یه کتابی خوندم:نوشته بود:
فطرت ماادما تنهاییه...چون ماادما نامحدوده ذاتمون. و اموردنیا محدود.هیچ چیز دنیایی نمیتونه مارو قانع کنه چون ما میل داریم به بینهایت..و به خاطرهمین هست که تنهاییم.و میل داریم به سمت خدا.
چون خدا نامحدود ه و ما میخوایم که فقط با نور خداسیراب بشیم.
تنهایی یک امر ذاتیه...و...
عجب....
اونجاکه بودین...؟!
یه بنده خدایی میگفت اسمونی...ماباورمون نمیشد
بابا دست ماروهم بگیرین...
هعی روزگار.....................
من افسرده شدم...اصن یه چیزی...خییل.ی...