ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک****حق نگه دار که من میروم الله معک
تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس****ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن****کس عیار زر خالص نشناسد چو محک
گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم****وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یک
بگشا پسته...