نتایح جستجو

متشكرم استاد....كلي بهره برديم....خدا شما رو از استادي كم نكنه...ما رو هم از شاگردي نگيره... :w02: خب درمورد خرمالوها نظر قطعي شما چيه؟؟ باشه حتما به توصيه محمدرضا گوش ميدم..چون ديگه سمپاشي فايده اي هم نداره...ميوه ها رو هم چيديم و گذاشتيمشون توي بالكن تا خودشون زحمت رسيدن رو بكشن...

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

مرسسسسسي پسرگلم...اين گلها چه رنگهاي شفافي دارن..آدم حظظظ ميكنه...قربون دستت قند عسلم. [IMG]

الهههههههههههي نيگاشون كن..چه ماهن...اين عكسو قبلا ديده بودم خانومي اما همچين استنباطي ازش نداشتم...مرسي خيلي جالب بود... [IMG] قربونت ...عكسهات خيلي نازن.. [IMG]

واي ريحانا اومدم بخاطر عكسها و محبتهات ازت تشكر كنم.. اين عكس پاييني رو ديدم به شدت حالم بد شد...ببخشيد...

هرجور مايلي عزيز...به هرحال پاسخ شما صحيح بود...

شرمنده ميكنيد....ممنونم. [IMG]

[IMG]

[IMG] متشكرم سياوش جان..پروفايلم رو گلستان كردي..

دوباره برگرده.... :cry:

دیگر جا نیست قلبت پر از اندوه است آسمانهای تو آبی رنگی گرمایش را از دست داده زیر آسمانی بی رنگ و بی جلا زندگی می کنی بر زمین تو باران چهره ی عاشق هایت را آبله گون می کند پرندگانت همه مرده اند در صحرایی بی سایه و بی پرنده زندگی میکنی

چند یاد چمن و حسرت پرواز کنم بشکنم این قفس و بال و پری باز کنم بس بهار آمد و پروانه و گل مست شدند من هنوز آرزوی فرصت پرواز کنم خار حسرت زندم زخمه به تار دل ریش چون هوای گل و مرغان هم آواز کنم سایه خون شد دلم از بس که نشستم خاموش خیز تا قصه ی آن سرو سرافراز کنم

با آنکه ننوشیدم از آن چشم شرابی مهمان کن از آن گونه مرا بوسه نابی ای ترس! تو را شکر، که با این همه تردید یک بار نیاویختم از سقف طنابی من عارف دلتنگم، یا زاهد دلسنگ؟ هر روز نقابی زده ام روی نقابی یک عمر ملائک همه گشتند و ندیدند در نامه ی اعمال من مست صوابی ساقی! همه بخشیده یک گوشه چشمیم...

باز لب های عطش کرده ی من عشق سوزان ترا می جوید می تپد قلبم و با هر تپشی قصه ی عشق ترا می گوید...

آه! از تو من چه زیبا می شوم عطر لبخند خدا میگیرم و شکل آواز پری ها می شوم

سلام مسعودجان دست رو دلم نذار كه خونه...اصلا مثل اينه به كل نميخواد درست بشه.. [IMG] مثل اينكه دستگاهم ويروسي شده...هي هم ويروسش خودش رو تكثير ميكنه :cry: [IMG]