باز هم پَنجـــــره را خواهَم گُشود
هَمـــان پَنجـــــره ای که مدتها
به اُمیـــــدی پــــوچ و عبث میگُشودمش
به اُمیـــــدی که همچون خَـــــزان، باغِ رویاهایم را زرد کرد
اینبار میگشایمش تا به اُمیـــــدِ او که زیستن را به من هدیه داد
باز هَم بَهــــار میهمان رویاهایم شود