باشیم... اما چه جوری بودنش مهمه... نمیشه همه یه جور ادامه دهنده ی راه اونها باشن که...
شهدا با خدا معامله کردن و از خدا بهترین پاداش رو میگیرن...
برای شما معلومه؟ یعنی اینقدر شناخت حق از باطل ساده است؟ یا حق ساده انگاشته شده؟
منم منکر خوبیاشون نشدم...
بله واقعا خوب بودن...
ولی برای اونها حق از باطل کاملا جدا بود...حق رو پیدا کردن و پاش واستادن...حق یکی بود...
اما برای نسل سرگردون الان چی؟
حق چیه؟ حق با کیه؟
باید پای چی وایسن؟
از حدود سی سال پیش تا حالا نسل ها عوض شدن...
باید یادشون گرامی داشته بشه و به عنوان بزرگ مردان بی ادعای خدا شناخته بشن...اما توقع نداشته باشیم الگوی نسل حاضر باشن...
هر کسی برای نسل خودش به دنیا میاد و باید متناسب با نسل خودش تربیت بشه...
ما برای جبران فداکاریه شهدا باید چیکار میکردیم که نکردیم؟...
دَدَمی یّانی...(اینم بلدم...!!!)
امیدوارم در حفظ زبان مادریتون موفق باشید...اما من بازم میگم خود زبان به خودیه خود چندان مهم نیست...ولی خوب به قول شما دلیل نمیشه بخوایم نادیده اش یگیریم...;)
چه اهمیتی داره آدما به زبون مادریشون صحبت کنن؟
مهمتر از نوع زبان نقش زبانه...
هر نوعی که میخواد باشه...باید باعث ارتباط بشه...
چه فایده داره من به زبان مادریم حرف بزنم وقتی کسی حرفمو متوجه نشه؟
به نظر من که روز بیخودیه...
من مونده بودم ماه عسل کجا برم واقعا راهنماییه خوبی بود....!!!!:surprised:
ما خیلی زحمت بکشیم بتونیم ایران خودمون رو ببینیم...اونم سالی یه بار...بی هتل تو چادر...!!!
دیگه به اینجا ها نمیرسه...