نتایح جستجو

این متن و قبلا خونده بودم ولی بازم ممنون ..یه یادآوری شد;)

سلام عزیزم ممنون بابت درخواست امیدوارم دوستای خوبی بشیم:gol:

:surprised: کووووو؟من چیزی نمیبینم

ممنون از درخواستت [IMG] امیدوارم دوستای خوبی بشیم

کاش می دانستم چه کسی این سرنوشت را برایم بافت آنوقت به او می گفتم یقه را آنقدر تنگ بافته ای که بغض هایم را نمی توانم فرو بدهم...

آرزوم اینه: ( کــــــــــــــــــــــــــات) (خدایــــــــا دوبـــــــاره ازمـــــــن فیــــــلم بگیـــــــــــــر):cry:

دلــ است دیگر... یاشور میزند یا تنگ میشود یا شکسته میشود امـــــــــــــــــا.... اخرسر مهره سنگ بودن به پیشانیش میزنند!!!!

تمام خنده هایم را نذر کرده ام که گریه ام نگیرد، اما شبها.. وای از شبها...! ... هوای آغوشت دیوانه ام میکند، و من در اشک غرق می شوم...!

چــه بیـــرحم می شویــــ تقــدیـــر آنـــــــگاه کـــه می گویــــــــی : تقصـــــیر خودتـــــ بـــــــود....!

خدايـــا ؛ ايـن روزهــا حرفهـــايم بويـــِ نـ ـاشـــکري مي دهنــد ... امـــا تـــو... بـه حســـاب تنهــ ــ ـايي و درد دلــ بگـــذار...!

خدایا نتــــرس!! دســـتت را بــه مــن بــده بیـــا پاییـــن... اینجــــا انــقدر هـا هــم وحشتنــــاک نیســــت....... اگر هم باشد! خود کرده را تدبیر نیست.....!!

خدایـــا ببین چگونه دلــــم را هر روز به بهانه ای میشکنند؟؟ این دو پاهای انسان نما نمیگذارند چیزی در سینه ام بتپد... میبینی؟؟؟ دیگری قـلـــبـیـ برای شکستن نمانده... بغض میکنم... آه میکشم.... نگاه ها پر ترحم میشود... انگار باید فـــــقـــط خفه شد...

رفتنتو میدیدم با چشام هزارتا حرف بود تو نگام از روی غرور نگفتم نرووووووو مقصر من بودم نه تووووووو درسته تو خواستی جداشدی از من ولی من نباید قبول میکردم ترجیه دادم سکوتو به حرفم...

آره میرم دلم لکیده واسه بچه ها دوتا کلاس دارم درک و بیان معماری....تمرین های معماری

خوووو اینجا ننوشتم دیگه:smile:

ایول از علایقت خوشم اومد...منم عاشقشم;)

مرسی داداشی خیلی قشنگ بود

در دو چشمش گناه می خندید بر رخش نور ماه می خندید در گذرگاه آن لبان خموش شعله یی بی پناه می خندید شرمناک و پر از نیازی گنگ با نگاهی که رنگ مستی داشت در دو چشمش نگاه کردم و گفت باید از عشق حاصلی برداشت سایه یی روی سایه یی خم شد در نهانگاه رازپرور شب نفسی روی گونه ای لغزید بوسه ای...

تو را می خواهم و دانم که هرگز به کام دل در آغوشت نگیرم تویی آن آسمان صاف و روشن من این کنج قفس مرغی اسیرم ز پشت میله های سرد تیره نگاه حسرتم حیران به رویت در این فکرم که دستی پیش آید و من ناگه گشایم پر به سویت در این فکرم که در یک لحظه غفلت از این زندان خاموش پر بگیرم به چشم...

آنکه ویران شده از دوست مرا میفهمد آنکه تنها شده بسیار مرا میفهمد آنچنان از تو فرو ریخته ام که فقط ریزش آوار مرا میفهمد