نتایح جستجو

دل زودباورم را به کرشمه ای ربودی چو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی

اي دل كه به آزادي خود خرسندي غافل كه اسير خود به صد پيوندي چون مرغ قفس كه با قفس گردانند عالم همه گشjي و همچنان در بندي

سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد وان چه خود داشت، ز بیگانه تمنّا می کرد

عليك سلام

یاس ها عطرشان را از بوی تن تو به عاریت می گیرند. شبنم، گل واژه اشک های توست ای شقایق دشتستان صبوری؛ ای هم آغوش پروانه ها؛ ای صفای گل سرخ؛ ای نرگس عشق؛ ای اقاقیای محبت؛ تو شمیم گل محمدی و رایحه گل نسترنی. مادر، تو از همه گل ها زیباتر و از همه آنها خوش بوتری،

مادر! تو پروانه دشت ایثاری؛ شمع فروزان محفل مایی؛ تو عطر خوش بوی همه گل هایی. در ژرفای دیدگانت، رودی از محبت موج می زند و دستان مهربانت سهمی از سخاوت آفتاب دارد. تو چون دریا بی دریغ، پایان نداری. تو زمزمه هرچه محبتی؛ عطر هرچه رازی؛ زلال هر چه عشقی؛ تو بلور شفاف خلوصی؛ وسعت بی کران مهربانی و...

بی محبت مادر/ یک قنات بی آبم مثل راه بی مقصد / مثل عکس بی قابم بی محبت مادر / از شکوفه ها دورم یک کبوتر بی بال / یک چراغ بی نورم بی محبتِ مادر / چون لبان بی لبخند ساکتم و غمگینم / مثل بلبلی در بند بی محبت مادر / در دلم صفایی نیست از بهار در قلبم / هیچ رد پایی نیست

دوست عزيز و گرامي تشكر ميكنم از همراهيتان تا روزي دگر شما را به خدا ي بزرگ مي سپارم بدرود ...........شادباشيد

گر بر سر نفس خود اميري مردي گر بر دگري خورده نگيري مردي مردي نبود فتاده را پاي زدن گر دست فتاده اي بگيري مردي

افسوس که عمر در بطالت بگذشت با بار گنه بدون طاعت بگذشت فردا که به صحنه مجازات روم گویند که هنگام ندامت بگذشت

هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم اندوه من انبوه تر از دامن الوند بشکوه تر از کوه دماوند غرورم يک عمر پريشاني دل بسته به مويي است تنها سر مويي ز سر موي تو دورم اي عشق به شوق تو گذر مي کنم از خويش تو قاف قرار من و من عين عبورم بگذار به بالاي بلند تو ببالم کز تيره...

یاد باد آنکه ز ما وقت سحر یاد نکرد به وداعی دل غمدیده ی ما شاد نـکرد دل به امید صدایی که مگر در تو رسد ناله ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

دیدم به خواب دوش که ماهی بر آمدی کر عکس روی او شب هجران سرآمدی تعبـیر رفـت یـار سـفر کـرده می رسـد ای کـاش هر چه زودتر از در درآمدی

بتی دارم که گرد گل زسنبل سایبان دارد بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد که چو سرو پایبند است و چو لاله داغ دارد

عليك سلام رفيق شفيق عصر بهاري شما هم به خير و شادي و خدا قوت ... ممنون دوست عزيز

با توام ای لنگر تسکین ! ای تکانهای دل ! ای آرامش ساحل ! با توام ای نور ! ای منشور ! ای تمام طیفهای آفتابی ! ای کبود ِ ارغوانی ! ای بنفشابی ! با توام ای شور ، ای دلشوره ی شیرین ! با توام ای شادی غمگین ! با توام ای غم ! غم مبهم ! ای نمی دانم ! هر چه هستی باش ! اما کاش... نه ، جز اینم آرزویی...

در خواب شوم روي تو تصوير كنم بيدار شوم وصل تو تعبير كنم گر هر دو جهان خواهي و جان و دل و دين بر هر دو و هر سه چار تكبير كنم

اي دوست قبولم كن و جانم بستان مستم كن و از هر دو جهانم بستان با هر چه دلم قرار گيرد بي تو آتش به من اندر زن و آنم بستان

خیال روی تو در هر طریق همره ماست نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست به رغم مدعیانی که منع عشق کنند جمال چهره تو حجّت موجّه ماست ببین که سیب زنخدان تو چه می‌گوید هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد گناه بخت پریشان و دست کوته ماست به حاجب در خلوتسرای خاص بگو فلان ز...