امام یک بار یاران را نگریست و آرام سخن آغاز کرد : «بسم الله الرحمن الرحیم. خدا را به بایسته ترین و شایسته ترین درودها و سپاس ها می ستایم و بر داده ها و شادی ها و غم ها شکر می گویم.
خدایا! تو را سپاس که به پیامبری کرامتمان بخشیدی. قرآنمان آموختی، بصیرت و فهم عنایتمان کردی و چشم و دل شنوا و بینا و...