نتایح جستجو

دست نوشته هی دلتنگی.... دست نوشته های آشفتگی و اضطراب! امروز هم به قول کامران کماکان دلم گرفته... خیلی چیزا تو مغزم میان و میرن.... گاهیم راهشونو گم می کنن از چشمام سر در میارنو می ریزن بیرون!!! حس خوبیه.... احساس خستگی می کنم! نمی دونم چرا اینطور می شه؟ اگه این نوشته ها مهم نیستن چرا بهشون گیر...

صدای ترانه هایت می آید! صدای ترانه هایت از آنسوی سکوت سربی شبهای غم گرفته ام! نیمه های شب دلم هوای نفسهایت را می کند نفسهای اهوراییت! هر شب وقتی دلتنگی به نیمه شب تحویل می شود! *** از آن هنگام که تصویرت در فنجان فال افتاد تقویم های ترانه پر از حضور تو شد! *** ماهی زلال...

من و خزانِ خموشي و كنج تنهايي!‌ به گوشه گوشه گلشن، دگر گذارم نيست

در دفتر همیشه ی من ثبت می شود این لحظه ها عزیزترین یادگار تو

سلام هستم .... در حال پست دادن!

ای ابر غم ببار و دل از گریه باز کن ماییم و سرگذشت و شب بی ستاره ای

هرچند بهتر بود توی تاپیک نقد اینو می نوشتم و هرچند جسارت بزرگیه اما بهتر نبود مصرع مشخص شده اینطوری تغییر می کرد: تو یک گل زیبا به شاخسار من فکر می کنم از نظر قافیه دیگه کامل می شد اما خوب معناش یکم....:redface:

قفل لبهایم که به کلید نامت گشوده می شود صدای آوازهایت در سکوت همیشگی خانه آغاز می شود! دوباره من حرف می زنم با صدای تو می نویسم با دست های تو وگریه می کنم با چشم های تو.... دوباره من تو می شوم... دوباره طلسم ترانه که می شکند تو از راه می رسی...!

والا من یکی که همچین جسارتی در محضر شما مرتکب نمی شم!:redface:

دوشینه که بر من به ستم آشفتی بس در و گهر که بی محابا سفتی گفتی که تویی خار گلستان وجود ای غنچه خجل از دهنت گل گفتی

از آن زمان که شکست از شکوه طوفان بید در آن میانه نلرزیدنم خودش خیلی است

رفتی و غم آمد به سر جای تو ای داد بیدادگری آمد و فریاد رسی رفت

ابیاتی از سوگ سروده ی یدالله بهزاد در رثای زنده یاد مهدی اخوان ثالث : هیچ کس با من نمی گوید چرا گل از این صحرا نمی روید چرا؟ * باد را این شکوه ی مرموز چیست؟ جوی را این ناله ی جانسوز چیست؟ * از چه رو شد خانه ی غم سینه ها تیرگی چون یافتند آیینه ها؟ * در فضا موجیست از اندوه و درد آفتابش سایه...

ای وطن ای وطن تو یکی خوشتری مرا زبهشت ای وطن ور بهشت باشد هشت * راه من راه سرفرازی تست وین نه راهی که باشدش برگشت * تو دل و دیده ای و جان و تنی نه همین کوه و جنگل و در ودشت * می توانم گذشتن از سر جان نتوانم ولیک از تو گذشت

ای داد.... می شه بپرسم مشکل شما با این جمله چیه؟ من بهش اعتقاد دارم!

دل بر گذر قافله ی لاله و گل داشت این دشت که پامال سواران خزان است

کدوم امضا؟ وسیع باش و تنها و سربزیر و سخت؟ یا اون یکی؟

گفتی خدا نخواست نگفتی چرا نخواست ما هم نخواستیم خدا خواست یا نخواست * ای دوست از فسانه ی تقدیر لب ببند مهمان ما نصیب ز خوان قضا نخواست * در راه عشق سرکشی و سروری خطاست آنکس به پای خواست در این ره که پانخواست * پای شکسته ای که به دامن پناه برد از آستان دلشکنان مومیا نخواست...

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست گوش کن با لب خاموش سخن می گویم پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

هر کس به دیدنم آمد مریم و ریواس دستش بود تو اما با خودت کمی از حروف باران بیاور صدایی می آید صدایی که بی شباهت به ستاره نیست صدایی از پرنده ای که تازه بوسیدن را یاد گرفته شاید هم باز دروغ بگویم پرنده ای که بوسیدن بداند آواز را فراموش می کند