نتایح جستجو

به خودت نگیر رفیق . . . همین که فهمید غم دارم آتش گرفت … به خودت نگیر رفیق ! سیگارم را گفتم …

عشـــــــق یعنــــــی : ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ: ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻩ . . .

درد درد که میـگیرد قــلبـ ــم لبــخند میــزنــم … یــادگــاری توســت....

بزرگــــــــترین خطایت این بود ... كه ... فكر مى كردى ... من همیــــــــشه "صبورم "

جدایی ... جدا که شدیم هر دو به یک احساس رسیدیم تو به فراغت , من به فراقت یک حرف تفاوت که مهم نیست ...

انسان ها ... مردم میگویند : “آدمهای خوب را پیدا و بدها را رها” اما باید اینگونه باشد : “خوبی را در آدمها پیدا و بدی آنها را نادیده بگیریم” چون هیچکس کامل نیست !

دل است دیگر … ﺩﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﮕـــﺮ … ﻫﻮﺍﯾﺖ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﮐﻤﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﮕــــﺮ … و ﯾﺎﺩﺵ ﺭﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ !

یاد خدا ... یاد خدا ... مردی برای اصلاح به آرایشگاه رفت در بین كار گفتگوی جالبی بین آنها در مورد خدا صورت گرفت. آرايشگر گفت: من باور نمی كنم خدا وجود داشته با شد مشتری پرسید چرا؟ آرایشگر گفت: كافیست به خیابان بروی و ببینی مگر می شود با وجود خدای مهربان اینهمه مریضی و درد و رنج...

اگر مردم... اگر مردم... اگر روزی مردم تابوتم را سیاه کنید تاهمه بدانند سیاه بخت بودم بر روی سینه ام تکیه یخی بگذارید تا بجای معشوقم برایم گریه کند چشمانم را باز بگذارید تاهمه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم و آخرین خواسته من از شما اینکه دستانم را ببندید تا همه بدانند...

♚خنده هایم را در هفت سالگی ام جا گذاشتم ✘نمیگوییم دیگر نخندیدم ، نه ...✘ ↭دروغ است↭ ♝اما دیگر ♝ ⏪به پاکی آن روزها نخندیدم ...⏩

انا اخماتوا... انا اخماتوا... تولد خود را اینگونه توصیف کرده: "در 1889، سال‌ تولد من، چارلی‌ چاپلین‌ به‌ دنیا آمد؛ «سونات‌ کرتروز» تولستوی‌ منتشر شد؛ برج‌ ایفل‌ ساخته‌ شد؛ و هیتلر و ظاهرا‌ الیوت‌ هم‌ دیده‌ به‌ جهان‌ گشودند. در تابستان‌ آن‌ سال‌ فرانسویان‌ صدمین‌ سالگرد به‌ آتش‌...

شامگاه... شامگاه... شامگاه گل ها را آب داد گوش داد به قطرات آبی که از بالکن می ریخت الوار خیس می شوند ومی پوسند فردا وقتی بالکن فرو ریخت، او می ماند بین زمین و آسمان آرام، زیبا، در دو دستش- دو گلدان شمعدانی، بر لبش لبخند :heart: گزینه شعرهای یانیس ریتسوس...

درد مشترک... درد مشترک... دردهایم را به کوه گفتم دردهایت در دل کوه پیچید و غار دهانی ست که تا این درد مشترک را فریاد نزند بسته نخواهد شد. (برگرفته از کتاب عاشقانه های جنجالی سروده ی منیره حسینی )

نیمه شب ها - تهران نیمه شب ها - تهران نیمه شبی ست در تهران ماه از برجی سر نمی زند و باد موی زنی را به یاد نمی آورد از آن سر شهر تا این سر شهر چند نفر دلشان برای ماه تنگ شده؟ چند نفر قهوه دم می کنند برای هق هق بیشتر؟ چند نفر می فهمند سعدی این شعر ها را برای همین شب ها گفته...

قرار ما روی پل ورسک ... قرار ما روی پل ورسک ... (۱) هر روز که متولد می شوم خدایی نیز در من به دنیا می آید ترسم از این است که در بی خدایی بمیرم. (۲) آن روز باران می آمد من کتم را چتر سرت کردم وقتی دلتنگی...

نوشته شده در تاريخ شنبه هجدهم مهر ۱۳۹۴ توسط سعید مستفیضی | 3 نظر بنا به روایتی اولین کسی است که نی را به سبک "دندانی" می نواخته (هر چند خلاف این موضوع انکار ناپذیر نیست.) در هر صورت می توان با بررسی این چند صفحه ضبط شده، سطح نوازندگی نی را در آن زمان شناخت.استاد کسائی بطور مستقیم...

دشتي ، شور ، چهارگاه ، همايون در نوحه هاي مردم استهبان دشتي ، شور ، چهارگاه ، همايون در نوحه هاي مردم استهبان مراسم سنتي معروف به "چكچكو" همه ساله بعد از ظهر عاشورا در ميدان مركزي شهر استهبان و با حضور انبوه مردم برگزار مي شود . در اين آيين ، تعداد زيادي از مردان عزادار دو تكه چوب به قطر...

روابط عمومی فرهنگسرای فردوس : بیژن پورمند مدیر مرکزهای فرهنگی، هنری منطقه ی پنج تهران گفت: نواهای محرم در سوگ حضرت سیدالشهدا (ع) با ملودی و شعرهایی از محمد صمیمی و سیدمحمدرضا حسینی، و خوانندگی مشترک سیدهادی گرسویی، سیدحمزه موسوی، مسعود بقایی، مهدی فانی، حسین حقیقی، وحید خرد و همچنین علی...

تو که رفتی... تو که رفتی شب بود... من دلم می خواهد شب نشود و آفتابگردان از بی کسی سر بر زمین نزند و پروانه در کنار شعله چمباته نزند. شعله خاموش شده... کاش پروانه در خود پر نزند... من دلم می خواهد شعله را خاموش کنم، روز شود و تو بی شب رفته باشی... کابوس هایم دود شوند... من دلم می خواهد همه ی سنگ...

بخشندگی ... بخشندگی ... بخشندگی را باید از آن کودکی آموخت که هر چقدر دلگیر باشد و هر چقدر کینه به دل داشته باشد می بخشد، بی آنکه در چهره اش نه اثری از خشم دیده شود نه کینه... نه کلامی و نه ملامتی ... نه سرزنشی و نه زخم زبانی ...هر بار که آشتی می کند ما را به کشتی خود می برد و لبخندش زندگی را...