دیگر; خرده سخن; سخن چهارم ; (هر چهار دفتر به خط محمد رضا احمدی) سخن پنجم ; سرگذشت و مجموعه ای از اشعار فارسی محلی. دفتر اخوانیات به خط شاعر با نام " دوستان و یاران " گرداوری مجموعه ای از اشعار شاعران کرمانشاه از...

سالشمار زندگی شادروان بهزاد سالشمار زندگی شادروان بهزاد 1304 __ تولد در کرمانشاه 1326 __ دریافت دیپلم ادبی (کرمانشاه) 1326__ آغاز تحصیلات دانشگاهی در دانشگاه تهران در محضر استادانی چون ملکالشعرای بهار –جلال الدین همایی-فروزانفر-دکتر محمد معین-دکتر ذبیح الله صفا و…. 1329 __ ناتمام...

از دوستان پدر بود .... یا بهتر بگویم از استادان پدر! وقتی پارسال بهار خبر فوت ایشان را شنیدم واقعا متاسف شدم.... چه زندگی پرباری و چه مرگ راحتی.... شاید کسی متوجه نباشد اما هردوی اینها سعادتی بود برای آزاد مردی که با هجرت دردناکش بار دیگر پس از مرگ برادر چشمان پدرم را نمناک کرد! شاید بر من به...

دیدین حالا هی به من اصرار می کنین که کتابتو بده واسه چاپ نمی دم.... بابا اول می خوام با معیارای سوگندنامه مطابقتش بدم!:lol:

رفتی ای جان و ندانیم که جای تو کجاست مرغ شبخوان کجایی و نوای تو کجاست آن چه بیگانگی و این چه غریبی ست که نیست آشنایی که بپرسیم سرای تو کجاست چه شد آن مهر و وفایی که من آموختمت عهد ما با تو نه این بود ، وفای تو کجاست مردم دیده ی صاحب نظران جای تو بود اینک ای جان نگران باش که جای تو...

تو چی هستی؟ تو چی هستی؟ اسم تو قشنگ ترین قصه برای گفتنه اسم تو قشنگ ترین قصه واسه شنفتنه غنچه ی نجیب اسم تو روی باغ لبم بهترین غنچه ی لذت برای شکفتنه لحظه ی طلایی نوازش گیسوی تو مثل ناز دست روی خواب چمن کشیدنه داغی وسوسوه ی گرفتن دستای تو کوره ی بزرگ خورشید و توی خواب دیدنه تو...

ستاره ی دنباله دار ستاره ی دنباله دار تو آسمون زندگیم ، ستاره بوده بی شمار اما شبای بی کسیم یکی نمونده موندگار یکی نمونده از هزار ستاره های گمشده ، هر شب من هزار هزار اما همیشگی تویی ، ستاره ی دنباله دار یکی نمونده از هزار ای آخرین ، تنهاترین ،‌آوره ی عاشق هر شب عمرم همراه با من ،...

کی اشکاتو پاک می کنه شبا ه غصه داری؟ دست رو موهات کی می کشه وقتی منو نداری؟ شونه ی کی مرهم هق هقت می شه دوباره از کی بهونه می گیری شبای بی ستاره؟ برگ ریزونای پاییز کی چشم برات نشسته از جلو پات جمع می کنه برگای زردو خسته کی منتظر می مونه حتی شبای یلدا تا خنده رو لبات بیاد شب برسه...