نتایح جستجو

من که جام هستی ام از اشک لبریز است می پرسم: در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر برد؟ با فریب شعر باید زندگی را رنگ دیگر داد؟ در نوای ساز باید ناله های روح را گم کرد؟ ناله من می تراود از در و دیوار آسمان اما سراپا گوش و خاموش است. . . . همچنان لبریز از اندوه می پرسم: جام اگر بشکست؟ ساز اگر...

اینان به ناله آتش درد نهفته را خاموش می کنند و فراموش می کنند اما من آن ستاره دورم که آبها خونابه های چشم مرا نوش می کنند

تو به صد آینه از دیدن خود سیر نه ای من به یک چشم ز دیدار تو چون سیر شوم

سلام داداش گلم چه بیخبر میای خیلی جات خالی بود. من نمیدونم این ضعیفه های قدیم مگه چی بودن هی به رخ من میکشیشون. فقط پشت سر هم می گفتن خاک عالم خان داداش. من که از اونا با حال ترم بهت می گم چشم داداش گلم. رسیدن بخیر خان داداش دیشب شوم خوردی؟ اه اه حالم بد شد چه بیریخت حرف میزدن. صبحانه میل کردین...

انشالله که همینطوره. تازه تایپه ده انگشتی و با چشم بسته بود. نماز و روزت قبول . باید برم برا افطار خداحافظ دوست گلم.

خوش به حالت افطاری کلی خوردنی برات گذاشتن که بخوری. دلم ضعف رفت دیگه نمی تونم با چشم بسته بقیه شو تایپ میکنم خوردیشون جای منم خالی کن. بابت همشهریاتم نگران نباش بهترین جا رو دارن. من دیگه باید برم از این که برام حرفاتو نوشتی ممنون. خداحافظ دوست گلم.

تو صاحب منصبی جانا ز مسکینان نیندیشی تو خواب آلوده ای بر چشم بیداران نبخشایی

یا بگدازم چو شمع یا بکشندم بصبح چاره همین بیش نیست سوختن و ساختن

در دامن این بحر فروزان گهری نیست چون موج به امید که آغوش گشاییم؟

مگه کتابخونه دانشگاه تهرانه که کتاب ورداشتن از طبق اولش سخت باشه. میخوای همین جور رو دست نگهش میدارم.

تا چند ز یاران خبر از من پرسی؟ ای بی خبر از من خبر از خویشم نیست

خدمت شیخ فرید الدین عطار نیشابوری هم ارادت خاص دارم. الانم که به خاطر همشهری بودن با شما قفسه بالا رو به خودش اختصاص داد.

حافظ-سعدی -صائب تبریزی-رهی معیری- مولوی... خیلی زیادن. کتابخونم پر کتابای شعره. همشونم دوست دارم. اما حافظ یه چیز دیگه ست

همین که علاقه داری خوبه. خوندن شعر خیلی خوبه. انگار دارم کم کم ستاد تبلیغاتی شعرا میشم. نخوندیم اشکال نداره.

توان در سایه دیوار خواب امن تا کردن چرا کس در به روی دولت بیدار بگشاید؟

ممنون دوست گلم. تو به شعر علاقه داری؟

این نظر لطفتونه وگرنه خودم که شعر میخونم میدونم که خوب نیستن اما چون دوست دارم می نویسم. بازم ممنون دوست گلم.

علی رها-من و تو

چرا طلوع بودنت غروب کرده ماندنم چرا رسیدن تو شد به انتها رسیدنم مرا شکستی و شکست بلور آرزوی من تو رفتی و ز رفتنت سکوت گشت سهم من اگه خیلی بده ببخشید چون دوستمی برات نوشتم وگرنه جز خواهرم برا کسی نمی خونمشون.

سلام دوست خوبم اگه بشه بهشون شعر گفت. من عاشق شعر و ادبیاتم.