چقدر عجيبه دارم به نوشته بچه ها نگاه ميكنم همه ما يه غمي تو دلمون سنگيني ميكنه
جالب اينجاست كه همه هم يه لبخند ساختگي رو لبامون داريم به هم لبخند ميزنيم
كه چي بشه؟
تا كي بايد بروي هم نقش بازي كنيم
چرا كسي خودش نيست؟
حتي مني كه دوست دارم خودم باشم هم نميتونم
آخه چرا؟؟؟؟؟؟؟؟
هر جا نگاه ميكني مردم...